The Spirit That Guides Us: innocent blood

“we literally get sick of so much injustice and evil things that go around in this world we live in. we wanted to make a change, shake you up and shout out for those whose voices have been silenced”- The Spirit That Guides Us

Er zijn 10 redenen om Innocent Blood, het nieuwe album van The Spirit That Guides Us te bestellen of te downloaden:

1. Innocent Blood is vet.
2. Innocent Blood is zo vet.
3. Innocent Blood is zo vreselijk vet!
4. Innocent Blood is in meerdere opzichten het meest heftige TSTGU album ooit.
5. Innocent Blood is het beste van The Sand/The Barrier, North & South en Don’t Shoot Let Us Burn en meer dan dat.
6. De release gaat gepaard met stoere `in your face’ merchandise, zoals een wreed hooded-sweat met `diabolische’ print op de achterzijde en provocerende t-shirts met de tekst `the road to HELL is paved with good intentions’.
7. Ieder nummer is te downloaden van hun bandcamp pagina. Je bepaalt zelf de prijs.
8. Tot aan de release in oktober gaat de opbrengst van elke download voor de volle 100% naar mensenrechten organisaties als Stop The Traffik en International Justice Mission.
9. Hoe eerder je je pre-order plaatst, hoe eerder je de cd in huis hebt. De band beloofd namelijk na 50 bestellingen te beginnen met persen.
10. Innocent Blood is een verdomd goede cd! (of had ik dat al gezegd…)

Er is slechts 1 reden om het album  niet te kopen:

* je bent een zelfingenomen, zich vet vretende, uitbuitende, stekeblinde kapitalistische klootzak met een slechte muzieksmaak.

Advertenties

62 gedachtes over “The Spirit That Guides Us: innocent blood

  1. Oeh dit klinkt inderdaad moddervet!!! Lekker bezig Peter 🙂

    Dit doet me ook denken aan het haast maniakale werk van Today Is The Day. Het is echt een herboren Spirit That Guide Us…veeeeeel beter.

  2. Haha, die laatste opmerking van je blog vind ik erg grappig. Ik koop het album niet, want ik heb helemaal nix met deze muziekstijl. Ik kan het ook niet helpen dat ik een slechte muzieksmaak heb. Maar ik sponsor nog wel goeie doelen hoor.

  3. goed bezig JW!

    @Daniel: het is natuurlijk ook mogelijk dat je geen kapitalistische klootzak bent en toch een slechte muzieksmaak hebt… 😉

  4. mmm, en ik me het afgelopen half jaar maar afvragen wie ik ben. Na je recensie heb ik onderaan eindelijk het antwoord gekregen. Wordt nog een heikel avondje binnenkort 😉 …

    • Bij deze is bewezen dat Daniel de W. wel degelijk een goede muzieksmaak heeft: dat hij zo even uit het blote hoofd weet dat Innocent Blood inderdaad van The Resurrection Band is, wat zeg ik: één van de betere albums van de Rez Band en zij waren weer de voorlopers in het hardere segment van de christelijke muziek (zonder dat er maar één zweempje zweverigheid in zit). Rez is uit hetzelfde goede hout gesneden als TSTGU!

  5. Misschien ben ik zo’n klootzak die de nummers eerst eens gratis gaat downloaden en dan bepaalt of hij ‘m gewoon fysiek gaat bestellen. En anders wellicht gewoon een bedrag gaat overmaken naar Stop the Traffik. Ik heb ook niet zoveel met deze stijl, maar ben wel een sympathisant van Sally Forth Records en Stop the Traffik.
    Wel grappig, de schreeuwerige toon die hier op mousique ontstaat bij deze band.

    • hoort er een beetje bij toch?
      en natuurlijk is het legitiem om de kunstuiting (of zo je wilt de bak herrie) los te zien van het goede doel. een gift overmaken aan STT of IJM kan nl. altijd…

      • Wowwww…. klinkt goed Terwijl ik normaal niet van schreeuwmuziek houd. Alleen hoe heb je ‘m dan al kunnen beluisteren? Er staan nog maar twee nummers.

