Teleurstellende helden: Coldplay (mylo xyloto)

Tja, Coldplay, ik heb het altijd een beetje moeilijk gehad met deze band. Met name de eerste twee cd’s konden me maar niet grijpen: te ruw, te ongepolijst.
Op mannetje/vrouwtje leken ze de smaak toch wat te pakken te krijgen, bij Leve Het Leven werd ik nog blijer en van hun nieuwste, met de mysterieuze titel Miley Cyrus Mylo Xyloto, wordt ik helemaal euforisch.

Ja, u leest het goed. Nog niet eerder heeft Koudspel de perfectie zo dicht benaderd; deze muziek stroomt als zoete olie je oren binnen, er zit geen stofje op hapertje aan. Als de cd afslaat realiseer je je eigenlijk pas dat je ergens naar hebt zitten luisteren, zo soepel klinkt het allemaal. En wat een loepzuivere productie! Tekstueel gaat het allemaal ook enorm diep, zoals de aangrijpende tekst van de eerste singel Paradijs wel aantoont: je zit op het puntje van je stoel: komt het uiteindelijk nou allemaal goed met dat meisje of is het paradijs gewoon een metafoor voor dat ze dood gaat, een beetje zoals het meisje met de zwavelstokjes. Diepzinnig. En dat refrein, echt bijzonder: Para-para-paradise, para-para-paradise, oh oh oh oh-oh-oh, la-la-la-la-la. Kijk, zo vertel je nog eens een spannend sprookje.

Muzikaal gezien is het ook zo’n mooie mengeling van van alles en nog wat. Naast de traditionele Koudspel-elementen (monotone bas, 1-vingerige piano en 1-snarig gitaarspel) wordt er ook lekker veel elektronica en effect toegevoegd, het lijkt af en toe haast of je naar DJ Tjestoo zit te luisteren. Verder nog wat kinderkoortjes en Jostiband stukjes, en je snapt het al: dit wordt een doorslaand commercieel succes.

Het enige nummer dat ik een beetje ongeloofwaardig vind is Wij Tegen De Rest Van De Wereld. Niet omdat het muzikaal niet naadloos bij de rest aansluit, integendeel, maar vanwege de tekst: je kunt je met de beste wil van de wereld niet voorstellen dat er met zo’n album nog iemand tegen Koudspel kan zijn!

Dan nog even over de hoes: de zuurstokkleurtje passen perfect bij de muziek, de vormgever verdient ook een hele grote prijs. Kortom: als je dit album tot je neemt wanneer je je niet helemaal lekker voelt ben je er zo weer boven op. Het werkt beter dan een norit tabletje. Waarom moet ik nu ineens aan diaree denken?

Advertisements

92 gedachtes over “Teleurstellende helden: Coldplay (mylo xyloto)

  1. Haha, Peter je had me toch echt een alinea tuk! Ik dacht even werkelijk dat je deze ‘spuitpoep’ (term van mijn dochter, niet specifiek voor Koudspel) goed vond. De stijlfiguur van de ironie werd me pas iets later duidelijk. Mooi verwoord en helemaal mee eens. Nu maar wachten op de woeste reacties van de Koudspel-fans, want die zijn nogal fanatiek..

  2. Dat ik niet aan close reading had gedaan, merkte ik pas later toen ik zag dat deze bespreking in het kader staat van ‘teleurstellende helden’ (‘eerst de titel lezen, Kees!’ ‘Ja, mijnheer’).

  3. Lieve mensen, ik hoop dat jullie inmiddels doorhebben dat ik best wel van kwaliteitsmuziek houd en creativiteit en experiment door mij gewaardeerd word. Gaat mijn hele reputatie nu naar de maan als ik zonder sarcasme zeg dat ik bepaalde nummers van de nieuwe Colplay-cd gewoon best goed vind klinken zo op het eerste gehoor?

