Recensie: Gospel of the Jazz Man’s Church by King Oliver’s Revolver

Deze Zweedse formatie weet hoe ze muziek moet maken. Het enthousiasme, de emotie en de muzikaliteit spatten er vanaf. Het is een heerlijke soep van volksmuziek, jazz, rock, gipsy, soul, swing en klezmer. Met een brede muzikale bezetting, waarin tal van blaasinstrumenten niet ontbreken, maken ze deze cd tot een feest voor het oor.
De teksten nemen je mee van Bagdad naar het Wilde Westen in het Engels, maar doorspekt met vreemde talen. De thema’s? Liefde, seks, eenzaamheid, prostitutie, de dood en tal van bijbelse verwijzingen zoals Salome, Abraham, Day of Reckoning etc. Het wordt vaak met een enorme luchtigheid gebracht waardoor je soms vergeet dat de tekst een wat andere lading heeft.
Het wonderschone Prelude opent de deuren van deze bijzondere ‘kerk’. Met ‘Tigris by Starlight’ schieten de pistolen van koning Olivier echter pas voor het eerst met scherp. Daarna trekt de band een blik met vrouwen en liefdesverdriet open. ‘Why did you go’, een opgewekt liedje over duistere ‘Salome’, liefdesverdriet in ‘Penelope’, een nieuwe liefde in ‘Tra la la, Yelena’ vervolgd door een schone uit Shanghai in ‘Green Gang Blues’.
I know a place where the grass grows high’ is een meeslepend nummer dat in een musical niet zou misstaan. Samen met het vrolijk klinkende ‘The Day of Reckoning’ ontsnappen we even aan de wereldse geneugten en overdenken ons leven.
Het lijkt alsof er van dit mediatieblok maar weinig blijft hangen als de vrolijkheid weer losbarst met ‘Father Abraham’ (die in dit lied meer naar voren komt als de verwekker van de hele wereld dan als de aartsvader van Israel). ‘The absence of Love’ stelt de eindigheid van alles vast en het lijkt alsof de band dat probeert te verdrinken in de hoerenkast ‘Bel Tambouye’ waar trouwens enig ‘ouderlijk advies’ omtrent de tekst niet zou misstaan.
Aan het einde van de cd stappen we in de ‘Midnight train to Harlem’, fluisteren “maanlicht en wijn” in het oor van onze geliefden en zingen dan aan het slot van deze plaat, hoe kan het ook anders, ‘O’Death’.
Spreken de tags je aan dan zou ik deze heerlijke cd zeker een kans geven.

Hier kun je de hele cd beluisteren.

Speciaal voor Kees een heel slecht filmpje (ander materiaal kon ik niet vinden van deze groep).

Advertenties

37 gedachtes over “Recensie: Gospel of the Jazz Man’s Church by King Oliver’s Revolver

  1. Ben nu 4 nummers verder. Het klinkt erg vrolijk en lekker. Live moet dit fantastisch zijn! Het haalt tot nu toe het niveau van Beirut niet, wat mij betreft, maar het is wel goed! Die blaaspartijen zijn heerlijk. Overigens ken ik van Beirut eigenlijk alleen hun laatste cd, Rip Tide. Hun voorgaande werk schijnt qua produktie wat minder coherent te zijn en is misschien wel erg vergelijkbaar hiermee.

    • Ben benieuwd wat je van de tweede helft vindt van de cd. Die vind ik beter dan de eerste helft.

    • Beirut’s eerdere cd’s vind ik erg goed; juist charmant dat het wat rammeliger is, hetgeen ook past bij de muziek die ze “imiteren”. Ik denk dat King Oliver’s Revolver het minder goed gaat doen bij het grote publiek, maar ze gebruiken wel oorspronkelijker Balkan-elementen dan Beirut. Maar eigenlijk kan en moet je deze twee niet vergelijken, want KOR gebruikt ook brass, jazz, klezmer en dark cabaret…en ijzersterke zang. Juist van een hoger niveau dan Beirut zou ik zeggen!

  2. Fraai dit!

    Het is een fraaie combinatie van Beat Circus, Klezmatics (met Joshua Nelson), Katzenjammer, Fishtank Ensemble, Tom Waits en Balkanmuziek (waar ook Beirut de mosterd vandaan haalt…maar eigenlijk moet hier een lijst met Hongaarse, Servische en Roemeense bands staan).

  3. CD bijna geheel beluisterd nu. Ik vrees dat ik weer aan m’n jaarlijstje moet gaan sleutelen. En hoop dat deze band dit jaar naar NSJ komt!