      • tja, dat is voor jou een vraag en voor mij een weet…
        ik kan je wel een linkje sturen, maar dan moet je beloven dat je ook een bestelling gaat plaatsen… 😉

      • Aiai, je maakt me nieuwsgierig. Ik beloof je plechtig dat ik ‘m ga bestellen (wel de cd). Ik was het ergens wel van plan.;-)

      • Hé jongens, even vanaf het conferentieoord. Nooit geweten dat iemand anders zulke brute en heftige muziek zou bespreken. Ik vind, zoals al eerder gezegd, Don’t shoot, let us burn hun beste (en daar heb ik nu weer een t-shirt van 😉 ). De nummers die ik hier van hoorde vond ik een beetje stuurloos. Maar goed, ik ga hem wel bestellen hoor, want ik heb tenslotte alles van deze band (inclusief een co-produktie met één of andere Noorse band). Bovendien is het gewoon ethisch heel verantwoord begrijp ik. Concerten zijn trouwens ook een belevenis: duren een half uur tot drie kwartier, omdat ze dan ook helemaal op zijn, zo geven ze zich. Misschien kunnen we ons volgende Mousique-uitje hiernaar plannen.

      • misschien nog eens goed luisteren als je er de tijd voor hebt, het is echt (zoals JW so eloquently sprak) een totaal vernieuwde TSTGU.

  6. Ik hoorde op hun concert in De Melkweg ook een paar nummers. Dus ik heb al meer beluisterd. Aan de screams te horen, hebben ze hun vroegere stijl weer opgepakt. Terwijl op hun vorige het meer grunts waren. Maar goed, ik zal nog zeker beter luisteren. Dat zal ik de rest hier in dit computerhok nu niet aandoen (brave theologen…).
    Ze noemen het zelf trouwens ‘hardgaze’ (variant op shoegaze).

    • Ik denk dat het door deze ‘hardgaze’ komt dat het mij zo interesseert. Met gescream heb ik eigenlijk niks. Voor de rest vind ik de thematiek en het ethisch verantwoorde van dit album gewoon erg tof. Zal er even wat goede luisterbeurten aan gaan wijden. Houd je rustig op die conferentie, Kees (zo sprak de brave theoloog!;-))

      • Vanmiddag een hopelijk mooie lezing over Secular Age van Charles Taylor en waarschijnlijk ook nog Miskotte. Veel zin in!

      • Taylor is een eloquent cultuur-filosoof die een diepdoorwrochte studie schreef over de secularisatie én de verhouding van christendom tot exclusief humanisme en anti-humanisme (Nietzsche).
        Miskotte is één van de grootste Nederlandse theologen uit de vorige eeuw, die geloof en cultuur op een hoogst originele wijze kon laten sparren met elkaar. Tolle lege! En daarna weer even headbangen op TSTGU!!

      • Screams kunnen zo mooi zijn. Ga maar eens de Japanse band Envy luisteren. Postrock/metal/postmetal met van die Japanse oerschreeuwen, die werkelijk door merg en been gaan. en dan opeens weer heel verstild. Uitgebracht op Rock Action, het eigen label van Mogwai (grote fans van Envy).

  7. Trouwens, weer on topic! TSTGU, doet ook altijd veel aan vormgeving. Zo kreeg ik ooit hun laatste cd letterlijk met een bergje as erin! Hartstikke symbolisch natuurlijk (don’t shoot, let us burn), maar fijn voor het zilveren schijfje, maar niet heus! Er zat ook een grijze rouwband om de cd. Op het podium stonden ze allemaal in het zwart, met diezelfde rouwbanden om. Zag er echt prachtig uit. Daarbij vind ik die rode hemdjes van nu wel een beetje armetierig. Tegelijk misschien wel dichtbij de ‘working class’ van daders der gerechtigheid, of zoiets. Goed, deze esthetische observatie wilde ik jullie niet onthouden.

    • Nog een mooi voorbeeld van hun vorige ‘styling’ én heftige manier van optreden. Het betreft het nummer ‘Moth and Rust’ van hun vorige cd, één van hun allerbeste nummers, naar mijn bescheiden mening:

  8. Erik hier, schreeuwlelijk bij TSTGU. Leuk om jullie beschouwingen te lezen over onze muziek. Ben overigens ook groot fan van Taylor. Seculiere tijd is 1 van de beste (maar ook meest ontoegankelijke) analyses die ik ook ooit heb gelezen. Dan leest Robert Lemm (docent aan de KUB in Tilburg) kruisgang van het christendom toch wat makkelijker. En niet te vergeten Ad Verbrugges uiteenzettingen in Tijd van onbehagen, voer voor elke theoloog.

