recensie: Mr. Machine by Brandt Brauer Frick Ensemble

<dit is een gastbijdrage van Mathijs Schippers aka Theiz>

Ik probeer ook maar eens een duit in het mousique zakje te doen, door een recensie van een leuke rariteit uit het muziekland waar (in mijn ogen in elk geval) wel vaker belangrijke dingen gebeuren (ik noem een Kraftwerk); jazeker, het gaat over Duitsland.

Het Brandt Brauer Frick Ensemble is een heus orkest bestaande uit muzikanten uit verschillende klassieke ensembles. De naamgevers van het project, Daniel Brandt, Jan Brauer en Paul Frick noemen hun muziek `akoestische techno’.

Het idee is eigenlijk ontstaan alvorens ze een ensemble waren. Ze produceerden techno muziek met hun laptops voornamelijk bestaande uit akoestische instrumenten die ze met hun laptops tot `traditionele’ techno-composities boetseerden. Ze vonden het echter een stuk interessanter om de repetatieve machinale muziek helemaal uit de computer te halen en deze volledig akoestisch uit te voeren. Dit heeft geleid tot een tien man sterk orkest, waarbij er welgeteld slechts een persoon (analoge) synthesizers gebruikt.

Nu natuurlijk het belangrijkste: hoe klinkt dit? Op zijn zachts gezegd vreemd, het is echt een blend van hedendaags klassieke muziek, experimentele jazz en uiteraard techno en house. House zou ik het niet direct noemen, maar leuk is het wel. De opbouw en de werkwijze zijn wel identiek aan techno/house producties. In het nummer bop slagen ze er het beste in de `house feel’ te bereiken, dit nummer zou heel goed in (het begin van) een techno/house DJ set passen.

Op twee tracks zijn vocalen te vinden, op de opener Pretend (een bewerking van een nummer van Emika, die hier zelf de vocalen verzorgt). Ook staat er een akoestische-techno-remix op van `on powdered grounds’ van Agnes Obel, wat ik ook zeer geslaagd vind.

De muziek klinkt verassend strak; bij veel hedendaags klassieke muziek zijn de stukken erg dynamisch, van heel zachte – bijna stille – passages naar zeer luide, bijna vervelend heftige stukken. Het Brandt Brauer Frick Ensemble slaagt er in – zonder de spanning en de dynamiek te verliezen – om dit te omzeilen en een fijn luisterbare en tegelijk spannende sound neer te zetten.

Kortom: Mr. Machine is geen album om tussen neus en lippen door op te zetten, maar een album dat van luisterbeurt naar luisterbeurt zal groeien.

Wil je ook (incidenteel of regelmatig) bijdragen aan Mousique en denk je iets te kunnen toevoegen? Stuur even een mail, en wie weet…

Advertenties

8 gedachtes over “recensie: Mr. Machine by Brandt Brauer Frick Ensemble

  1. In eerste instantie dacht ik dat het een gimmick was. Daar doet dit Ensemble natuurlijk ook zelf hard z’n best voor, vooral in het eerste clipje: de volstrekt statische opstelling en de looks die wel erg van Kraftwerk gejat zijn, de bladmuziek die ze voor zich hebben en die totaal overdreven presentator met z’n assistente. Tot je inderdaad wat beter gaat luisteren: het zit toch knap in elkaar. Eigenlijk viel het kwartje bij dat tweede clipje met die mooie vrouwenstem erbij. Live lijkt het me eigenlijk nog spannender. Het is een soort hypnotiserende muziek.
    Enne… een Moogsynthesizer doet het bij mij altijd goed!
    In ieder geval een erg leuke bijdrage, Mathijs!

  2. de muziek doet me ook een beetje denken aan Hauschka, die ook een soort `akoestische techno’ maakt.
    der vergelijking met Kraftwerk ligt voor de hand en is ook veelbetekenend: feitelijk maakt dit Ensemble de omgekeerde beweging, zoals je nu ook in de beeldende kunst weer een herleving van romantiek en classicisme ziet (als beweging weg van de abstracte kunst, maar het blijft wel kunst van nu). Brandt Brauer en Frick vluchten niet weg in goedkope neo-romantiek, maar zoeken nieuwe wegen vanaf het startpunt dat zij hadden (en dat is duidelijk o.a. Kraftwerk). Ik vind het een interessante band, zeker geen gimmick, en ik denk dat je ze ook niet alleen op de muziek moet beoordelen, maar als totale act. Net als bij Kraftwerk hoort die presentatie onlosmakelijk bij het totaal. het lijkt een beetje freaky allemaal, maar het is wel degelijk een commentaar op de muziek i.h.a., zoals ik het zie. Het is geen moderne jostiband, het gaat hier om muzikanten/kunstenaars van hoog niveau.

    dank, Theiz.

  3. @Theiz Leuk zo’n gastrecensie. Moest net als Peter direct denken aan Hauschka. Hier op Mousique ook al eens voorbij gekomen.

  4. Hé Theiz, leuk je hier tegen te komen! Ik had het niet verwacht, maar ik vind het wel wat, deze muziek. Maar vooral ‘live’ denk ik. Vaak draaien zal ik het niet.

  5. Pingback: Hauschka – Salon des amateurs/ Salon des Amateurs remixes « mousique.nl

Reacties zijn gesloten.