R.I.P. Bert Jansch

Bert Jansch is vanochtend op 67 jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van kanker. Jansch, stichter van de folkrockband Pentangle, stond aan de wieg van de Britse neo-folk revival en geldt tot op de dag van vandaag als grote inspirator van velen, waaronder andere grootheden als Nick Drake en Jimmy Page. Reken daar gerust de hele neo-folk/freakfolk scene bij. Zelf was ie niet zo bekend meer en zijn laatste cd (Black Swan) stamt al weer uit 2006, maar zeker is dat de man van grote invloed is geweest.

Als eerbetoon hier een liedje dat hij samen met Hope Sandoval (Mazzy Star) deed: All This Remains

17 gedachtes over “R.I.P. Bert Jansch

  1. Ja ik had het gelezen. Zijn naam spookt al jaren door mijn hoofd, maar ik heb nog nooit wat van de goede man gekocht laat staan gehoord. Terwijl zijn volgelingen wel in mijn kast prijken, van Nick Drake en Paul Simon tot Espers/Greg Weeks…

  2. ik heb ook niet al zijn albums hoor, maar zijn eerste (Bert Jansch) uit 1965 is bijzonder. het heeft een bepaalde soepelheid die zijn latere werk niet meer zo heeft, en het bevat veel van zijn beste songs. ook kun je hier duidelijk horen hoe hij latere singer/songwriters heeft beinvloed (Nick Drake bv komt hier als vanzelf uit voort; ook zijn eigen invloeden hoor je hier goed terug, zoals Brownie McGhee, Pete Seeger, Woody Guthrie. Het is een veelzijdig album.

    Van zijn latere werk heb ik Crimson Moon en het voornoemde The Black Swan.
    Crimson Moon is wat bluesier, op the black swan is het weer wat meer klassiek Bert Jansch, maar dan met een fris hedendaags geluid, en samenwerking met zwaar door hem beinvloede artiesten als Beth Orton en Devendra Banhart.

    In het werk van Pentangle ben ik niet zo thuis, en dat interesseert me ook minder.
    Ik kan niet zeggen dat ik Jansch iedere dag opzet, maar van tijd tot tijd is het heerlijk en niet te versmaden, net als bv Nick Drake, daar luister ik ook graag naar. Niet in de laatste plaats vanwege het unieke en heerlijke gitaarspel.

      • trouwens, ook met Legend (the classic recordings) kun je een goed begin maken. het is een verzamelaar van zijn oudere werk, ook Angie staat erop (je weet wel, dat nummer dat The Stones later coverden ;-))
        nu voor nog geen €5,- bij PLay.com

  3. Tjoh, dat is toch wel een schok. Bert Jansch ken ik ook niet heel goed, maar ‘Black Swan’ heb ik wel, als ook ‘LA Turnaround’, die vaak als zijn meesterwerk wordt genoemd. Ik houd ook erg van Britse Folkmuziek, zoals Jansch en Fairport Convention. Midlake maakte met ‘Courage of Others’ een plaat die hier sterk door beïnvloed is.
    Maar goed, alle respect voor Bert Jansch!

  4. A beautiful voice indeed. Maar dat gitaarspel is ook opvallend. Mooi, dit nummer!

    Wat hebben die gasten trouwens met zwanen? Dat prachtige album van Mazzy Star dat laatst ineens in m’n brievenbus lag ;-), heet Among My Swans en die laatste van Jansch Black Swan. Nou zijn het mooie dieren natuurlijk, maar zou er nog meer achter zitten?

    • Ik zou even de band The Swans gaan luisteren, dan wordt je idylle over de zwaan ruw verstoord… Maar dan zijn vast zwanen, die hun jongen beschermen: levensgevaarlijk.

    • Mooie tip, Peter! Die gasten bij Goddeau kunnen ook schrijven, trouwens. Én ze hebben een fijne smaak.
      De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik ook meer van die andere grote Britse gitarist, Richard Thompson, in huis heb. Zijn stem vind ik ook net wat krachtiger.

      • maar het gitaarspel van Jansch is uniek. en het klopt dat hij vooral onder muzikanten/gitaristen gewaardeerd wordt; misschien omdat enige kennis van gitaartechniek het respect voor deze artiest vergroot. dat is voor mij nooit het enige criterium, muziek moet ook raken (maar dat wist je al van mij).

  5. Vanavond in de auto L.A. Turnaround gedraaid. Prachtige plaat, zelfs zo prachtig dat ik prompt een enorme omweg maakte…

Reacties zijn gesloten.