Recensie: Emmett Tinley – Emmett Tinley

Het was in 1999 dat The Prayer Boat met de fenomenale plaat Polichinelle op de proppen kwam. Liedjes van een onaardse schoonheid, uitgevoerd met de tragische, hoge stem van Emmet Tinley. De weinige mensen die het kenden waren laaiend enthousiast. Maar daarna bleef het stil. De weinig productieve singersongwriter bracht in 2005 een solo plaat uit met de naam Attic Faith. Deze plaat kreeg lovende recensies en Tinleys ambacht om perfecte liedjes te schrijven werd geprezen.

Maar alweer werd het opgepikt door drie man en een paardekop. Tot onze hilariteit werd er in 2009 een 10 jarige jubileum uitgave van de cd van The Prayer Boat uitgebracht, om vervolgens ook weer snel in de vergetelheid te verdwijnen. En dat is erg jammer, want deze man verdiend een groter publiek. Misschien is dit de kans? Hij heeft namelijk een nieuwe plaat uitgebracht, die eigenlijk klinkt zoals de vorige. Maar schoonheid gaat niet vervelen en netzoals the Innocence Mission al vier keer dezelfde plaat heeft uitgebracht, hoor je mij hier ook niet klagen. De herfst staat weer voor de deur en Emmet Tinley heeft de ideale soundtrack geschreven. Geef hem een kans, want hij verdiend het.

De plaat is nu te horen op de luisterpaal.

Beoordeling: 8/10

Advertisements

8 gedachtes over “Recensie: Emmett Tinley – Emmett Tinley

  1. ik denk dat ik wel begrijp waarom hij steeds zo snel in de vergetelheid raakt: hij verstaat de kunst om op geen enkele manier op te vallen. ook niet in het negatieve trouwens, het is geen irritante muziek. best goed eigenlijk. maar ja, daar is zoveel van…

  2. Cd beluisterd op de Luisterpaal. Ik moet zeggen: het is zeker mooie muziek, verstild, mooi georchestreerd, vooral die blazers. Ik ben het ook wel een beetje met Peter eens: het is degelijk, maar niet zo heel bijzonder. Die stem vind ik zelf wel een beetje dun. Dus: leuk mee kennisgemaakt te hebben, maar hij komt niet op mijn (ellenlange) lijstje.

  3. ik luister nu dus naar die cd van The Prayer Boat, die Daniël me gister stiekum heeft aangesmeerd 😉 mijn (voorlopige) oordeel blijft ongewijzigd: prima muziek, zit goed in elkaar, maar ook weer niet echt bijzonder. maar voor die paar eurie kun je je haast geen buil vallen natuurlijk, en ik ga hem de komende tijd gewoon eens een paar keer draaien, wellicht dat ik het dan meer ga waarderen…

Reacties zijn gesloten.