recensie: Blue Hour by The Drift

Jan Willem Broek schreef er in zijn rubriek Caleidoscoop vorige week al over, dus dat gaan we niet dunnetjes overdoen. Naar aanleiding van zijn recensie ben ik Blue Hour van The Drift eens gaan beluisteren, en ik ben helemaal verkocht. Blue Hour is een sferisch en zeer meeslepend mengsel van postrock en hypnotische krautrock. De band verloor onlangs hun trompetist, wat hen blijkbaar dwong om ook muzikaal een andere richting in te slaan, minder jazz, meer minimaal; een richting die mij zeer bevalt. Op het gebied van postrock en aanverwante zaken wordt zo verschrikkelijk veel uitgebracht dat je het gewoon niet bij kunt houden, maar dit is er een die je niet mag missen.

Mijn favoriete track is opener Dark Passage, ruim zes minuten stuwende postrock van hoog niveau. En dat niveau houdt de band echt het hele album vol, nergens zakt het ook maar even in. Het album zou je kunnen zien als een post mortem ode van de band aan hun overleden vriend Jeffrey James Jacobs, maar ik ken de band niet van voorheen, dus ik mis ook niets. Voor mij is het gewoon een intense en hypnotiserende plaat die mij bij mijn strof heeft gegrepen en waarschijnlijk voorlopig niet meer loslaat.

19 gedachtes over “recensie: Blue Hour by The Drift

  1. Postrock en krautrock zijn termen die mij eerlijk gezegd weinig zeggen. Hoe zou jij deze genres omschrijven?
    Wat ik bovenstaand clipje hoor, vind ik een beetje op new wave lijken, maar dat zal wel een heel ouderwetse opmerking zijn.

  2. Krautrock is gewoon rock waarbij de muzikanten veel kraut gebruiken, ofwel: wiet, waardoor de muziek een wat psychedelisch, trancedent karakter krijgt (en vaak ook een beetje neigt naar eentonig). zoals blowende mensen praten, maken ze ook muziek, denk ik…

    nee hoor, dat is een beetje onzin. het is wat moeilijk te omschrijven en de term wordt ook niet consequent toegepast, maar hangt vooral samen met een groep Duitse bands (o.a. Tangerine Dream, Faust) die in de jaren 70 min of meer een eigen subcultuur vormden. Kraftwerk wordt er ook wel toegerekend, maar dat vind ik toch eigenlijk een klasse apart. Kenmerkend voor de stroming is de samenvloeing van traditionele rockinstrumenten met electronica, met een neiging naar prog/art-rock en jazzrock.

    Radiohead schijnt zich op OK Computer ook sterk door deze stroming te hebben laten beinvloeden.

    Dat je ook new-wave invloeden hoort vind ik niet gek, er is zeker overlap te ontdekken tussen beide stromingen, maar de typische Krautrock is toch voornamelijk instrumentaal i.t.t. new-wave.

    • en postrock kun je omschrijven als uitgesponnen, uitwaaierende gitaarpartijen zonder zang

      • mmm, iLiketrains en Talk Talk worden bv ook tot de postrock gerekende en daar wordt wel degelijk gezongen.
        En wat dacht je van die paar Mogwai-songs?

  3. ‘Kraftwerk is een klasse apart’; kijk Peter, we zijn het gewoon weer eens een keer eens! Ik denk trouwens dat alleen de allereerste platen van Kraftwerk en hooguit Autobahn nog tot de Krautrock gerekend kunnen worden. Daarna werd het toch echt electro(nische)pop.
    Ook Neu is een bekende Krautrockband.
    Goed, The Drift. Ik vind dit nummer in ieder geval wel heel fijn klinken: lekkere groove (inderdaad wel een beetje een New Wave-baslijn; ik hoor er zelfs wat U2 in ten tijde van The Joshua Tree) en een fijne feedbackende gitaar.
    Clip is reclame voor de NS als de treinen wel op tijd rijden, of ga je dit zien als je nodig moet en geen plaszak bij de hand hebt?

    • lekker he? maar je moet het wel op een goede geluidsinstallatie draaien en niet op computerboxjes om het maximale effect te ervaren. en dan wordt je echt weggeblazen door deze muziek!

  4. Gentlemen, dank voor deze uitgebreide toelichtingen! En wat is shoegaze eigenlijk? 😉

    • Naar je schoenen staren! Oftewel: als gitarist zoveel effectpedalen hebben dat je daar op de grond alle concentratie voor nodig hebt en niet je mede-bandleden, laat staan het publiek. Neem daarbij nog twee gitaarlagen, een naar achteren gemixte zang, het liefst wat ijl, bijna niet verstaanbaar, een beetje psychedelica en je hebt shoegaze. Luister bijvoorbeeld maar naar My Bloody Valentine, Slowdive, Ride, Lush en dus dit 1,2,3 orkest.

  5. Dank u professor! IDie namen die je noemt ken ik niet. Ik dacht zelf bij shoegaze aan veel hardere muziek, bijv. The Spirit That Guides Us, maar dat lijkt een wereld van verschil met 1,2,3 Orchestra, dus dat zal wel niet kloppen?

    • Nou, shoegaze kan heel hard zijn: met name het volume bij optredens van My Bloody Valentine is legendarisch hard. Je voelde je broekspijpen wapperen. Maar dat is meer het volume dan de stijl zeg maar. Slowdive is bijvoorbeeld weer veel rustiger. Dat neigt naar dreampop. Shoegaze gaat ook heen en weer van hard naar dromerig. Ik vind het een fascinerende stroming.
      The Spirit That Guides Us heeft op hun laatste album wel shoegaze invloeden, maar de hoofdmoot is hardcore en screamo. Ze noemen hun muziek nu dan ook hardgaze 😉

  6. en kan iemand mij vertellen waarom die shoegaze-gasten allemaal versleten all-stars dragen. als je dan naar je voeten moet staren, waarom dan niet iets leukers aangetrokken?

    • Tja, misschien moet Floris van Bommel ze eens gaan sponsoren; die heeft wel wat met rockmuziek!

  7. Pingback: nieuwe releases – 24 oktober 2011 « mousique

  8. Ik ga the Drift vanavond zien samen met explosions in the sky, zo te horen wordt dat een heel fijn voorprogramma 🙂 wel weer grappig ik google op the drift en ik kom gewoon bij jullie uit 🙂 BTW Daniel al die namen zeggen mij ook niks hoor, ik lister gewoon naar muziek die ik goed vind.

    • Ha Matthijs, leuk dat je weer eens iets van je laat horen op Mousique. Ik ben jaloers dat je The Drift live gaat zien. Ik kan helaas niet, moet vanavond uitzenden 😉

  9. Pingback: Jaarlijstjes 2011 « mousique

  10. Voor wie het echt wil weten: gister vernam ik van een echte Duitser dat de term krautrock komt van het engelse scheldwoord voor Duitsers in WO2: kraut, omdat Duitsers nogal van zuurkool (sauerkraut) zouden houden. eigenlijk betekent krautrock dus zoiets als: `moffenrock’.
    saillant detail is dat veel engelse bands (Pinkfloyd bijv.) zich weer door die `moffenrock’ hebben laten beinvloeden…

    • Dank Peter, dat dit raadsel opgelost is. Zat ik er toch niet ver vandaan met mijn ‘Sauerkraut’…
      Ach, Duitsland heeft wel meer moois opgeleverd, niet alleen muzikaal, maar ook literair, filosofisch en theologisch…

  11. Pingback: drie maal verstilde pracht « mousique.nl

Reacties zijn gesloten.