nieuwe releases – 24 oktober 2011

   

Deze week kwamen drie interessante releases uit. Ik bespreek in het kort: Tom Waits (bad as me), Moholy-Nagy (like mirage) en Dntel (life is full of possibilities). De laatste is een re-issue.

Tom Waits: bad as me

Tom Waits is een kameleon. Iedere keer verandert hij van kleur, van stijl, van aanpak. Soms is het jazz, dan weer blues; soms experimenteel en onnavolgbaar, dan weer verrassend soepel, zwoel als een donkere nachtclub; altijd met een scherp randje en altijd meesterlijk, niet in de laatste plaats vanwege zijn diepzinnige en originele teksten. Zijn nieuwste worp is fris en toegankelijk en tegelijk ontegenzeggelijk Tom Waits. Als vanouds schuurt en wringt het dat een lieve lust is, maar dit keer wel heerlijk soepel.
Het is muziek als een uitbundige hond, die op je afrent als je thuiskomt, tegen je opspringt, je een lik over je gezicht geeft en hijgend om je aandacht smeekt. Je schopt je schoenen uit, gooit je jas in een hoek en voor je het weet lig je te ravotten op de grond. En dat voor een 60 plusser. Ik geef het je te doen, al jullie jonge en veelbelovende singer-songwriters/wannabe-rockers!

releasedatum: 24 oktober

Moholy-Nagy: like mirage

Onlangs mocht ik al kennis maken met de geweldige laatste cd van The Drift. Gitarist/toetsenist Danny Paul Grody en bassist Trevor Montgomery, die ook al samen in oerband Tarentel speelden hebben samen met Jefre Cantu-Ledesma (The Alpes) weer een nieuw project in de schier eindeloze reeks Tarentel nakomelingen gecreëerd. Het project kreeg de naam van een Hongaars beeldende kunstenaar, en de eerste cd heet Like Mirage. Verpakt in een kartonnetje met vage foto op de voorkant en verder vrijwel geen informatie, zoals het hoort in het genre. Moholy-Nagy brengt een niet te versmaden mix van postrock, shoegaze, ambient, en krautrock en leunt vrij zwaar op (analoge) synthesizers en roept herinneringen op aan Tangerine Dream, Can, maar ook Brian Eno. Niet opzienbarend, maar wel heerlijk meanderende geluidssculpturen, opgebouwd uit trage drones en lichte repetatieve patroontjes. Voor de liefhebber van postrock/ambient.

releasedatum: 24 oktober

Dntel: life is full of possibilities (10 year anniversary re-release)

10 jaar geleden is het alweer dat Jimmy Tamborello onder de naam Dntel het album `life is full of possibilities’ uitbracht. Het album maakte toen diepe indruk op me. Net als acts als The Notwist gaf Dntel me het gevoel dat dit de toekomst van de alternatieve muziek was: een perfecte mix van electronica, gitaar en zang; de ideale blend van experiment en toegankelijkheid. Nu, tien jaar verder, heb ik wat meer afstand t.o.v. de plaat gekregen. Toch denk ik dat dit album een mijlpaal was, en nog steeds doen `umbrella’, `anywhere anyone’ (met vocals van Mia Doi Todd) en `(this is) the dream of evan and chan’ met Ben Gibbard van Death Cab For Cutie, de rillingen over mijn rug lopen. Waarom het album zonodig een re-release nodig had begrijp ik niet helemaal. Voor de bonus-cd met remixes hoef je het niet te doen, die zijn totaal overbodig. Kun je het origineel op de kop tikken, dan zou ik het niet laten, hoewel ik de mix van de re-release iets helderder en opener vind dan het origineel. Maar nostalgie gaat boven alles, nietwaar?

releasedatum: 24 oktober

33 gedachtes over “nieuwe releases – 24 oktober 2011

  1. Zullen we het maar over Waits hebben? Ik vind dit echt een prachtige plaat, eigenlijk een stuk beter dan ‘Real Gone’, die ik te vaak te geforceerd vond klinken. Goed dat jij Peter ook aandacht besteedt aan de teksten, want die zijn echt goed. Ik heb die Ltd version, met 3 extra liedje. Vooral dat nr. over het leven na de dood is prachtig met al die metaforen, elke regel een nieuwe.

  2. ik ga er hier niet te diep op in, ik heb mezelf nl opgelegd in deze serie beknopt te moeten zijn. als je BAM nog eens een keer wat uitgebreider door wilt lichten, ga gerust je gang hoor!

  3. saillant detail: de laatste twee platen uit deze recensie-serie heb ik voor nop van een van onze vaste reaguurders gekregen… ik verklap niet wie😉

  4. is het iemand opgevallen hoe mooi harmonieus de albumcovers bij elkaar passen waar de mousiquanten momenteel naar luisteren?

  5. Toch zou ik wel een nog iets uitgebreidere recensie over Waits willen lezen. dat kan natuurlijk ook op andere sites, maar Kees, als je nog tijd hebt, be my guest. Ik had juist gehoord dat de teksten nogal zwartgallig zijn.