  4. ik heb de cd zojuist onder de €10,- (incl.) verzenden kunnen bestellen via Amazon.co.uk (zoverstocks). goedkoper zal je niet lukken op dit moment.
    amazon.co.uk is meestal net goedkoper (door de iets lagere verzendkosten en afhankelijk van de koersen) dan amazon.de

  5. sorry, ik moet het natuurlijk wel eerlijk weergeven, het was €9,36 via amazon uk. 16 cent goedkoper dus. maar misschien heb je hem vanuit Duitsland een dag eerder in huis…

  6. Goed, daar ben ik dan. Allereerst: mooie recensie weer, David. Opnieuw verras je me met een verhaal over een voor mij totaal onbekende band. Het maakte in ieder geval nieuwsgierig. Allereerst vind ik de hoes echt prachtig. Maar je voelt hem aankomen, dat ik over de hoes begin, is niet zo’n heel goed teken, aangezien ik niet over de inhoud begin…
    Ik snap de opwinding werkelijk niet die zich hier vanmorgen als een virus onder de vaste Mousiquanten verspreidde met als climax: wie heeft hem het snelst en goedkoopst besteld.
    Ik bedoel: het is best aardige muziek hoor, maar eigenlijk ook best oubollig. Natuurlijk hoor ik verwijzingen naar balkan en klezmer. Maar daarvoor luister ik echt veel liever naar The Klezmatics of Bregovic. Daar klinkt het dwingend en overtuigend. Hier niet, althans voor mij niet. Ik hoor eigenlijk te goed dat dit een stel Vikingen zijn, die doen alsof ze de blues en de soul en de weet ik wat voor wereldmuziek aan hun kont hebben hangen. Maar het is meer een natte wind die er uit komt, met zo nu en dan nog wel iets dat wel lekker ruikt…

    • Ach Kees, geeft niet hoor dat je niet mee kan in de pret. Ik beschouw je vandaag gewoon als de BOB tussen de mousiquanten 😉

      • BOB? Moet je hier veel voor drinken dan? Aha, dat is het geheim: eerst de nodige flessen wodka of palinka naar binnen gieten en dan hoor je vanzelf niet meer dat het hier niet om iets heel bijzonders gaat…

  7. Volgens mij heb jij verstopte oren, want je er werkelijk alles van vinden, maar oubollig is het zeker niet. Dat oubollig overigens ook mooi kan zijn bewijzen bands als The Innocence Mission en Brown Feather Sparrow wel; muziek die je ook je grootje voor kunt zetten. Minder geslaagd is dan een oubollig Sinterklaasliedje….maar dat terzijde.

    Dat er onder een aantal opwinding ontstaat is omdat we laaiend enthousiast zijn! En dat je dit enthousiasme niet deelt, soit. Smaken verschillen en ik wist op voorhand dat je het niets vond (net als een Sussan Deyhim). Maar ik heb genoeg Hongaren en Serven in de kast staan, om te kunnen oordelen dat dit ensemble behoorlijk authentiek uit de hoek kan komen; authentieker dan bijvoorbeeld een Beirut. En daarbij is het slechts een fractie van de dark cabaret-stijl die ze hier brengen, want ook de jazz en diverse andere stijlen zitten verpakt in deze grog; het is geen Balkan of klezmer, het is een wereldse mix. The Klezmatics is een compleet andere band. Leuk overigens dat je Bregovic aanhaalt, want als er één is die alles bij elkaar jat en niet authentiek is, dan is hij het wel. Maar ook hij weet dat goed gejat beter is dan slecht verzonnen. Voor authentiek moet je je wenden tot King Ferus Mustafov, Boban Markovic, Muzsikás, Karikás, Kolinda, Romano Drom, Romano Kokalo, Alog, Romanyi Rota, Mostar Sevdah Reunion enzovoort.

    Zo deze scheet zat even dwars! Dat lucht op….

  8. Hap hap!
    Tja, wat jij authentiek noemt, vind ik nog steeds gewoon oubollig. En dan zet ik liever gewoon gelijk muziek uit die tijd op. Dit doet me gewoon weinig. Wel wat meer dan die Perzische vriendin van je, maar dat zal je niet verbazen. Daar word ik gewoon echt heel zenuwachtig van. Hier niet van. Jij mag het een grog noemen, of wereldse mix. Ik vind het een hoop drukte om weinig. Wat The Klezmatics met de liedjes van Woody Guthrie hebben gedaan, raakt me vele malen meer (al is dat dan een hele andere band).
    Dank trouwens voor die eindeloze rij zigeunerorkesten. Als ik nog eens wat te vieren heb, weet ik waar ik moet wezen.