  4. Ik vind deze recensie ook erg goed: http://www.goddeau.com/content/view/9684
    En Daan, zelfs hier lees ik een heel klein loftuitinkje… Ik heb op de Luisterpaal nu de helft beluisterd – een heel album trekt mijn hart niet; dat leidt tot spontaan dichtslibben van de kransslagader – maar zelfs nu ben ik al lamgeslagen van zoveel muzikaal vernuft en tekstuele diepgang…

  5. ik ben nooit echt fan geweest, ook niet ten tijde van yellow. Ik vond eigenlijk Vive la Vide hun beste plaat. Maar ja, die heb ik na 10 keer luisteren ook niet meer uit de kast gepakt.
    Ik voel ook niet zoveel bij Colplay dat ik er heel veel sarcasme op los moet laten. Ik vind veel van de ‘grote bands’ niet zo heel bijzonder. Om daar al die energie aan te gaan besteden…ik blijf bezig.
    Ik zet liever Middle Brother, waar ik nu naar luister, nog een keer op.

  6. Grootmeester Brian Eno heeft hier de productie en een deel van de composities voor zijn rekening genomen. Eno is één van de beste liedjesschrijvers en een begenadigd muzikant. Die leuke Eno-dingetjes zijn ook echt wel genietbaar op dit nieuwe album. Alleen je kunt een diamanten stuur in een trabant stoppen, het blijft een trabant. Ik vind de eerste 2 Coldplay albums en hun vorige echt wel ok. Hier zijn ze gewoonweg te gemakzuchtig met de geboden kwaliteit (ook van andere participanten) omgegaan. Ze hadden die trabant op z’n minst even leuk kunnen inrichten met al die gekregen spullen….

    • Ach, die leuke Eno-dingetjes hoor ik ook wel…, maar het is allemaal zo gericht op hoe je een stadion moet vullen. In die zin vind ik dat opblaasvarken van Pink Floyd een beter beeld. Hij mag dan mooi roze zijn door Eno c.s.; er zit vooral lucht in! Neem die teksten. Hoe vaak ik niet ‘oh, oh’ of andere inventieve woordloze herhalingen hoor; niet te tellen.

      Maar we gaan maar eens wat beklijvends draaien. Wat zal ik eens opzetten? Een APK! Bespreking volgt vanzelf een keer…

    • Ook de vraag – die eigenlijk bij JW geen vraag is, maar een opmerking – dat het een zanger is, beantwoord ik met nee.

      • Houd jij eens even gauw op, JWB! ‘De enige fatsoenlijke jmj cd’… Die man is gewoon een pionier geweest op het gebied van de electronische muziek. Punt. Oxygene en Equinox zijn van grote schoonheid. En ook Rendez-Vous bijvoorbeeld is een mooi album. Kijk, z’n importantie nu is een stuk minder, maar ik blijf m’n helden koesteren.

    • Dat wordt wel over een week of twee, want ik heb het nu beredruk (vandaar dat ik me telkens laat uitlokken hier te reageren 😉 )

    • Oxygene 4 was een regelrechte hit en heeft als je hem nu hoort wel iets grappigs, maar het was JMJ al behoorlijk op retour en vol richting de commercie. Ik zal niet teveel over Zoolook verklappen, maar daar doen onder meer Laurie Anderson en Adrian Belew nog mee….avant-garde dus! Broer Maurice Jarre heeft ook mooi werk gemaakt. Nou leuk dat er via Coldplay toch nog op mooie muziek komen 🙂

      pas op met uitglijden, want het is spekglad!

      • Op retour? Oxygene is z’n debuutalbum. Dan ben je al heel snel op retour! Leg me dat eens uit, prof!
        En spekglad, doe toch even gewoon. Het is gewoon sferische electronische muziek, een soort pre-ambient. Het heeft mijn jeugd gekleurd.
        Zoolook is inderdaad een buitenbeentje in Jarre’s oeuvre. Maar we verklappen niets verder. We voeren de spanning op!

      • Haha ik wist dat deze zou komen! Het is overigens niet helemaal z’n debuut en het is ook niet bepaald zijn Tubular Bells.

        Sferisch kan je het ook noemen, ik vind het leeg en glad….Zoolook is wel zijn Tubular Bells. Maar zoals mijn plagende opmerking over het op z’n retour zijn al suggereerde: ik ben verder niet kapot van Jarre 😉

        Maar Zoolook is de bom!

