Messiah van Handel

De tijd voor kerst, de zogenaamde Advent, is vooral in Angelsaksische landen een tijd waarin de Messiah van Handel veel gedraaid en opgevoerd wordt. Lange tijd werd dit werk als een relatief kitscherig stuk gezien, maar de laatste jaren is het bezig met een terugkomst en wordt het ook door de meest prestigieuze gezelschappen uitgevoerd.

Er zijn een aantal versies van de Messiah bekend. Dit had onder andere te maken met Handels werkwijze: hij bleef schaven en schrijven aan zijn stukken. Het stuk dat in 1741 gecomponeerd was, werd in Dublin in 1742 voor het eerst uitgevoerd, in een minimale bezetting. Er zijn verder bewerkingen bekend uit 1743, 1745/1749, 1750 en 1754. Wat betreft de orkestratie lopen de uitvoeringen nogal uiteen, van de minimale bezetting van Dublin 1742 tot uitvoeringen met megakoren van 600-700 stemmen, tot zelfs een uitvoering met een koor van 10.000 man. De laatste tijd is er in de klassieke muziek een beweging bezig om terug te gaan naar de oorspronkelijke bezettingen, liefst met instrumenten uit de tijd waarin het stuk voor het eerst werd uitgevoerd. Voor de Messiah betekent dat een terugkeer naar de minimale bezetting van 1742.

Als leek op het gebied van klassieke muziek in het algemeen en de Messiah in het bijzonder heb ik een versie van de Messiah gekocht uit 2009, door het Kings College Choir uit Cambridge. Het is een live uitvoering die mooi geproduceerd is, en het is voor mij de eerste versie die ik serieus beluister.

Mijn vraag is de volgende: kennen jullie uitvoeringen die je zou aanbevelen, of die je zou afraden? Wat vinden jullie van de Messiah en draaien jullie ‘m ook? Ik ben benieuwd…

(bedankt, Wikipedia, voor de achtergrond informatie)

 

Advertisements

26 gedachtes over “Messiah van Handel

  1. Voor een leek weet je dan al meer van de Messiah dan ik. Beschouw mezelf ook zeker als leek als het om klassiek gaat, maar draai de Messiah zeker. Heb er twee:
    The Choir and orchestra of Pro Christe olv Timothy Dean (1994)
    King’s college cambridge & Brandenburg consort, Stephen Cleobury (1995)
    Mijn voorkeur gaat lichtjes uit naar de eerste al is de tweede van betere geluidskwaliteit.
    Wat vind jij trouwens van het Weihnachtsoratorium van Bach. Vind ik ook erg mooi.

    • Weihnachtsoratorium is ook erg mooi. Juweeltjes zijn “Ehre sei Gott”, “Herrscher des Himmels”, “Fallt mit danken” en “Ehre sei dir Gott”. Uitvoeringen die ik mooi vind zijn met name die van Collegium Vocale Gent o.l.v. Philippe Herreweghe of natuurlijk de vaak briljante John Elliott Gardiner…

  2. Leuk om dit hier te zien! Ik moet zeggen dat ik eigenlijk nooit de hele Messiah luister, duurt me veel te lang 😉 Favoriete gedeeltes van mij: de aria “The people that walked in darkness”, koraal “Rejoice greatly” en aria “I know that my redeemer liveth”. Ik hou zelf erg van deze opname o.l.v. René Jacobs: http://www.harmoniamundi.com/#/albums?id=1108

    Om een beetje aan te haken bij de “klassieke” kerstmuziek, ik hou ook heel erg van:

    Benjamin Britten – A Ceremony of Carols (vrij korte verzameling klassieke engelse carols voor jongenskoor met harpbegeleiding)

    Benjamin Britten – A Boy was Born (met onder meer “Corpus Christi Carol”, je weet wel die van Jeff Buckley)

    John Adams – El Niño (enorm kerstoratorium met zowel bijbel- als profane teksten)

    Ariel Ramirez – Navidad Nuestra (Argentijns, veel volksmuziek-invloeden; voor koor en orkest, er is ook een geweldige uitvoering door Mercedes Sosa)

    Allemaal wel te vinden op Spotify!

    • Dat niet helemaal luisteren herken ik wel. Als ik het op zet is het meestal enkel cd 2.

    • Ik vind het erg mooi. Ben niet zo fan van de ‘evangelist gedeelten’, je weet wel het half gezongen/voorgedragen schriftgedeelte, luister dus meer naar de gedeelten daartussen.