    • hi Erik,

      leuk dat je ook even wat laat horen. is weer eens anders dan dat hersenloze geschreeuw! 😉
      blijkbaar valt het nog wel mee met dat hersenloze, want je leest goede boeken. ik ben geen theoloog, hoewel ik wel eens iets lees van N.T. Wright, Hauerwas en Bruegemann. Ad Verbrugge is iemand die ik ook erg hoog heb, en dat boek zou iedereen moeten lezen.

      succes met TSTGU en keep up the good work guys!

    • Jij kunt inderdaad als de beste schreeuwen, Erik. Hoewel Bas het bij die geweldige cover van Enjoy the Silence ook zeer aardig doet (dat ‘silence, silence, silence, enz’ in diepe grunts op het eind van dat nummer, tijdens jullie concerten, vind ik ook geweldig).
      Trouwens nooit geweten dat er zo’n filosofische onderlaag in jouw gebrul zit. Zeer boeiend… Verbrugge speelt volgens mij ook in een band. Ik zou zeggen: maak er een split off van!

  9. Mee eens, Peter. In het begin is die song nog wel aardig, met die slide-guitar en onze Ad zingt nog niet eens beroerd, maar het is me veel te stroperig en op het eind is het gewoon over de top. En dat heb ik met die essaybundel helemaal niet. Ik kan me ook nog herinneren hoe hij een aantal jaren geleden Zomergast was. Die uren verveelden ook geen moment. Maar hij sloot het af met een eigen liedje. Dat was wel weer een beetje een afknapper. Kwestie van ‘schoenmaker…..’?

    • ik denk het. maar waarom zou hij, niet net als iedere andere goede NLer een hobby mogen hebben? maar ik denk dat ie er goed aan doet werk en hobby niet teveel te vermengen…

      overigens, wat ik ook erg top vind aan Ad is dat ie zich hard maakt voor beter onderwijs in NL. ik ben het met hem eens dat ons onderwijs beroerd is en dat is toch een voorspeller voor de toekomst.

  10. Over die vorgeving gesproken. De beelden die tijdens het concert op Flevo Festival dit jaar draaiden waren ook tof! En dan krijg je gelijk een beeld van hoe het er aan toegaat met mensenhandel. Mooi gedaan.

    Verder is het een erg mooi album! toevallig dat ik hem net weer gedraaid heb. 🙂

  11. Cd vandaag besteld. Ik kreeg er als extraatje drie te downloaden nummers bij en ik moet zeggen: het klinkt steeds lekkerder! Het meest verrast ben ik door het slotnummer (nr. 10 op de cd) ‘Remember’. Nou, dat zal ik me zeker nog herinneren, want dit is, wat ze met ‘hardgaze’ bedoelen denk ik. Vooral het slot doet erg denken aan My bloody Valentine: heerlijke melancholische noise, met bijna huilende gitaren. Daar mag je mij voor wakker maken!

  12. Het album viel vandaag al in de bus. Dat waardeer ik al zo aan deze gasten: gewoon, hupsakee: een maand voor de releasedatum, niet moeilijk doen. En ja hoor, ook hier hebben ze weer iets met de vormgeving gedaan. Zat de cd de vorige keer onder de as; dit keer zit het hoesje onder de bloedspatten. Een mooie illustratie bij de titel! Verder is de informatie erg summier. Tenminste: alles over hun intenties en de goede doelen, maar niets over bandleden, instrumenten, en ook geen lyrics. Dat laatste vind ik wel jammer, want ik versta die screams niet altijd (zacht gezegd). Dat de bandleden niet genoemd worden is hun policy vanaf het begin: ze willen zich presenteren als collectief. Ach, gewoon naar een concert en we ontdekken vanzelf weer wie van Sally Forth en Volkoren er nu weer meedoen. Op de foto’s op Facebook zag ik good old Arjan van Wijk weer van de partij. Hij heeft natuurlijk ook een prachtige stem.