      • Oké niet zijn debuutalbum in stricte zin, maar wel qua doorbraak en bekendheid. Zelf leerde ik Jarre kennen bij een neef die ‘Concerts in China’ draaide. Ik vond het helemaal geweldig. Ik kreeg die dubbelelpee voor mijn verjaardag en direct kocht ik Oxygene. In onze redelijk principieel christelijke thuissituatie kon deze instrumentale muziek er ook heel goed mee door (later is dat veranderd in bredere zin). Maar oppervlakkig en glad; tja, geen mens is onfeilbaar zullen we maar zeggen (en daarmee bedoel ik in dit geval onze prof!)
        Maar laten we ons maar beperken tot wat ons bindt: Zoolook is inderdaad een explosief!

  7. JMJ was een van mijn eerste kennismakingen met moderne muziek, en zeker met de electronische. ik luister er nooit meer naar, maar het was zeker een belangrijk artiest. tegenwoordig hoor je hem alleen nog maar in liften en supermarkten en doet hem toch een beetje tekort.
    toen ik mijn eerste synthesizer had heb ik zowat alles van de man nagespeeld!…
    Zoolook is zijn meeste experimentele plaat, ben benieuwd wat je erover te melden hebt, Kees.

    • Dank Peter voor deze steun!
      Ik was zo waus van synthesizermuziek (ook Vangelis, Tangerine Dream, Klaus Schultze, Kitaro, Tomita, Nova (ehmm), enz.), dat ik er een spreekbeurt op school over hield en op mijn schooltas de namen van bovenstaande artiesten kalke… Ik draai het nu ook bijna niet meer hoor, maar Zoolook is en blijft een weergaloze plaat.

    • De lift is de enige juiste plek voor JMJ!

      Brian Eno was voor mij een veel belangrijker muzikant qua elektronica. Of Kraftwerk, Neu!, Varèse en niet te vergeten het stopcontact 🙂

      • Eno heb ik pas veel later ontdekt.
        En ja, Kraftwerk hoort ook bij mijn APK. Ik heb die geweldige box van ze: Catalogue…
        Maar ik beperkte me nu even tot de instrumentale electronische muziek (alhoewel Zoolook ook daar mee speelt; oeps, nu verklap ik alweer wat!).

  8. JMJ hangt ook heel veel op rond dat debuut en dat bedoelde ik ook met op z’n retour zijn. Net als Oldfield geen tweede Tubular Bells uit had moeten brengen, zo ook had JMJ het bij die ene moeten laten. Maar het werd live en jaaaaaaaaren later nog eens overgedaan met Oxygene 7-13….Maar laten we inderdaad de bindende factor ZOOLOOK omarmen!

    • Dat zijn we dan twee keer met elkaar eens: die 7-13 was een misser. Maar dat zegt echt weer niets over 1-6. En gedateerd, Daniel de W.? Ik houd juist heel erg van analoge synthesizers en eenvoudige ritmeboxen. Ik ben niet de enige. Luister maar even naar Grandaddy, The XX en Sparklehorse, om er maar eens een paar te noemen. Ik vind juist die eerste twee van Jarre (Oxygene en Equinoxe; voor mij de eerste twee) getuigen van warmbloedigheid, die later verdween. Magnetic Fields is bijvoorbeeld wel knap – wat die Jarre allemaal uit die Fairlight weet te toveren! – maar hij is ook een stuk killer.

      Grappig eigenlijk, dat deze discussie zich ontspint, voordat mijn APK er is. Viva Coldplay zullen we maar zeggen!

  9. Ja, nu ik het hoor (Oxygene) herken ik het weer. Het is wel hopeloos gedateerd natuurlijk. Maar destijds vond ik het ook wel tof.

    Dit vond ik als tiener te gek (maar ik was dan ook een fervent hardloper):

  10. Dit is een mooi moppie muziek van die Vangelis, maar hij heeft m.i. echt nog betere muziek gemaakt. Vooral zijn vroegste werk is ook behoorlijk symfonisch in de goede zin des woords. Naast Jarre was Vangelis toen een tweede held (en Tangerine Dream maakte dit tot een triniteit).

    Kraftwerk reken ik dan maar even tot de electro-pop.

  11. aan Kraftwerk moeten we op deze site ook maar eens aandacht gaan geven. als we het hebben over pioniers van de electronische muziek…

    het was toch wel een bijzondere tijd, die jaren 80 wat dit soort mega-acts betreft. JMJ gaf enorme concerten/lasershows, Mike Oldfield kon er ook wat van, net als Vangelis. Waar zie je dat tegenwoordig nog?

