All those I know by Eric & Magill

Eric & Magill staat dit jaar bij mij op 1 in mijn jaarlijstje. Of ze ook echt op 1 staan weet ik eigenlijk niet. Ik ben een aartstwijfelaar en blijf wikken en wegen schrappen, schuiven en schrijven. Ik luister naar cd’s van de lijstjes van mijn collega’s en merk dat ik opnieuw ga twijfelen. The Unthanks van Kees, Bon Iver van Peter, King Creosote van Daniel D en Buddy Miller van Daniel W … Aargh … ik laat het maar zo.
Goed, terug naar Eric & Magill. Die kwam ik op het spoor via de site Bandcamp waar talloze muzikanten hun waren uitstallen. En vanaf de allereerste luisterbeurt heeft deze muziek me dit jaar niet meer losgelaten. Nu moet ik, na enig onderzoek, toch ook bekennen dat ik net niet helemaal volgens de regels van de lijstjes speel. Want volgens bandcamp.com waar de cd ook te downloaden is, is deze cd uitgebracht op 31 december 2010. Een valreep cd.
Wat voor muziek maken Eric & Magill? Ik vind het lastig te omschrijven omdat het een mooie mix van allerlei stijlen is. Twee citaten omschrijven het mooi:
“…travels many genres from folk to electronic under a warm blanket of guitar fuzz.” En een eerder genoemd citaat:
“…rectifying the divide between simple, earnest, nostalgic folk-rock and highly polished manipulated pop.”
Het resultaat is voor mij een zeer toegankelijke plaat van grote schoonheid. Even wat uitgelicht.
‘All those I know’ begint met een basdreuntje waar al snel de gitaar overheen gaat tokkelen. De zacht zwevende vocalen maken het tot een heerlijk mistig nummer. ‘Grandpa’s pink wine’ begint wat experimenteler met een orgeltje en distortion gitaar en weer wordt je meegenomen in geweldige melodieën en geluidseffectjes waarbij sobere gedeelten afgewisseld worden met de experimentele sound maar waar de zang zich elke keer als kwikzilver doorheen spoelt. ‘I Hear Trumpets’ is een van mijn favorieten van deze cd. Wat een mooie melodie. Licht vervormde stem, allerlei geluidjes samengesmeed tot een mooi gelikt geheel.
Peter omschreef het als slaapkamermuziek. Dat klinkt mij te slaapverwekkend in de oren. Het klopt, de muziek vraagt niet veel en is makkelijk toegankelijk. Maar met aandacht beluisterd hoor je steeds meer.
Ja, nu ik er weer over schrijf twijfel ik niet meer. Zeker in de top 10.
Misschien wel op 1 of toch maar niet … ?


13 gedachtes over “All those I know by Eric & Magill

  1. ik zou het zo laten, David, je moet lef hebben om zo’n artiest op 1 te zetten, waarvoor mijn respect.
    slaapkamermuziek bedoelde ik overigens absoluut niet negatief, er is een heel genre naar vernoemd (dreampop heet dat geloof ik) en daar vond ik dit wel naar neigen.

    zeg, trouwens, moet Justin Vernon hier niet ook nog eens goed onder de loep genomen worden? tot nu toe hebben we het alleen nog maar over de plaathoes en zijn sound-alikes gehad, maar nog helemaal niet over de plaat zelf.

  2. Ah, dreampop, dan sluit ik me geheel bij je aan 🙂
    Ben geloof ik wel een liefhebber van dreampop. Ik laat ‘m staan hoor, hoezeer ik ook blijf twijfelen 😉

    Wat betreft Justin Vernon … nu je het zegt. Dacht dat er al een uitgebreide recensie over stond hier op Mousique, maar nee dus. Veel genoemd, veel naar verwezen, als eikpunt voor allerlei ander materiaal, maar geen loepartikel.
    Volgens mij is dat een kolfje naar je hand …

  3. Een mooie band in het genre ‘dreampop’ van de laatste jaren is Beach House. Zou ik ook even checken dan.

    • en Mazzy Star, Mojave 3 en Neil Halstead. Echte dreampop en voor mij allemaal apk platen…
      Mazzy Star hebben we gedraaid op de mousique avond bij Peter.

      • Mazzy Star (Among my Swan) heb ik sinds de mousique avond in bezit en krijgt al aardig de kleur van een olifant… Heerlijke plaat. Die anderen zijn mij dan weer onbekend. Dank voor de tip. Heb je de titels van de betreffende cd’s die in aanmerking komen als apk?

      • Dan vergeten jullie nog even Slowdive, die naast shoegaze toch ook een grote dromerige kant heeft (Neil Halstead was er gitarist/zanger).
        En wat recenter: Bat of Lashes, ook fraai. M83 kan er ook van (vooral het oudere werk)

      • van Mojave 3 vind ik ‘Out of Tune’ en ‘Excuses voor Travellers’ het mooist. Met name de laatste plaat is echt ongelooflijk!

  4. Pingback: Jaarlijstjes 2011 – laat je stem horen! « mousique

  5. Ik denk dat ik ook een dreampopliefhebber ben. Bovenstaande liedjes klinken heerlijk! Onlangs heb ik voor iets meer dan drie euro (verzendkosten inclusief) ‘Spoon and Rafter’ van Mojave 3 aangeschaft via ebay. Eén van de beste aankopen van dit jaar! Prachtige muziek.

  6. Dit zijn twee favorieten van mij van het album:

    Overigens is dit een vervolg van de band Slowdive (iets andere samenstelling). En Neil Halstead zingt in beide bands. Slowdive is ook prachtig. Ook dreampop, maar meer gecombineerd met shoegaze.

Reacties zijn gesloten.