nieuwe releases december 2011

De jaarlijstjes, moeilijk moeilijk moeilijk. De mijne is inmiddels al weer af, maar op de valreep ontdek ik nog een paar gouden kanshebbers die er helaas dus niet meer in zullen komen. Daarom zetten we ze hier nog maar even apart in het zonnetje: nieuwe albums van A.A. Bondy, Richard Buckner en Kate Bush. Daarnaast vind je onderaan dit artikel nog een paar links naar reviews van anderen over interessante releases.

A.A. Bondy – believers

Van deze singer/songwriter had ik nog nooit gehoord, terwijl hij blijkbaar toch al twee puike albums had uitgebracht, waarop een mix van Southern Rock, Delta Blues en Americana te horen was. Met zijn nieuwst album, Believers, slaat hij duidelijk andere wegen in. Het is meer poppy, maar hij heeft niettemin de sombere apocalyptische ziel van zijn Americana behouden. Meteen vanaf de eerste tonen van opener The Heart Is Willing ben ik gegrepen. Dromerig en bij vlagen hypnotisch gitaarwerk, een bijzondere melancholieke warme stem, en de invulling van de sober opgezette songs is precies voldoende. Het album is opgenomen in Los-Angeles met producer Rob Schnapf (Beck, Elliott Smith), Ben Lester op drums en pedal steel en Macey Taylor op bas. Naast The Heart Of Willing zijn Skull&Bones, Surfer King, The Twist en het lome Drmz sterke liedjes.

Wat ik zo knap vind aan dit album is dat het onmiskenbaar het soort angstig onrustgevoel ademt dat zo eigen is aan het tweede decennium van de 21e eeuw zonder dat er heel duidelijk verwezen wordt naar bepaalde thematiek (politiek, economie, klimaat, etc.). Believers is een groeialbum dat niet meteen al zijn geheimen prijs geeft, maar na verloop van tijd wordt het een album om heerlijk in te zwelgen, het is als een spons die al je negatieve gevoelens in zich opneemt en je tenslotte nog met een zacht duwtje de onzekere toekomst instuurt.

(Believers, release nov. 2011, is nu te beluisteren op de luisterpaal)

Richard Buckner – our blood

Onder liefhebbers van roots/alt. country/americana geldt Richard Buckner al jaren als een constante factor. Justin Vernon (aka Bon Iver) is verklaard fan, en de man heeft samengewerkt met een keur aan muzikanten, waaronder leden van Calexico, Giant Sand en Tortoise. Op dit album spelen Steve Shelly (Sonic Youth) mee op drums en Buddy Cage op pedal steel. Ondanks deze indrukwekkende cd is het de beste man tot nu toe niet gegeven om naar een groter publiek door te breken.

Our Blood is een americana-plaat zoals het hoort: spaarzaam gitaarwerk, de triestige stem van Buckner; de liedjes kleine huishoudelijke drama’s, doordrenkt met whiskey en wanhoop. Eerlijke eenvoud, wars van modes maar daardoor ook persoonlijk en authentiek, van begin tot eind een sterk album dat je gewoon moet horen. Als americana de verheerlijking van de persoonlijke ellende van de artiest is (en dat is het vaak), dan is Buckner de koning.

(release: aug. 2011)

Kate Bush – 50 words for snow

Toen ik hoorde dat Kate Bush een nieuw album uit had was ik niet meteen enthousiast. Integendeel, ik heb het over het algemeen niet zo op nachtegalen, ook al zijn ze nog zo goed als miss Bush. Toen ik op een bepaald moment toch wat tracks hoorde langskomen van 50 Words For Snow, werd ik wel enthousiast, in eerste instantie niet eens beseffende dat ik Kate Bush hoorde. Een onbevooroordeelde nieuwe kennismaking, zou je kunnen zeggen😉

50 Words For Snow bevat de typische Kate Bush thematiek: vage spiritualiteit, geesten en mystiek. Maar dit keer geen hinderlijke synthesizers of andere afleiding; haar bijzondere stem, eigenzinnige pianospel, en ingetogen percussie (Steve Gadd). That’s it. En het is mooi. Stemmig. Sereen. Haast klassiek. Ik vergeet de vage mystiek, die interesseert me geen reet. Ik vergeet het nachtegaaltje van de 3-minuten hitjes. Ik omarm tot mijn eigen verbazing deze slepende, ontroerende, pijnlijk mooie muziek. Want die muziek, dat is de ware mystiek.

