Amy Winehouse, R.I.P.

Advertisements

28 gedachtes over “Amy Winehouse, R.I.P.

  1. In de Tour de France-topic heb ik er al iets over gezegd, maar ik vind het eigenlijk alleen maar verwarrender worden. Iemand die zo getalenteerd is, kan de roem blijkbaar niet aan en vergooit haar leven. Dit is misschien te actief gezegd, want bij verslavingen zit je echt in de boeien.
    Wat had ik nog graag meer van die stem genoten, en dan niet zoals laatst in Servië, maar zoals in bovenstaand liedje en op dat album ‘Back to Black’. Doodzonde.

    • Goede analyse van onze Gijsbert. (@ Jan Willem, valt hij bij jou in dezelfde categorie als Leo B.? ;-))

  2. het is een soort cultus he. ze hoort nu bij de legendarische `27′. dit is de zwarte kant van popcultuur mensen.

  3. leeftijdsdiscriminatie 🙂
    geen Buckleys of Gram Parsons…allemaal te oud
    maar de zwarte kant van de popcultuur speelt zich vaak al af op plaat of in het echte leven…dit is vermoedelijk nog een soort verlichting; er zijn er in die illustere 27 club artiesten bij waar je wat dat betreft twijfels hebt (zoals bij de oprichter ervan, de geweldige bluesman Robert Johnson, die vergiftigd is)

    • Maar ja, die Robert Johnson ging naar de Crossroads voor z’n duivelse dilemma. In blues-taal weet je dan al dat het niet goed afloopt…

  4. het is een oud verhaal:

    http://hubpages.com/hub/Robert-Johnson-the-Legend–the-Devil–the-Crossroads–and-27

    hoe je het ook bekijkt, feit is wel dat succes vaak zijn tol eist; Kurt Cobain liet zich er indertijd regelmatig over uit dat hij zich gebruikt voelde als artiest, leeggezogen door een steeds meer eisend publiek, tot er niets meer van hem over was. sommige artiesten verkopen hun ziel misschien aan de duivel, maar voor de meesten is hun publiek die duivel, en hun idolen zijn de moderne slachtoffers…

    • Mooi gezegd, Peter! De druk van het publiek kan inderdaad immens zijn. Gelukkig zijn er ook genoeg artiesten, die er wel goed mee om kunnen gaan. Mooi voorbeeld vind ik Bruce Springsteen. Als je hem oprecht ziet genieten van zo’n concert in Hydepark (ik heb die geweldige dvd), en ook alle credits aan z’n bandleden en het publiek geeft, is dat prachtig om te zien.

  5. Klopt ook helemaal Peter. De één kan ermee omgaan en de ander gaat letterlijk ten onder aan het succes. En er zijn genoeg mediabedrijven die op schandalige wijze met artiesten omgaan. Eén van mijn favoriete bands allertijden, The Residents, hebben een geweldige song gemaakt over MTV en Kurt Cobain (tekst vanaf 1:30….excuses voor het swearing aan het eind):

    The Residents gaan zelfs verder: ze beweren dat instanties als MTV de muziek voor een deel stuk hebben gemaakt. Ik ben het daarmee niet eens overigens…artiesten kiezen ook zelf voor commercieel succes.

    • Geweldig nummer Jan Willem. Ik kende die band eigenlijk alleen van naam, maar dit smaakt naar meer. Heerlijk cynisch ook.
      Die afbeelding doet natuurlijk ook denken aan ‘Gingerbread man’, alias ‘Koekmannetje’ uit Shrek 2, dé held uit die film!

      • Mocht je instappen bij deze band, dan is dit een goede start. Maar ze bestaan al sinds 1972 en nog altijd niet bekend doordat ze hun gezicht altijd maskeren. Ik denk dat ik zo rond de 100 cd’s van ze in de kast heb staan en dat is zelfs voor mijn doen heel veel. Het is muziek over muziek…

      • Juist ja en dan te bedenken dat ik net extra kastruimte had gecreëerd voor mijn uitdijende cd-collectie. 100 is dan wel weer heel veel, maar ja: fans houden natuurlijk van overdaad. Ik beperk me aanvankelijk maar tot een nieuwsgierige liefhebber 😉

      • met camp heeft het echt niets van doen…dit liedje heeft wel wat meligs/lulligs natuurlijk, maar The Residents zijn niet voor niets al bijna 40 jaar toonaangevend voor vele andere artiesten