    Mike Oldfield heb ik nog steeds een zwak voor, hij heeft echt veel mooie dingen gedaan, niet alleen die uitgesleten Tubular Bells serie. Wat ie tegenwoordig allemaal produceert weet ik ook niet, maar vooral zijn eerdere platen, bv. Ommadawn, Five Miles Out en ook Amarok draai ik nog steeds geregeld. Wellicht dat ik daar nog eens iets over zal schrijven…

    • Kraftwerk wil ik t.z.t. wel doen (tenzij jij de geest eerder krijgt, Petrus!). Van Mike Oldfield weet ik heel weinig.
      Die shows waren zeker legendarisch. Jarre in Lyon/Houston voor een miljoen mensen… Ongelooflijk.

      • Ach, de een zo’n Josti-band voor techneuten; de ander een obscure keelschreeuwer uit Mongolië. Wereldmuziekfanaten hebben zo ook hun eigenaardigheden…

      • Hap hap hap 🙂
        Wat heeft wereldmuziek hier nou weer mee te maken? Een lichtshow wordt tegenwoordig, zo ook bij een Coldplay, gezien als vervelend stadiongedrag. Maar JMJ mag het wel…sja ik heb het nooit gehad op die grootse shows; ook bij Pink Floyd niet.

        Aap uit de mouw-moment: Oxygene was de enige elektronische lp die mijn vader zo mooi vond…ik ben er gewoon mee doodgegooid…los van het feit dat alleen Zoolook echt goed is, dat 10 synthesizers in je eentje bespelen een Hans Klok-effect heeft en die lichtshows enorm vervelend zijn en blijkbaar het gemis aan goede muziek moeten compenseren.

  12. Ah, je rekent hier af met een vader- zoon complex. Prima hoor als dat je helpt, maar die 10 synthesizers van Jarre doen me meer dan die wereldmuziek waar jij zo het weleens over placht te hebben (tenzij Jarre iets met wereldmuziek doet, maar daarover later dus meer).

      • Geweldig concert! Dat nr. met die camera-geluiden… Mooi! En dat was echt niet zo glad als onze prof telkens als een Romeinse senator drammerig herhaalt.

      • pink floyd heeft ook wel eens in china opgetreden…nee maar jmj incorporeert zeker elementen van wereldmuziek dat klopt (en begrijp de aversie van broeder Kees ook nooit zo goed als er weer een Afrikaan, Mongool, Turk of wie dan ook iets folkloristisch laat horen)

        net als peter gabriël trouwens…

      • ik drammerig?
        ik zeg alleen dat oxygene spekglad is en dat ik jmj niet geheel dig….je moet wel goed lezen hè?
        ik zeg alleen dat oxygene spekglad is en dat ik jmj niet geheel dig….je moet wel goed lezen hè?
        ik zeg alleen dat oxygene spekglad is en dat ik jmj niet geheel dig….je moet wel goed lezen hè?
        ik zeg alleen dat oxygene spekglad is en dat ik jmj niet geheel dig….je moet wel goed lezen hè?
        ik zeg alleen dat oxygene spekglad is en dat ik jmj niet geheel dig….je moet wel goed lezen hè?

        en wie heeft er op dit blog meestal het laatste woord?

  13. he JW, oppassen he, het moet wel netjes blijven, anders diss ik je naar de zwarte lijst van reaguurders die het niet met ons eens zijn (inmiddels een aardige lijst kan ik wel zeggen).

    • Ja, ja, ze willen dit gedrocht alleen als geheel laten horen. Staan de nummers dan ook niet op iTunes? Volgens mij gaat het bij Koudspel om de pegels…, ze zitten immers bijna op zwart zaad, maar niet heus.

  14. Mijn complimenten voor het recenseren van deze cd! De recensie was erg leuk om te lezen.

    • Hoi Bram, prima als je als fan het opneemt voor je favoriete band, maar graag wel met argumenten i.p.v. dat soort taal!

    • @bram,
      dat probeer ik hier nu juist duidelijk te maken: dit is de beste plaat van coldplay ooit! 😉
      (dat jou je bek vind ik trouwens niet zo netjes).

Reacties zijn gesloten.