(release: nov. 2011)

Andere interessante releases:

32 gedachtes over “nieuwe releases december 2011

  1. Fijn lijstje weer! Kate Bush vind ik sinds haar terugkeer met Aerial beter te pruimen dan op de albums na haar toch wel geniale debuut. Deze laatste is ook prachtig en ze weet zelfs Elton John op aangename wijze te gebruiken (overigens heeft hij begin jaren 70 echt geweldige albums gemaakt!!!).

    Richard Buckner is zo’n artiest die het ondanks zijn kwaliteit net niet redt bij het grote publiek….hij heeft ook een prachtig album (The Hill) gemaakt met Calexico-leden.

    Ik ben overigens zeer benieuwd naar je jaarlijst! Die van mij maak ik pas na 15 december. Ik heb nog wat kandidaten te gaan en het jaar is pas om als het om is.

    Oh en leuk die sneeuwvlokjes op de site🙂

  2. En ik maar denken dat er witte bewegende dode pixels over mijn scherm bewogen .🙂 Eigenlijk wilde ik A.A. Bondy als geheim voor mezelf bewaren, maar nu het hier toch staat en het december is: eindejaarslijstjesmateriaal!

  3. natuurlijk kun je jaarlijstjes op het laatst nog aanpassen, waarom niet? het is tenslotte je eigen hoogstpersoonlijk lijstje. het gevaar is echter wel dat je er dan dingen inzet waarvan je later denkt: hm, zo goed was het nu ook weer niet. meestal hebben platen een bepaalde rijpingstijd nodig om te kunnen beoordelen of het meer is dan een bevlieging, en in de laatste weken van december heb je gewoon te kort de tijd om dat te beoordelen. nu ben ik helemaal weg van A.A. Bondy, maar ben ik dat over twee maanden nog steeds? Zo zijn er het afgelopen jaar wel meer cd’s geweest waar ik meteen erg enthousiast over was, maar die uiteindelijk mijn jaarlijstje toch niet hebben gehaald. het blijft altijd lastig, en ik heb voor mezelf de grens gesteld op begin december. alles wat daarna nog komt doet niet meer mee.

    die sneeuw is trouwens een december cadeautje van WordPress, wel sfeervol inderdaad.

    @stephan: leuk dat je ook zo enthousiast bent over Bondy. onze lijstjesmania begint vlak na sinterklaas, ben benieuwd naar de jouwe.

  4. Ja, dat is wel een goed punt, rijpingstijd. Welke albums beklijven nu echt en blíjf je draaien? Heel soms weet je dat al na één of twee luisterbeurten, maar meestal niet.

    • Ik weet het vaak snel door mijn radioprogramma, waar ik bij elk nieuw album een lijstje maak van tracks die ik nog wil gaan draaien. Van bands die ik bewust of onbewust heel goed vind, heb ik vaak een hele lange lijst. En sommige albums blazen je zo omver dat het niet missen kan. Maar er is altijd die 20% die varieert door het rijpingsproces of vergetelheid-proces. Albums uit januari en februari doen het vaak slecht in de jaarlijstjes, doordat ze gewoonweg vergeten worden. Laat ik nou gedurende het jaar ook een lijst met favorieten aanleggen…🙂

  5. Gruwelijk moeilijk om een jaarlijstje te maken…….

    Net van Sintermama ‘Helplessness Blues’ van Fleet Foxes gehad. Natuurlijk al een aantal keer gedraaid op Spotify, maar nu kan ik er volop van gaan genieten. Belandt waarschijnlijk in mijn lijstje. Er is alleen zoveel.