    Goed, ‘Innocent Blood’. Hierboven werd mij door überfan Peter opgedragen beter te luisteren. Dat heb ik intussen gedaan en ik moet zeggen: het is inderdaad een vette cd. Of hij echt zoveel beter is dan ‘Don’t shoot, let us burn’ vind ik niet. Daar was ik erg te spreken over de zware productie. Soms neigde het zelfs naar Isis en Neurosis. Ook de lange intro’s en outro’s daar vond ik prachtig. Soms bijna tegen het neo-klassieke aan. Post-rock kun je ook zeggen. ‘Don’t shoot, let us burn’ zou ik wat kunstzinniger willen noemen. ‘Innocent Blood’ is veel directer. Er wordt geknald. Bijna geen lange outro of intro. Gezien de thematiek van de plaat is dat ook wel begrijpelijk. En dat directe is ook wel erg fijn. Zo vernieuwen ze zich keer op keer.
    Hoogtepunten van de cd:
    – ‘Echoes from the grave’: wat een enorm afwisselend nummer, het slot is echt prachtig met dat beetje oosterse, klaaglijke gitaarlijntje. Dat kinderkoor is een vondst! (of zijn het vrouwen?)
    – ‘Third World War’: hier zitten ook rustpunten in, om daarna weer bruut te keer te gaan. Op een gegeven moment lijkt het een beetje op Rammstein en jawel: daar zijn toch nog wat hele diepe grunts. Heerlijk!
    – ‘Rip out your heart’: gewoon een mooi rustig liedje, beetje in de stijl van This Beautiful Mess.
    – Pride, erase & rewind genocide’: de adem bijkans afgesneden, wat een heerlijke herrie, dat gaat maar door
    – ‘Remember’: zoals hierboven al gezegd. Shoegaze anno 2011. Hier wordt ook de tijd genomen om de gitaren flink uit te laten waaien.

    ‘Meltdown’ vind ik een beetje stuurloos en ook ‘Stranger’ bleef wezensvreemd aan mijn diepste zielesnaren.
    Maar overall-conclusie: een goed album van TSTGU. Toch blijf ik een lichte voorkeur houden voor ‘Don’t shoot, let us burn.’

    • Een aanvulling: zojuist de cd nog eens beluisterd in de auto, niet op topsnelheid, maar wel op vol volume! En ik moet zeggen: het album is weer beter geworden. Ook ‘Strange’ is echt een geweldig nummer. Het viel me nu ook op hoe afwisselend er gitaar wordt gespeeld. ‘Remember’ begint als Slowdive en eindigt als My bloody Valentine, toevallig twee favoriete bands van mij uit de jaren ’90. Shoegaze in het dromerige en ontsporende soort: heerlijk deze combinatie.

  13. ook ik kreeg de cd vandaag al in de bus. die bloedspatten, dat zijn vingerafdrukken, maakt het nog wat confronterender. iedere keer dat je de cd beetpakt lijkt het wel of je zelf bloed aan je handen hebt…

    ik wil niet beweren dat Don’t Shoot… geen goede cd is, sterker nog: ik vind alle cd’s van TSTGU goed. ze zijn ook allemaal anders. het directe van deze cd past inderdaad goed bij de thematiek. inderdaad jammer dat er geen lyrics in het boekje staan, hopelijk komen de teksten nog online te staan…

    • Ik ben het met je eens dat elke cd van hen weer anders is. De enige die me ooit een beetje tegenviel, is ‘North and South’, omdat deze iets teveel obligate rock bevat. Ik heb ooit Minco Eggersman om teksten gevraagd, maar die hebben ze niet digitaal. Eigenlijk willen ze die ook niet geven, omdat volgens hem het meer om de sfeer en het totaal gaat, dat je moet ondergaan. Dan moet je het van fans hebben met hele goede oren. Er staan wel wat lyrics op het internet, maar het meeste niet, dacht ik.
      Aangezien die gasten van TSTGU ons hier volgen ;-), kan onze smeekbede om lyrics misschien eindelijk gehonoreerd worden. Tenslotte maken we hier toch behoorlijk reclame voor ze!

  14. Ik heb nog gezogd naar lyrics maar kon er maar een paar vinden. Ik vind die van Remember wel vet. Die speelden ze ook op flevo dacht ik. Wel grappig bij het laatste nummer op flevo ging de pitcrew de pit helemaal insluiten :p Dat zag er erg grappig uit hoorde ik (Ik zat in de pit maar wist dat ze het gingen doen.) Maar deTSTGU concerten waar ik tot nu toe geweest ben waren altijd zeer tof.

    • @ Ruben, volgens mij ben jij zwaar fan van TSTGU. Even voor een leek als het over pits gaat: wat houdt het in als een pit ‘ingesloten’ wordt?