        één van de eerste bands die muziek over muziek maakten, muziek die soms kakofonisch, soms heel mooi en altijd een beetje vreemd is…muziek waar je vaak even over na moet denken

        de eerste synthesizers waren in de jaren 70 onbetaalbaar; zij pionierden met 4 stuks live
        de eerste minidisk ooit was van The Residents
        de eerste band met cd-roms en fantastische interactieve content
        de eerste die de draak stak met de Beatles
        geniale covers van Hank Williams, James Brown, etc
        een commercial album met allemaal korte nummers om aan te tonen dat 1 refrein en 1 couplet volstaat in de muziek…en ook andere conceptplaten
        live een lust voor het oog (en oor)
        nooit een knieval voor de commercie
        een kraker op de alternatieve dansvloeren met kaw liga
        …..ach teveel om op te noemen, maar het kan altijd je smaak niet zijn uiteraard

      • OK, JW, ik begrijp dat ik me eerst eens goed in ze moet gaan verdiepen.
        we spreken elkaar over een jaartje weer….

      • nee hoor, verdiepen moet niet, maar ik laat MIJN Residents natuurlijk hier niet achter met enkel het etiket lulligheid erop geplakt…voor de rest kan je ze natuurlijk geheel links laten liggen (of rechts als je dat prettiger vindt)

      • Die eerste clip met cover van Hank Williams is prachtig. Qua sfeer doet het me een beetje denken aan Castanets.
        Dat tweede liedje, tja: dat is me inderdaad een beetje te lullig. Puur muzikaal dan. Er zal vast een diepere betekenis in verscholen liggen, maar ik hoor het niet.

      • en die middelste (waarvan het plaatje niet verschijnt)?
        Kaw Liga was een Hank Williams nummer met de beat van Michael Jackson’s Billy Jean…en die is jarenlang gedraaid op de alternatieve dansvloeren.

        The Residents is gewoon geen normale/gewone band; de sfeer is bevreemdend, de stemmen zijn raar (hoewel door de jaren heen een hoop beroemde gasten hebben meegedaan) en hun benadering van muziek volslagen uniek. Je kunt ze ook niet op de meetlat van gewone bands leggen, omdat ze gewoonweg een buitencategorie vormen. Ik zou ze ook nooit opzetten om eens een gezellig moppie muziek te horen.

      • Ik zie geen middelste. Maar ik zal je (opnieuw) helpen my brother.
        Hier is ie:

        En wat ontdekte ik? Hank Williams was getrouwd met Billie Jean Jones. Hij schreef de song Kaw Lija. Vandaar de link!

      • Dank wederom! (al zie ik de link wel tussen die 2 filmpjes, maar geen beeld)
        Kijk en zo’n verband Williams – Billie/Billy Jean is een typisch Residents-grapje/maniertje

      • Je hebt gelijk: die link staat er wel, maar geen clipje. Ach, de grillen van het internet zijn soms onnavolgbaar. Het lijken die Residents wel. Ik kan wel trouwens wel voorstellen dat hier op gedanst werd in de jaren 80!
        Intussen zijn we wel redelijk afgedreven van Amy…
        Hoe oud was Hank Williams eigenlijk, toen hij op de achterbank van die auto zijn laatste adem uitblies?? (sinister bruggetje)

      • Hank Williams werd 29, da’s 2 jaar teveel om bij de club te mogen horen…
        maar gelukkig ook, want anders had hij dat nummer Kaw Liga nooit kunnen opnemen, dat was nl in 1952 en de single kwam posthuum uit in 1953. Kantje boord dus, kun je wel zeggen.

        Maar, 27 of ouder, het blijft zonde dat zoveel getalenteerde kunstenaars (het zijn niet alleen popmuzikanten) veel te jong naar de andere wereld verhuizen.

      • Dat heb ge allemaal snel uitgezocht Petrus! Nog even en ge verdient de kwalificatie ‘popprofessor’…
        Doen we er als act van waardering gelijk één van de allermooiste Hank Williams-nummers bij, en dan ook nog in een fraaie uitvoering van 16 HP:

  6. Gelijk heb je! Maar mocht je een aantal highlights willen weten van de oogbolmannen dan hoor ik het wel (Gingerbread Man, Freak Show, Commercial Album en hun American Composer series zijn alvast aanraders die ik hier gewoon neerpen).

Reacties zijn gesloten.