Recensie: Matt Bauer – The Jessamine County Book of the Living

Mijn eerste kennismaking met Matt Bauer was de thuis zelf ingespeelde en opgenomen plaat Nandine. Zijn liedjes zijn klein en sober en vaak met de banjo uitgevoerd. Qua stijl moet je het zoeken in de richting van de oude Iron & Wine. De liedjes zijn redelijk monotoon, maar toch nestelen ze zich langzaam onder je huid. In 2008 kwam hij met The Island moved in the storm, een themaplaat over een meisje dat dood gevonden was langs de kant van de weg. Dit vind ik echt een meesterlijke plaat, waarin hij groeit binnen de kaders van zijn eigen stijl. De liedjes zijn nog steeds sober en klein, maar spannender en intenser en worden regelmatig opgeschuurd met een vrouwelijke tweede stem. Hierna bracht hij een ep-tje uit (Wasps and White roses), die ik helaas gemist heb, en nu is daar zijn derde plaat: The Jessamine County Book of the Living.

Qua thematiek is deze plaat ongeveer hetzelfde, het blijft redelijk duister, en de liedjes blijven even klein. Het grappige is dat ze wel voller en grootser zijn aangekleed, op een vergelijkbare manier als Sufjan Stevens dat ook kan. White lakes begint bijvoorbeeld met een bad van strijkers waarna Bauer zijn kenmerkende sobere, haperende zang inzet. Deze plaat zit kortom qua stijl en thematiek redelijk in de lijn van de voorgangers, met die ontwikkeling dat de arrangementen grootser zijn uitgevoerd. Een interessante ontwikkeling van een bijzonder artiest. Ben je liefhebber van Sufjan Stevens, Timesbold, Dolorean en andere artiesten in deze hoek, dan kan ik je Matt Bauer zeker aanbevelen!

Beoordeling 8/10

Advertenties

17 gedachtes over “Recensie: Matt Bauer – The Jessamine County Book of the Living

  1. Klinkt boeiend! Ik ken die Matt Bauer niet goed. Die plaat met dat meisje heb ik wel eens op de Luisterpaal gehoord. Vond ik toen een beetje saai, maar het had natuurlijk best een groeiplaat kunnen worden.
    O ja, op Bifrost Artist’s kerstcd zingt hij ook een liedje. Dat is wel heel mooi. Ook veel strijkers.
    Misschien toch nog eens een kans geven, deze baardmans.

  2. die plaat met dat meisje is inderdaad echt een groeiplaat. Dwz er zit veel schoonheid in als je de tijd neemt. Ik kende Matt Bauer al en was al gewend aan zijn stijl, dus er hoefde voor mij niet zoveel te groeien. Ik kan je ‘m zeker nog aanraden. Net als deze nieuwe.

  3. Ik vind die hoes wel heerlijk luguber, als ik dat zo zeggen mag. Doet natuurlijk een beetje denken aan Nick Cave’s duet met Kylie Minogue. Murder Ballads vind ik sowieso een dubieus, maar toch ook heel mooi genre.

  4. Ga ik ook eens checken, klinkt interessant! Murder Ballads zijn inderdaad zowel dubieus als boeiend en sijpelen ook steeds vaker door in andere genres. Een band die dat genre incorporeert in de post-rock is het geweldige iLiKETRAiNS (tegenwoordig ook wel als I Like Trains geschreven). Een andere heel interessante murder ballad band is The Doomed Bird Of Providence.

  5. Doomed bird of providence (vrolijke bandnaam ;-)) klinkt ook best mooi; wel een beetje traditioneel. Pak dan gelijk ook The Anthology of American Folkmusic. Daar vind je genoeg (stokoude) murder ballads. Wat maakt iets eigenlijk tot een murder ballad? Is dat naast het zingen over moord en doodslag ook de ik-vorm? Of is John Wayne Gacey jr. van Sufjan Stevens ook een murderballad? (hij zingt in de derde persoon over een serie-moordenaar en komt tot de conclusie dat hij in feite niet anders is, in de kelder van z’n denken).

    • Volgens mij gaan murder ballads gewoon over moord en doodslag en is de muziek daarbij veelal een soort duister dranklied…ten minste die associatie heb ik er altijd bij.

    • klinkt leuk. Ik wist dat de cd bestond, maar heb het nooit goed geluisterd. Ik ben trouwens de Daniel D. die af en toe genoemd wordt 😉

  6. klinkt goed! Ierse bands spreken me op een of andere manier vaak aan. Is die ‘best of’ plaat van ze een aanrader?

    • ik ken eigenlijk alleen dit album en die is helemaal goed….het is lang geleden maar ik geloof dat ik ze daarna niet meer zo bijzonder vond….deze was helemaal raak

Reacties zijn gesloten.