Soleren

Afgelopen week zag ik drummer Han Bennink bij De wereld draait door. Hij vertelde daar hoe lastig het is om goed te ‘roffelen’ en dat niemand dat beter kon dan Art Blakey. Vervolgens liet Bennink zijn eigen solo horen, niet alleen op trommel, maar ook op de tafel en zelfs op zijn schoenen. Fascinerend. Dat bracht mij op het idee om hier een lijstje in te brengen met de mooiste solo’s. Ik beperk me daarbij tot de instrumenten van een klassieke rockband: gitaar, bas en drums. Natuurlijk is de mooiste solo noemen ondoenlijk, maar ik noem wat me nu te binnen schiet. Ik ben benieuwd naar jullie favoriete solo’s…

De mooiste gitaarsolo: Maggot Brain van Funkadelic

Een tijdje geleden draaide ik dit nummer na jaren weer in de auto. Ik werd opnieuw gegrepen door de emotionele solo van Eddie Hazel, de gitarist van cultband Funkadelic. Hij laat zijn gitaar alle stemmingen horen. Naar het schijnt zei George Clinton tegen Hazel dat hij moest spelen alsof zijn moeder net overleden was. De emoties gieren letterlijk door het nummer. Prachtig!

De mooiste bass solo’s: een compilatie van Flea (bassist van The Red Hot Chili Peppers)

The Red Hot Chili Peppers zijn niet mijn favoriete band, zacht gezegd. Toch vind ik Flea een geweldige bassist. Natuurlijk ook zo gek als een deur, maar wat hij uit zijn bas weet te persen, is ongehoord. En het swingt als de neten!

De mooiste drumsolo: Take Five van The Dave Brubeck Quartet (drummer Joe Morello)

Bij drumsolo’s denk je al snel aan Phil Collins of één of andere beestachtige metaldrummer. Daar heb ik alle waardering voor, maar de nadruk ligt daar op spierballen en enorme drumkits. Juist in de jazz verstaan drummers vaak de kunst om met weinig toch heel veel te doen. Zo’n drummer is Joe Morello ook. In één van de allerbekendste jazz-nummers Take Five laat hij zien en vooral horen (in het filmpje vanaf 2.50 tot 3.57 minuten) dat drummen ook heel subtiel en melodieus kan zijn. De kortheid spreekt me hier ook aan!

De uitsmijter: de mooiste mondharmonicasolo: Stand by me van Darrel Mansfield

Natuurlijk behoort de mondharmonica niet tot het standaard instrumentarium van een rockband, maar wat Darrel Mansfield uit zo’n ijzeren staafje tovert, grenst aan het ongelooflijke. Bovendien is dit voor mij ook pure nostalgie, want in mijn jonge jaren zag ik hem meermalen eindeloos soleren. Zo lang hij dat deed – en niet ging preken – vond ik het goed! Dat preken kan hij hier ook weer niet laten; het is hem vergeven, want de solo’s zijn groots!

Advertisements

21 gedachtes over “Soleren

  1. er zijn wel een aantal klassieke gitaarsolo’s die ik erg kan waarderen:
    – de solo van Mark Knopfler in Sultans of Swing op de liveplaat Alchemy
    – de eindsolo van November Rain (Guns of Roses)
    – de solo in Dry County van Bon Jovi
    – de scheurende solo in Like a hurricane van Neil Young
    – de solo in Comfortably Numb van Pink Floyd. Erg mooi uitgevoerd ook op the Wall live in Berlin.

    Hardrock, een van de foutste genres die er zijn – of je moet van gefohnd haar en strakke broeken houden – is het genre van de (eindeloze) gitaarsolo’s. En dat kunnen ze goed.

    • Mooie solo’s Daniël. ‘Private Investigations’ vind ik eigenlijk nog steeds een mooi nummer…
      Met hardrock bedoel je jaren 80 hardrock? Ik ben meer van de metal, waarbij ik meer kick op een goede riff dan een lange solo. Drones (Earth, Om, SunnO))) ) kan ik ook erg waarderen.

  2. Moest meteen denken aan het nummer Celebration van Kononia. Heerlijke drum en bas solo’s. Maar misschien valt dat onder jammen. Verder gitaarsolo van Bruce Cockburn op Vol.1 van de 2 meter sessies. En de onnavolgbare Buddy Greene op mondharmonica op BG & Friends Live (nr. 20) Waar trouwens ook de drum weer fantastisch is.

    • Koinonia, daar was vroeger een bekende van me helemaal waus van. Het waren volgens mij wel fantastische jazz-musici. Ach, die solo’s van Flea zijn soms ook meer jams. We doen niet moeilijk, David.
      Bruce Cockburn is niet alleen een begenadigd liedjesschrijver, maar kan inderdaad ook prachtig gitaarspelen.
      Buddy Greene is wel goed, maar wel te veel bluegrass naar mijn zin (daar houd ik niet zo van).

  3. Die solo mondharmonica is in een duet drum/harmonica. Geen andere instrumenten. Geen bluegrass te bekennen 🙂 (de rest van de cd overigens wel hoor)

    • Ik geloof je! Mijn broer had een cd van groene Buddy. We hebben zo’n snel bluegrassnummer nog wel eens gebruikt in ons theatergroepje, bij een komische act. Daar was het dan wel weer heel geschikt voor :-).

  4. o gaan we op die toer, bluegrass enkel voor de komische noot … mmm ;). Ben nu trouwens The Greencards aan het luisteren. Schijnt ook bluegrass te zijn. Wat dat betreft heb je bluegrass en bluegrass.
    Die gitaarsolo van Hazel is inderdaad erg mooi. Was wel blij dat Flea toch meestal wel een broek aan heeft tijdens het spelen.

    • Ik heb volgens mij ook nog ergens een bluegrass-cd van Dolly Parton liggen… En heeft Steve Earle het ook niet eens in die hoek gezocht? Je merkt het al: ik ben geen kenner in deze sector.

      Zou die naaktloperij bij bassisten horen? Die gast van The Queens of the Stone Age, Nick Oliveri, koos ook nog wel eens voor een Adamskostuum. Goed, waar zo’n topic als soleren al niet toe kan leiden…

    • Prachtige uitvoering, David! Van één van de mooiste én heftigste liedjes van Cockburn. Met dat laatste doel ik natuurlijk op de tekst:

      Here comes the helicopter — second time today
      Everybody scatters and hopes it goes away
      How many kids they’ve murdered only God can say
      If I had a rocket launcher…I’d make somebody pay

      I don’t believe in guarded borders and I don’t believe in hate
      I don’t believe in generals or their stinking torture states
      And when I talk with the survivors of things too sickening to relate
      If I had a rocket launcher…I would retaliate

      On the Rio Lacantun, one hundred thousand wait
      To fall down from starvation — or some less humane fate
      Cry for guatemala, with a corpse in every gate
      If I had a rocket launcher…I would not hesitate

      I want to raise every voice — at least I’ve got to try
      Every time I think about it water rises to my eyes.
      Situation desperate, echoes of the victims cry
      If I had a rocket launcher…Some son of a bitch would die

    • Virtuoos is het zeker, David. Alleen raakt me dit gepingel (oneerbiedig gezegd) toch een stuk minder dan zo’n solo van Hazel. Ik vind het een beetje Rosenberg Trio voor twee gitaristen, als je begrijpt wat ik bedoel.

Reacties zijn gesloten.