    Sinterkees

    • Over happen gesproken 🙂
      De BOB is meestal wat zurig als ie zelf niet mee kan feesten …
      Ik zou zeggen, kom laat je gaan Kees. Luister nog eens en dans met ons mee!

      • Misschien ben ik daarom wel een echte calvinist… Die is niet zo van het dansen, die knikt hooguit goedkeurend mee met z’n hoofd. En mijn hoofd bleef toch echt in de stille modus bij die pistolen van Koning Olivier…

    • Oubollig is ouderwets….die link zie ik niet bij deze band.

      “Dit doet me gewoon weinig”…..kiek, dat kan!

      The Klezmatics er hier steeds bijslepen slaat nergens op. Dat beetje klezmer wat hier in de mix zit valt niet te vergelijken met The Klezmatics. Appels en peren!
      This Mortal Coil raakt me ook veel meer met hun songs van Tim Buckley, Neil Young et al, maar dat is weer een ander verhaal…

      Ja ga maar eens lekker zigeunermuziek opzetten (over zenuwachtig gesproken), daar fris je vast van op Sinterkees!

      • Ik vind het wel ouderwets, basta!
        Jij snapt mijn punt niet met The Klezmatics. Wat zij doen met klezmer is vernieuwen, is herinterpreteren. Dat hoor ik hier bij die Vikingen niet m.b.t die balkanmuziek en andere stijlen. Het is me teveel een beetje netjes naspelen.
        Ik heb nu even helemaal geen muziek opstaan, want Sinterkees is aan het dichten en daar heeft hij stilte bij nodig…

      • Ik snap je punt bij de Klezmatics best, alleen is het nog steeds appels en peren. Bovendien brengen de Klezmatics de Guthrie muziek zoals hij het zelf bedoeld had anno 1960 BC….Daarbij bracht je dit punt eerst in als het feit dat als je naar klezmer wilt luisteren, je liever naar de Klezmatics luistert.

        Het vernieuwende bij de Zweden, geen vikingen, is dat ze een fraaie schakering aan stijlen maken.

        basta? ja tegen zulke sterke argumenten moet ik het zelfs afleggen 🙂

  9. Guthrie heeft bij mijn weten zijn muziek nooit genoteerd, vandaar dat de uitvoeringen ook zo verschillend zijn. Vergelijk Klezmatics maar eens met Wilco/Billy Bragg. Ik houd zowel van traditionel klezmer als de hippere vormen.
    Die fraaie schakering vind ik nog steeds niet heel bijzonder. Maar ik ga het niet meer uitleggen. Ik gun jullie je nieuwe ontdekking en ik luister maar naar echte kwaliteitspop: Smile van The Beach Boys. (en ik weet het: dat heeft weinig met elkaar te maken; het is meer een antithese)

  10. Ze hebben aantekeningen van zijn dochter gekregen, dat maakt dat project ook zo bijzonder. Gewoon notities van de meester zelf, die zij van hun eigen, heerlijke saus hebben voorzien.

    Ken je trouwens die cd van The Klezmatics met Joshua Nelson en Kathryn Farmer? Brother Moses Smote The Water heet die. Ook erg mooi. Ik heb de Klezmatics ook eenmaal live gezien, hetgeen één groot feest was tot het stemmen en inhaken moment aanbrak. Daar kon en kan ik nog steeds niet aan meedoen.

    Smile is wonderschoon…een invloedrijk pareltje. Het is leuk om oude muziek te luisteren en horen waar huidige bands de mosterd vandaan halen. Luister maar eens naar Forever Changes uit 1967 van Love en je hoort Calexico, of Tim Hardin en je hoort Lambchop…dat vinnik nou leuk….

  11. Mooi JW om na ons gesteggel weer samen uit te komen bij The Klezmatics en The Beach Boys. Muziek maakt niet alleen onderscheid, maar bindt toch ook weer samen. Zo mag deze vrijdag, van lang en veel vergaderen, goed beginnen!
    Ik ken die genoemde cd inderdaad. Volgens mij heb ik die ergens in gebrande staat. Dat van dat inhaken zou bij mij ook op bezwaar stuiten. Ik denk dat David daar anders over denkt… 😉

  12. haha, ben ook meer van het spreekwoordelijke dansen hoor 🙂
    Ben ik misschien toch calvinistischer dan ik dacht. Behalve met mijn hoofd knikken, tap ik echter ook nog met mijn voet op het ritme mee.

Reacties zijn gesloten.