Get Well Soon by Sarabeth Tucek

Diepe dalen en hoge toppen zorgen regelmatig voor mooie kunstuitingen. In dit geval gaat het om een diep dal. Het album van Tucek is geschreven na het overlijden van haar vader. Zoals ze zelf zegt “an impressionist rendering of a time ruled by grief”. Wat dat betreft lijkt het ook wel of er geschilderd wordt met woorden en muziek. Haar mooie, vaste, maar ook breekbare stem kruipt onder je huid en doet je beleven.
Een vrolijk album is het met deze thematiek niet geworden. Gelukkig is het ook niet over de top emotioneel, maar meer ingetogen en gevoelig. The Wound and the Bow opent met het beeld van desoriëntatie, alles staat te schudden op zijn grondvesten. Wat daarna volgt zijn herinneringen, confrontaties, dromen en op een bepaalde manier vrede krijgen te midden van het verdriet.
Ondanks de zware thematiek is het geen album dat je meezuigt in de ellende, maar je bij momenten wel naar de keel grijpt. Het is daarmee echt een cd om goed naar te luisteren en op je in te laten werken. Ben je daarvoor in de stemming dan is het heerlijk.
Voor mijn gevoel dut het midden van de cd (vanaf nr. 7) een beetje in, maar dat kan ook liggen aan het feit dat ik nog niet heel erg vaak heb geluisterd.
Het einde van de cd is met Exit Ghost en Get Well Soon in ieder geval weer helemaal goed.
In dat laatste nummer kijkt ze terug en gaan verdriet en acceptatie hand in hand:
I knew I was sad
I recognised it was bad
But now looking back
I see my mind was cracked

Crying te the gardener
Under white in the street hot with grief
Begging please don’t cut my trees
Please don’t take my trees

Go help someone
Get them well someone
Sleep by their side someone
It just takes time


Advertisements

9 gedachtes over “Get Well Soon by Sarabeth Tucek

  1. Ik was in eerste instantie op het verkeerde been gezet, omdat ik dacht dat het een nieuwe schijf was van Get Well Soon (Duitse indieband in de lijn van Arcade Fire e.a.), terwijl ik daar niets van gehoord had.
    Maar dit is iets anders. Wel mooi. Vooral het eerste liedje vind ik fraai: beetje snik in de stem, klein rafeltje. Prachtig. Mooie muziek voor zondagavond en al helemaal op Eeuwigheidszondag (of voor de roomschen onder ons: rond Allerzielen).

    Wat waait hier trouwens opeens voor milde wind???

  2. veel interessanter dan die kauwgomballenpop van Daniel, haha!

    David is dan wel degene die hier het minst publiceert, maar als er dan iets komt dan is het ook wat…

    trouwens, vandaag ligt de totale frequentie van publicaties (en reacties) wel erg hoog, we lijken nu.nl wel…

    afijn, heren harde kern, tot morgen! (sneer naar Kees die het laat afweten)…

    • Rotturdam Hooligans!!!

      Laat mij het inderdaad maar afweten: ik ga die mensen daar in Schoorl van veel dingen af leren weten.

  3. Jaja, dit is andere koek dan Leona Lewis. Maar dit vind ik ook best mooi hoor.

    Maar nogmaals, ik ga er eens goed voor zitten.

    En inderdaad: tot morgen, waar we er een weergaloos muzikaal wiskeyfeest van gaan maken!

      • Lekkere sfeer, hè. Toch verbroedert kwaliteit niet altijd. The Innocence Mission veroorzaakt toch altijd spanning hier. En dat met zo’n bandnaam…

        Overigens ben ik dit album nu aan het luisteren op Spotify. Echt heerlijk. Bedankt, David!

Reacties zijn gesloten.