      Ik heb ze zelf twee keer live gezien: één keer in Nieuwendijk, waar het na een half uur alweer afgelopen was (na ruim twee uur wachten!). Het was heel heftig, maar ook wel kort. De tweede keer was bij het Sally Fest in De Melkweg. Daar speelden ze ook wat nieuwe nummers. Toen vond ik ze nog niet zo heel goed, maar het nieuwe album begint me steeds meer te bekoren.

  15. Er was een pitcrew die de pit dus in de gaten houd en die hadden besloten om bij het laatste nummer met z’n allen zeg maar naar voren te duwen zodat ze in de pit geen kant meer op konden. Ze stonden allemaal helemaal vast. Dat zag er erg grappig uit!

  16. Nu ik het nieuwe album gehoord heb, baal ik best dat ik ze niet heb gezien op Flevo. Dat pitten vind ik altijd wel lachen. Alleen doe ik dat vooral als de muziek me niet veel doet. Bij nummers als ‘Remember’ zou ik eerder ademloos staan luisteren. TSTGU heeft wel de juiste energie voor zo’n pit.

    • In dit kader heb ik ook nog wat andere tips:

      – Mogwai: Like Herod
      – Mastodon: Blood and thunder
      – P.O.D.: Youth of the nation

      Dat zal de bijna boreling leren!

  17. Hebben jullie dit album op cd of op vinyl besteld (ik op cd)? Dan kan ik inschatten of ik ‘m al op de mat in Amsterdam kan verwachten.

    • Ik had de cd donderdag besteld en zaterdag in huis! Bij de vinyl-versie wachten ze meen ik eerst op 50 bestellingen voor ze gaan persen/verzenden.

      • Klopt. Ik dacht zelf dat de cd pas in oktober verzonden zou worden Maar dan zal ik ‘m ook wel hebben inmiddels. Volgens mij had ik ‘m maandag al besteld.

      • Het zou natuurlijk kunnen dat de redacteuren van Mousique voorrang hebben… 😉 Een deel daarvan behoort immers tot de grote liefhebbers van deze ‘geestelijke’ muziek.

      • Tuurlijk Daan! Dat is jou en anderen van harte gegund. Ook in die zin ben ik voluit democraat!
        We zijn hier natuurlijk ook erg blij met al je bezoekjes. Dankzij jou is bijvoorbeeld die geweldige plaat van Jon Hopkins met King Creosote hier op de kaart gekomen! Nou, dat zijn wel weer genoeg veren, dunkt mij. 😉

      • Je kon de cd al op het flevo-festival krijgen 🙂 Dus gelukkig hoefde ik niet te wachten tot ie op de deurmat viel.

      • Haha, op Flevo was ik nog in de veronderstelling dat het puur klerelawaai zou bevatten. Het bevat natuurlijk ook klerelawaai, maar wel hele mooie.:-)

    • Klopt. Minco Eggersman had daar een stukje tapijt voor in zijn speciale editie van HAMDEN (heb ik ook). Die Sally/Volkoren gasten hebben iets met vloeren. Aparte tik.

  18. Joepie, ik heb ‘m ook binnen. Ook ik ben erg gecharmeerd van de bloedspetters.:-) Daar blijft Sally/Volkoren toch erg goed in, in dit soort artwork. Ga ik overigens nog mousique-redacteuren of symphatisanten tegenkomen op het Volkoren Festijn op 18 september?

    • Rock on, buddy!
      Ik zal er niet zijn op 18 september: Startzondag hier in de gemeente. Novack en Mensenkinderen had ik wel graag willen zien. Wie weet een andere keer.

  19. Pingback: Recensie: As I lay dying The Powerless rise « mousique

    • Tja, hadden we het eerder niet al eens over de kwaliteit en diepgang van de recensies op Nu.nl gehad? Ik ben geen diehard-fan van TSTGU en voel ook niet de behoefte ze te gaan verdedigen, maar deze recensie is echt totaal overbodig.

      • Zeker hadden we het daar wel eens eerder over gehad, maar dit is wel een dieptepunt. Ik ga ze ook niet verdedigen, want ‘de Geest werkt onwederstandelijk’ …

      • Waarschijnlijk zag de recensent ook sterretjes na deze heerlijke bak herrie. Toen de rook was opgetrokken, kon hij niets anders herinneren dan de twee rustpunten: ‘Rip out your heart’ en ‘Remember.’ Toen dacht hij: ‘laat ik die dan maar de sterrenstatus geven.’ Zoiets?

  20. Pingback: Jaarlijstjes 2011 « mousique

Reacties zijn gesloten.