Recensie: Live at Joe’s by Nikolai

In de comments bij het artikel Memento Mori van Kees reageerde Melissa met een upload van het nummer Hades van de, voor ons onbekende, Nikolai. Na wat contact heen en weer kregen we zowaar de debuut cd van Nikolai, Live at Joe’s, opgestuurd om te recenseren. Waarvoor natuurlijk onze dank!
De cd van de 24 jarige Nikolai begint sterk met het lekkere country nummer ‘Single Cigarette’. En ja, zijn stem klinkt alsof het niet bij die single cigarette is gebleven. Een donkere, warme, hese stem die lekker klinkt. Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik hem, enkel op zijn stem, een stuk ouder had geschat.
Het countryblues nummer ‘Brother’ scheurt met mondharmonica lekker door.
‘Loverman’ had wat steviger gemixt kunnen worden en blijft qua geluid door het eentonige gitaartje wat oppervlakkig. Met de zang en de effecten is dan weer niets mis.
‘Il ne pleut pas’ doet je even knipperen met je ogen. Het is een onverwachte Franse eend in de bijt. Met een mager gitaartje begeleid is het een wat vreemde overgang na de eerste 3 americana nummers.
Met Hades zijn we echter weer helemaal terug op spoor. Een donker nummer over de gepersonifieerde dood. Invloeden van Nick Cave en Tom Waits werden al genoemd. Wat mij betreft het hoogtepunt van de cd. Dit nummer werd al eens gepost op Mousique door de muze van Nikolai … Melissa.
En weer maakt de cd een onverwachte draai met een Zuid-Afrikaans nummer ‘Voor die liefde nie’. Mooie vocalen, een magere begeleiding, maar de grootste vraag. Wat doet dit nummer hier?
Het vuur wordt daarna geopend met het rock-achtige ‘Guns’ gevolgd door het mooie zwevende en intrigerende ‘He’. ‘Acquoy’ haalt jeugdherinneringen op voordat het mooie ingetogen ‘Oh my Lord’ de cd afsluit.
Nikolai debuteert met een heerlijke stem en een leuke cd vol afwisselende nummers. Puntjes van kritiek zijn er echter ook.
Voor mij is de cd iets te onsamenhangend. Het Franse en Zuid-Afrikaanse nummer lijken mij meer vulling dan serieuze bijdragen. In een live optreden werkt dit misschien erg goed, maar op een cd niet. Een tweede puntje van kritiek is de slaggitaar die meer dan eens wat zeurend en eentonig is.
Al met al een mooi debuut, en van Nikolai gaan we ongetwijfeld meer horen. Mijn hoop is dat de volgende cd breder begeleid zal worden en volledig in het teken zal staan van rokerige Americana, want daar is Nikolai zo te horen helemaal geknipt voor.
Hier kun je Nikolai beluisteren en meteen zijn cd aanschaffen.


9 gedachtes over “Recensie: Live at Joe’s by Nikolai

  1. Goed dat je deze cd integraal bespreekt, David. Ik ga die nummers ook eens luisteren. Dat nummer ‘Hades’ vond ik ook al veelbelovend.

  2. ik heb de plaat ook al een eerste luisterbeurt gegeven en ik vind het erg sympathiek. Toch blijf ik een beetje zitten met het gevoel dat er meer potentieel in zit dan er is uitgekomen. Twee of drie nummers daargelaten. Daarom sluit ik me aan bij David: benieuwd naar de tweede plaat.
    Wrsch gaan de nummers live ook wel meer rijpen. We zullen zien.

  3. Intussen heb ik de plaat ook beluisterd en sluit me ook aan bij de reacties van David en Daniël. Het is een mooie liedjesplaat, maar een wat vettere productie had goed gedaan. Ecleticisme vind ik trouwens minder een probleem.
    Ik vind die surfgitaar uit Hades trouwens echt een vondst!

  4. Leuk dat je het een recensie waardig vond, Siestheday 🙂
    De plaat is idd wat wisselvallig, en als er volgende keer een budget voor is hoop ik ook dat Nikolai hulp krijgt in het mixen/producen ervan. Nu is het in verschillende zolderkamers in Adam opgenomen, niet in een studio, dat heeft de geluidskwaliteit doen afnemen. Hoewel Voor die Liefde Nie en het franse chanson heel anders zijn dan de rest vd plaat, vind ik ze wel degelijk een serieuze bijdrage. Sterker nog, Voor die Liefde Nie vind ik 1 van de belangrijkste en mooiste nummers van de plaat, haha. Maar goed, ik snap je punt.
    Nogmaals dank voor de recensie, en ik zal jullie zeker op de hoogte houden van verdere ontwikkelingen! groetjes melissa

    • @Melissa,

      zijn zwakte is zijn kracht, denk ik: het maakt eigenlijk niet eens zoveel uit dat het low-budget is opgenomen enzo, het talent is onmiskenbaar en knalt er gewoon doorheen. Ik ben het ook niet helemaal met David (Siestheday) eens; ja, het album is wat wisselvallig of zo je wilt `rammelig’, maar ik vind die twee nummers ook heel fraai (zeker Voor die Liefde Nie) en absoluut geen `opvulling’ . meningen verschillen, en ik kijk ook rijkhalzend uit naar een tweede plaat.

    • Hoi Melissa, bedankt weer voor je reactie. Kan me voorstellen dat het een heel gezoek is met een beperkt budget. Die wetenschap maakt dit debuut alleen maar leuker. Hou ons zeker op de hoogte want dan geven we weer aandacht aan de opvolger.

  5. Ik denk dat de plaat Live At Joe’s gezien moet worden als een ruwe diamant. Dat het niet of nauwelijks is geproduceerd vind ik juist wel mooi: daardoor blijft het rauw en puur. ‘Voor die Liefde Nie’ en ‘He’ hebben mij overigens diep ontroerd. Ik zou zeggen, ga zo door Nikolai!

Reacties zijn gesloten.