Symphonica Melancholica

 Het jaar onzes Heeren 2011 is alweer bijna voorbij. Oudjaarsavond betekent tegenwoordig voor veel mensen plat vermaak op de televisie, maar is bij uitstek een gelegenheid om te reflecteren en terug te blikken op het voorbije jaar. En wanneer je dan bedenkt hoe snel de tijd vliegt, dan stemt dat soms melancholisch. Melancholie – een bitterzoete emotie, die niet zelden de mooiste muziek oplevert. Maar wat is het? Volgens wikipedia is melancholie “een gemoedstoestand die neigt naar depressie en zich kenmerkt door een verdrietige kijk op het verleden of een onvervuld verlangen”. Nu vind ik depressie wel een zwaar woord; maar ‘onvervuld verlangen’, dat vind ik een prachtige typering. Weemoed naar wat was, maar ook naar wat nog komen gaat. 

Enfin, terwijl u nog steeds uw eindejaarslijstje hier kunt droppen en we uitkijken naar de definitieve Mousiquale toptien van 2011, beginnen we hier gewoon weer een nieuw lijstje. Van, jawel, de meest melancholische muziek die u kent. Drop ze maar! Hier alvast drie mooie nummers die melancholisch stemmen:

Dit is het laatste nummer van een cd vol instrumentale, melancholische pracht. De soundtrack bij de western The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford, gecomponeerd door Nick Cave en Warren Ellis.

Ierse muziek, zeker in balladevorm, is bijna per definitie melancholisch. Hier The Chieftains featuring Nathalie Merchant: The Lowlands of Holland. Van hun cd Tears of Stone, een tamelijk wisselvallig album met enkel duetten met beroemde vrouwelijke vocalisten. Maar dit is een prachtige traditional (let alleen niet op het clipje).

Ook dit is geen sterk clipje, maar Stef Bos kan wat met taal – en hier wordt zijn taalkunst versterkt door dat prachtige Afrikaans. Een tekst die bol staat van weemoed, terugkijkend naar het Avondland, het oude Europa en opkijkend naar het continent van de toekomst – Afrika.

Ach, het is maar een voorzetje. Vul maar aan!

Advertenties

78 gedachtes over “Symphonica Melancholica

  1. Ik zit al gauw op de 90% van mijn cd-kast….maar laat ik gewoon eens beginnen met een paar fav’s:

    Henryk Górecki’s 3de Symfonie is zelden overtroffen en dan met name dit liedje eh deze compositie:

    Nick Drake is misschien wel mijn ultieme melancholicus:

    Ook een grote favoriet is deze van The Legendary Pink Dots:

    Bill Callahan is als kind ook in een ton met melancholie gevallen. Hier een Smog klassieker:

    Elton John kon er ook war van:

    Stevie Wonder….

    The God Machine (pre-Sophia) is ook 100% melancholie:

  2. Die Tom Waits bewaar ik voor iets anders 😉
    Ik heb hier eigenlijk nu geen tijd voor – moet nog beginnen aan mijn nieuwjaarspreek, maar laat ik iets anders verrassends nemen…

  3. Hier nog een handvol:

    Speciaal in de peTer-uitvoering:

    Good ol’ Frank:

    Om maar eens een andere dan Hang On To A Dream te noemen:

    Bevreemdende melancholie:

    Ultieme melancholische postrock:

    Vrouwenstemmen zijn favoriet in mijn collectie, maar hier nog ondergesneeuwd:

    en de vrouwelijke Nick Drake:

  4. Wow, geweldige nummers JW! Verrassend om dan ineens Elton John, Stevie Wonder en Frank Sinatra tegen te komen, maar begrijpen doe ik het wel! 🙂

    Als we zo doorgaan en Kees klaar is met z’n nieuwjaarspreek hebbenw e straks gewoon een alternatieve Top 2000…

  5. ik ben zowieso al een in een melancholische bui. dus hier komen er dan een paar:

    Ramses

    Adamo

    Edith Piaf

  6. Goed even eentje tussendoor, voordat ik een bakkie koffie naar binnen slurp (en misschien wel een telefoontje pleeg 😉 )