  3. ik heb sowieso meer met het paasverhaal dan met het kerstverhaal. kerst is zo sentimenteel gemaakt, doet mij oa denken aan opvoeringen van de Young-Messiah uit mijn jeugd, waar ik jeuk van krijg. geen Messiah dus in mijn kast, wel een prachtige uitvoering van Bach’s Mattheus Passie en ook Wagner’s Tristan en Isolde (om maar eens iets heel anders te noemen). Ook van Mahler ben ik nogal weg, dus je zult begrijpen dat Handel door mij te licht bevonden is 😉

    • Ahhhh Mahler… Vooral Symponie 2 “Auferstehung” is prachtig. Geweldig in de uitvoering van The Birmingham Symphony Orchestra o.l.v. Simon Rattle.

  4. Ik ken een ‘zwarte’ versie met een all star cast (namen als Andrea Crouch, Edwin Hawkins, Al Jarreau, Gladys Knight, Vanessa WIlliams, Stevie Wonder, Take 6, Dianne Reeves, the Yellowjackets). Beetje jazz, beetje urban, veel soul en blackgospel. Dit alles onder de bezielende leiding van Quincey Jones. Toch vind ik het geen geweldige cd, zeker niet met zo’n bezetting.
    De finale, het Hallelujah, met alle vocalisten en een hiphopbeat, kan ik dan wel weer erg waarderen in deze variant.

    • Alles beter dan die verschrikkelijke Young Messiah die ik 36 jaar achtereen bij mijn schoonfamilie moest aanhoren. Gelukkig is die Tom Parker echt door de tand des tijds vermalen. (zo, dat is er eindelijk eens uit!)

      • haha, herkenbaar. Bij mij thuis was de ‘Young’ serie ook populair en ik vond het toen ook wel leuk. Smaken veranderen als je ouder wordt 😉 (gelukkig).

    • Het enige nummer wat wel briljant is op die CD is het openingsnummer, zeker als je het origineel van Handel kent… Geweldige vondst om allerlei muziekstijlen voorbij te laten komen in dat ene nummer. Briljant! De rest is (i.d.d. met uitzondering van het Hallelujah) inderdaad matig tot slecht… Maar dat ene openingsnummer…. ahhhhh…

      • Mmm, Dick: dat heb ik geloof ik helemaal verdrongen. Zal ik het nog eens opzoeken? Met gevaar voor mijn eigen gezondheid… 😉

  5. Mooiste klassieke versie vind ik de uitvoering van The Academy of Ancient Music o.l.v. Christopher Hogwood. Met o.a. een geweldige Carolyn Watkinson (alt) en briljante David Thomas (Bas). Deze laatste is in de aria “The trumpet shall sound” heerlijk op dreef.

    • Zo jongens, hier komt nog een kenner voorbij. Ik zeg: gastrol voor Dick voor al onze klassieke recensies!

    • @ Dick Dank voor je tip. Ben ‘m nu aan het luisteren op spotify.
      Dan meteen maar een vraag. Wat is volgens jou de mooiste uitvoering van het Gloria van Vivaldi?

      • Ik heb 3 uitvoeringen. Allemaal in combinatie met het Magnificat van J.S. Bach. Ook hier is de Academy of Ancient Music uitvoering erg mooi, dit keer onder Simon Preston. Andere opties zijn The Sixteen o.l.v. Harry Christophers en anders The Monteverdi Choir o.l.v. John Eliot Gardiner…

      • Leuk. Die van Simon Preston heb ik ook. Bij mij in combinatie met Nisi Dominus en Nulla in mundo pax sincera dat gebruikt wordt in die mooie film Shine. Daarom in eerste instantie gekocht, maar daarna en daarmee groot liefhebber van het Gloria geworden.

      • Die van Gardiner jaagt er heel wat sneller op los zeg. Moet ik even voor gaan zitten…

  6. @ Dick: je doelt op die ‘Black Messiah’. Dat klopt idd ja, dat eerste nummer is geniaal!

    • Ja, klopt. “Messiah: a soulful celebration” heet het officieel volgens mij. Inderdaad doodzonde van die topcast. Het eerste nummer is gearrangeerd door Mervyn Warren, voormalig voorman van acapella groep Take 6. Helaas niet veel meer van Mervyn gehoord… 😦

      Wel leuk dat deze dingen hier nu ook voorbij komen 🙂

  7. Oh, ik zie door al die namedropping hier geen bos meer. Ik dacht dat Dick het over The Young Meesiah had. Die blackman-uitvoering zegt me niets.

    • Nee, the Young Messiah is pulp… Sorry voor alle liefhebbers, maar de waarheid is hard.

      • Kijk Dick, zijn we toch weer eens eens met elkaar! En dan te bedenken dat die pulp 36 jaargangen achtereen door mijn oren ging. Dat mijn hoofd er nog op zit, is een godswonder!

Reacties zijn gesloten.