Recensie: Adam Cohen – Like a man

I’ve heard the son of Leonard Cohen and his name is Adam. Ik wist eerlijk gezegd niet dat mijn grote held een zoon heeft die ook bezig is in de muziek. Like a man is zijn derde soloplaat, na zijn selftitled debuut en het Franstalige Mélancolista. Ook heeft hij een plaat uitgebracht met zijn band Low Millions. En nu dan Like a man. De plaat waar ik mee instap.

En ik ben aangenaam verrast. Natuurlijk zoek je gelijk naar overeenkomsten met zijn vader. Zijn stem, zijn teksten, zijn melodielijnen? Hoewel ik in andere recensies wel lees dat er veel parallellen zijn, vind ik het zelf wel meevallen. En het lijkt me ook goed deze plaat als en losstaand product te beoordelen, in plaats van de hoeveelheid aan overeenkomsten met zijn vader. Ok dan, toch even wat: Adam lijkt een zelfde gevoel voor taal te hebben. Die combinatie van proza en poezie, die nonchalant overkomt, maar toch opvallend vaak raak is. En de thematiek: de plaat gaat over hoe de man zich verhoudt ten opzichte van de vrouw, een thematiek waar zijn vader ook niet over uitgeschreven leek te raken. Maar daar houdt het dan ook mee op.

Wat horen we wel? Een trefzekere songwriter die zijn hoogstaande liedjes met gemak en op een spaarzame manier uitvoert. Af en toe een orgeltje, af en toe een tweede stem. Qua stijl doet het me denken aan de rustige liedjes van Josh Ritter.

Ik ben enthousiast en ga denk ik ook eens terugluisteren wat Adam Cohen heeft gemaakt. Like a man is in ieder geval een aanrader voor de liefhebber van kleine, mooie, poetische liedjes.

Beoordeling 8/10

Advertenties

5 gedachtes over “Recensie: Adam Cohen – Like a man

  1. Nog nooit gehoord van dit Cohennetje. Je recensie maakt in ieder geval nieuwsgierig. Gaan we even checken.

  2. Kan me volledig aan sluiten bij peter gisteren de plaat twee keer helemaal geluisterd via de luisterpaal.

  3. klinkt goed, Daniel, verrassend. ik ga deze man (ondanks dat hij waarschijnlijk nooit aan zijn vader zal kunnen tippen….) een kans geven!

  4. ik heb het nu een aantal maal beluisterd en moet zeggen dat het me wel kan bekoren. rustig, niet pretentieus of krampachtig. er is veel van vader Leonard te horen, Adam probeert zich niet krampachtig onder die erfenis vandaan te spelen/zingen en dat siert. toch vrees ik dat hem weinig succes te beurt zal vallen, ondanks de hoge kwaliteit. daarvoor ontbeert de cd teveel aan originaliteit.

Reacties zijn gesloten.