  7. Goed, terwijl mijn koffie doorloopt, eentje van een meester der melancholie, wijlen Mark Linkous a.k.a. Sparklehorse:

    • zag hem jaren geleden het voorprogramma van Radiohead verzorgen in Ahoy. ik kende hem toen nog niet, maar was meteen geboeid. jammer dat is zo vroeg van publiek is gewisseld 😉

  8. En als we toch in die hoek zitten van The 77’s, dan maar even naar bevriende band The Choir. Helaas kon ik het origineel niet vinden, dan maar een akoestische recente versie. Het liedje blijft daar ook wel overeind:

  9. Yeah, River of Fire. Prachtig melancholisch nummer met een geweldige gitaar-outro en knetterend vuur, toch?

  10. he mannen, gooien jullie nu gewoon al je oude cd’s/lp’s die in een doos op zolder staan achter mekaar in de comments, of moet dit een serieus lijstje worden 😉

  11. @ Peter, ik denk hier wel degelijk over na hoor! (tussen de bedrijven door; die nieuwjaarspreek schiet gelijk ook voor geen meter op, bedankt Daniel!).
    Zo moest ik net bij de koffie toch echt aan dit übermelancholische liedje van Spinvis denken:

  12. En het complete oeuvre van Low past hier natuurlijk ook zo ongeveer. Doen we een recente, niet in het minst om dat heerlijke melancholische clipje:

  13. Sorry Kees! Misschien moeten we ook een Nieuwjaarslijstje gaan maken… Muziek waar we naar uitzien, verwachte nieuwe releases in 2012?
    😉

    • Van ‘Von guten Mächten’ bestaan niet minder dan zo’n 50 verschillende melodieën. Vooral in Duitsland is het een immens populair lied. Ik zal die versies hier maar niet allemaal neerplempen, want dan wordt Peter de Tuinman een beetje narrig. Bovendien zijn de meeste Youtube-filmpjes te erbarmelijk voor woorden…

  14. Ook een onverwachte van deze groep:

    Nederlands? JW? Ja!

    Ok, nog één en zelfs van een band die ik niet eens hoog heb zitten, maar dit nummer, sjonge:

    En deze van Brel vind ik één van zijn allermooiste:

    Fado is natuurlijk ook de muziek voor melancholici; twee pareltjes van Madredeus:

  15. Eh.. JW, Acda en De Munnik, Blöf? Ik weet niet wat er in je koffie zat, maar je bent het spoor behoorlijk bijster geraakt! Als je dit als crème de la crème van de Nederlandstalige muziek ziet, verwacht ik morgen Bauer en Corry Konings van je…

  16. Heel melancholisch word ik ook van Wolfgang Voigt alias Gas. Maar ja, die komt dan ook uit het Zwarte Woud…

      • Die box heb ik ook, mijn vriend! The Field is zeker oké. Heb ik pas al aan Theiz getipt. Ga ik hier nu niet meer droppen. Ik ga aan de lasagne, met een melancholische saus er door, denk ik…

  17. Wow, gentlemen, er gaat weer een schatkist aan muziek open hier. Levert een fijne avond luisterplezier op! Dank voor alle bijdragen tot dusver.

  18. @ JW: ik dacht dat ik de grote namen van de fado wel kende (Amalia Rodriques, Marisa, Cristina Branco, Dulce Pontes), maar wat een ontdekking is dat Madredeus zeg! Nog nooit van gehoord. Tnx!
    Wat is hun beste album, naar jouw mening?

    • Madredeus was er eerder dan de meeste die je noemt, op Amalia na natuurlijk. Hun mooiste is denk ik toch wel O Paraíso op de voet gevolgd door Existir (en de rest)

  19. OK, tnx! Ga ik daar beginnen. Ik heb net al ‘Ainda’, soundtrack bij een film van Wim Wenders gecheckt op Spotify: briljant!

      • Wat ik in dit verband ook heel mooi vind is van (de al genoemde) Christina Branco. Het betreft een album waar ze gedichten van de dichter Slauerhoff in het Portugees zingt. Zo hebben we twee melancholische vliegen in één klap: de Fado en de gedichten van Slauerhoff. Hier mooi verbeeld (met Nederlandse vertaling):

Reacties zijn gesloten.