  6. Even terugkomen op die nieuwe releases, voordat hier een hele draad wordt opgezet over hoe en wat van jaarlijstjes (ook boeiend hoor!).
    Je hebt een drie fraaie albums hier neergezet, Peter. Die van Kate Bush verbaasde mij ook. Deed mij een beetje denken, qua sfeer aan Ys van Joanna Newsom, hoewel die wel wat drukker is qua instrumentatie. Maar ook van die lange beschouwende nummers. Prachtig. Alhoewel dat tweede operateske nummer ik niet zo vind. Elton John doet zeker niet onverdienstelijk mee en al die woorden voor sneeuw door Stephen Fry: prachtig!
    AA Bondy is een ontdekking. Die kende ik echt totally niet. Mooie plaat en ik ben benieuwd of die nummers live overeind blijven, want hij komt op Stille Nacht. (zal je net zien dat hij geprogrammeerd staat tegenover een favoriet van me… )
    Richard Buckner ken ik niet goed. Album ook nog niet beluisterd, dus wat kan ik er over zeggen?
    Die sneeuwbui op de pagina is trouwens wel tijdelijk….

  7. The Hill, prachtige plaat indeed. Niet in de laatste plaats door de bron van dit alles: Edgar Lee Masters’ Spoon River Anthology.

  8. Buckner beschrijft hier in zijn liedjes een aantal mensen die aan de hand van grafschriften zijn ‘gedicht’ door Masters. Spoon River bestaat niet, al schijnen de gedichten van Masters ook autobiografische elementen te bevatten. Deze gedichten hebben niet alleen Buckner inspiratie gegeven, kijk maar eens op Wikipedia. Het valt geenszins uit te sluiten, CornelisB, dat Buckner’s fraaie The Hill juist door dit verband met het werk van Masters een zekere diepgang zal krijgen. En mocht enig lezer dit pleidooi al te plechtig van aard en voorkomen vinden: Take Care van Drake is fantastisch! Vanavond beide albums na elkaar afgespeeld…

  9. Dank Wim! Alleen is dat album van Buckner niet direct voorhanden. Ik heb wel eindelijk Tiny Cities van Sun Kil Moon in handen!

  10. Ha, Tiny Cities. Dan ook maar op zoek naar Modest Mouse? Voor en na Antarctica?! De nieuwe Modest Mouse is geproduceerd door Big Boi. Vol verwachting klopt ons hart.
    En wat dat chocolaatje betreft: hier een hele chocokast in de vorm van een chocoladen i-pad…

    • Nu onderschat je me een beetj, Wim… Ik heb een plaat of vier van Modest Mouse: van The Lonesome Crowded West tot We were dead before the ship even sank. The Moon & Antartica vind ik wel het best, denk ik. Wanneer komt dat nieuwe album van de Bescheiden Muis?

  11. ja, ik ben ook erg enthousiast over AA Bondy. Zijn vorige plaat When the devil’s loose is ook erg mooi. Ik ben het gaan luisteren omdat ik het op de ‘stille nacht’ aankondiging zag staan.
    Ik zie mijzelf wel echt als americana liefhebber, maar Richard Buckner heb ik nog nooit goed geluisterd. Onterecht lees ik hier. Bedankt voor de tip!

  12. @ Kees. Volgens mij is er sprake van een aanstaande binnenkortheid. Oftewel: ik weet het niet. Verder lijkt mij eerder sprake te zijn van een inschatting (die niet geheel juist is, toegegeven) dan van een onderschatting. Schat ik zo…
    @ David. Dan zal ook het nieuwe album van Stephen Simmons (The Big Show) je zeker aanspreken. Vleugje Steve Earle, een weinig Poco en vooral veel Simmons. Ik draaide het vanmorgen in de auto en vond het – na een aantal halve luisteringen – plotseling heel fraai. Ken je zijn debuut (Drink Ring Jesus) ook? Ook een (sober gestileerde) aanrader.

    • Eh, ik wil me nergens mee bemoeien, maar is die laatste opmerking niet voor Daniël Drost bedoeld. Het is ook verwarrend met al die Bijbelheiligen hier😉

  13. Was het niet Daniël die een speer in de leeuwkuil naar Saul gooide? Zo blijkt overigens maar weer eens dat niet alles verlicht is….

  14. Pingback: Jaarlijstjes 2011 « mousique

Reacties zijn gesloten.