  6. Ik beloof niets… indachtig Prediker 5:4. (over donkere teksten gesproken; daarvoor zitten we bij Qoheleth natuurlijk helemaal goed)

  7. lekker opbeurend kun je dit niet noemen:

    “You’re the head on the spear
    You’re the nail on the cross
    You’re the fly in my beer
    You’re the key that got lost
    You’re the letter from Jesus on the bathroom wall
    You’re mother superior in only a bra
    You’re the same kind of bad as me”

    scherp verwoord wel.

    en dit is toch een prachtige Tom Waits line:

    ‘It takes a raised right man to keep a happy hen’.

    en zo zijn er nog wel meer…

  8. Vandaag nog in de auto echt heel hard Dntel gedraaid. Wat een schitterende plaat is dat! Ik had hem in de schoot geworpen gekregen; nou hij is hard – in de positieve zin des woords – aangekomen. Ik vind het nog wel wat experimenteler dan The Notwist – althans, wat ik van The Notwist ken (en dat is niet alles). Daar ligt volgens mij meer de nadruk op het liedje en Dntel biedt soms bijna een Kompakt-achtige techno/ambient. Die liedjes met Mia Doi Todd en Ben Gibbard zijn subliem. Dit ga ik nog veel vaker draaien. Eerlijk gezegd kende ik die Dntel alleen van naam. The Postal Service heb ik wel. Dat vind ik ook prachtig. Maar heeft die Dntel nog meer belangwekkends gemaakt?

  9. Dumb Luck, en vorig jaar nog After Parties 1 & 2; dat is allemaal wel aardig, maar niet zo milestone-achtig als LIFOP. Eigenlijk heb je nu van Dntel wat je moet hebben, de rest kun je gerust negeren, blijf je even gelukkig😉

    • Nou, dan blijf ik liever zo gelukkig, want dan geef ik mijn geld liever aan andere ‘mile-stones’ uit. Wie gaat trouwens de nieuwe Spinvis bespreken? Ik heb hem nog niet. Ik wacht op de release, misschien wel die ‘boekvorm’. Maar ik kan me zomaar voorstellen dat jouw digitale vochtvreter dit lek al heeft opgevangen…

      • nee, nog niet, wel al een beetje beluisterd op de luisterpaal. klinkt best aardig, maar het kan me niet meer zo grijpen als zijn eerste knutselwerkje.
        zo, dat was mijn `recensie’.

      • Man, ik sta perplex dat je deze diepgravende analyse al zo snel op ons loslaat.
        Even serieus, ik had hetzelfde. Maar een uitgave met een compleet stripboek is alleen al leuk voor de heb (eh, andere comments hier op deze site even niet lezen nu).

  10. Kees, heb je nou de re-issue van Dntel gekregen of het origineel? op de re-issue staan nl op disc 2 nog een aantal remixes, zul je vast leuk vinden…

    • Jij bent ook niet een beetje nieuwsgierig hè… Als je een vrouw was, noemde ik je Aagje…
      Maar goed, aangezien ik hier een open boek ben, wil ik best vertellen dat het om de originele versie gaat, met nog wel een extra cd’tje met allemaal remixen van dat geweldige nummer ‘(This is) the dream of Evan and Chan’. Remixen zijn best aardig, maar dat origineel is verreweg het mooist. Ik heb het direct op mijn FB-pagina gezet, want zoiets geef ik mijn vrienden graag even mee. Dus niet alleen een open boek, maar ook een altruïst. Wat een zelfkennis hè?!

      • haha! nee, maar dan klopt het, je hebt nl bij `wij luisteren naar’ de originele cover geplaatst, wilde het gewoon ff weten, ben verder niet nieuwsgierig hoor…
        ik heb de re-issue gekregen, waar ik ook erg blij mee ben, zoals je al had begrepen.
        ik kan op mijn werk geen FB checken, dus dat doe ik alleen thuis. weet je dat ook weer.
        goed dat je zoveel zelfkennis hebt Kees, daar kan ik nog wat van leren😉

  11. Nou, jij bent wel een kenner van die Tamborello! Dat je originele covers onderscheidt van latere, en dat nog eens op postzegelformaat!

    Ga je vanavond eens fijn mijn FB checken, weet je gelijk ook weer wat voor dag het vandaag is! Rara…

    • OK, gefeliciteerd Kees!

      het verschil tussen de twee hoezen is de spiegeling onder de wielen van de ziekenauto: bij de re-issue ontbreekt die spiegeling. #kniesoor #zinlozeweetjes

      • Toch fijn dat je me feliciteert met Hervormingsdag!!!!😉

        Man, ik krijg steeds meer respect voor jouw kennis van de indie scene. Rest mij de vraag: wat nut mij deze kennis tot zaligheid?

  12. Pingback: Jaarlijstjes 2011 « mousique

Reacties zijn gesloten.