Tour de France

Vandaag begint ’s werelds grootste wielerspektakel. Drie weken lang afzien voor bijna 200 renners. Miljoenen mensen die de etappes zullen volgen, langs het parcours of via de tv. Wordt het weer Alberto Contador of maakt Robert Gesink de beloftes waar? Wie snoept er dit jaar uit de pot met verkeerde middelen? Of wordt het eindelijk een schone Tour? Nee, hier spreekt niet ons aller Mart, maar een andere wielerliefhebber. En wat is nu mooier om dat met de muziek te combineren? Twee hele verschillende voorbeelden…

Kraftwerk deed de ultieme poging en wijdde een heel album aan Le Tour. Tour de France luidt de eenvoudige titel. Het album is al weer 18 jaar oud, maar nog steeds even fris. Eigenlijk past de cleane electro heel goed bij een sport, die ook steeds technischer is geworden en waar de strijd met de stimulerende middelen nog niet gestreden is.

Iets heel anders laat Daniel Lohues horen. Ook hij is een wielerliefhebber en beoefenaar! Hij kiest in zijn liedjes voor de romantiek. Prachtig voorbeeld is het liedje Deurrieden tot an de streep. Daarin wordt een wijsheid van De Kneet (Gerrie Kneteman voor de sportanalfabeten onder ons) in een mooie songtekst omgezet, vanzelfsprekend in het Drents:

De ronde van ‘t leben

giet nou en dan zwaor
Tegen de berg op,
soms krieg ie ‘t nie
klaor
Mar volgens de Kneet
zat ‘m hier in de kneep
Je moeten gewoon
deurieden
tot an de streep, enz.

Helaas is hier geen filmpje van te vinden, dus doen we het met een uitvoering van Op Fietse, die Lohues gaf op een sportgala. Geweldig om te zien hoe wijlen Relus ter Beek, toenmalig commissaris van de Koningin in Drente luidkeels meezingt en zelfs immer enthousiaste Erica Terpstra in haar hemd zet.

111 gedachtes over “Tour de France

  1. Fietsen is leuk om te doen, maar het is haast ondoenlijk ernaar te kijken. Misschien moeten we eens een draad vullen die kan dienen als soundtrack voor de tour (naast Kraftwerk en eh dinges). Zet ik alvast The Bicycle Thieves in 😉

  2. Vandaag was het tot 10 kilometer voor het einde inderdaad een saaie etappe. Graag had ik gezien dat die weg door de zee in het wedstrijdparcours was opgenomen, maar die valpartij 10 km voor het einde maakte alles goed: de tour direct op z’n kop. Maar ja, hier spreekt een fan, JW!
    Ik begrijp ook dat Daniel (daar grossieren we hier bij Mousique ook in) L. niet je favoriete Nederlandstalige singer-songwriter is. Ik daarentegen mag zijn Allenig-cd’s graag horen. Beetje de Drente-Recordings van ons land ;-).
    Ik vind die Soundtrack een prima idee. Doen we Bombay Bicycle Club er ook nog bij (wel een beetje een meisjesband, maar ala). Als er maar geen Queen bij komt…

    • Prachtig Daan! De Giro munt sowieso uit in gevaarlijke passages. Maar spectaculair is het wel en inderdaad heerlijk dat sappige Vlaams.
      On-topic: dit doet natuurlijk direct denken aan: http://www.youtube.com/watch?v=82JZh3VyE2M

      Zo, dat is nummer vijf voor de soundtrack. Wie volgt?

    • Ook niet verkeerd; alhoewel ik dit meer bij de volgauto’s vind passen dan bij de wielrenners zelf.
      Van beste album van Calexico trouwens, naar mijn bescheiden mening.

    • Mag zeker altijd, want het is van dé band, maar eh… wat heeft dit met de Tour de France te maken? Of heb je dit geplaatst in het kader van de dag des Heeren? 😉

      • wat is dat de dag des Heeren? 🙂
        nee hoor, maar het past prima bij een soundtrack waar noestige renners het fraaie Franse landschap doorklieven en waar de hitte vanaf druipt….

      • Mooi en vooral beeldend gezegd JW
        Als dan de wind in de rug is, dan denk ik hieraan, misschien wel het mooiste Franse nummer ooit:

      • Noir Desir is geweldig….met Manu Chao als producer 🙂
        Maar ik haar net zo graag Dominique A. (met bijv Tout Sera Comme Avant)

      • Franse zanger, ex-man van de evenzo fijne Francoiz Breut, werkt veel met Yann Tiersen en tevens met Noir Desir.



      • Dank JW, klinkt heel goed! Nog niet zo fantastisch als Le Vent nous portera (maar daar heb ik ook wel hele dierbare herinneringen aan; staat in schril contrast tot het lot van zanger Bertrand Cantat trouwens), maar het is wel heel fraai. Zeker ook dat nummer met Yann Tiersen.
        En de clipjes zijn ooit best poëtisch en in het tweede geval zelfs wat surrealistisch.

    • Ha, goede keuze Daan! Die gasten van voormalig Beu, dus nu nog botter. Ik vind dit ook een heel passend liedje voor Contador, met nu al bijna twee minuten achterstand op Schleck. Dit belooft een strijdlustige Tour de worden. En dan te bedenken dat ik pas daarna op vakantie ga…

  3. In het kader van de ploegentijdrit van vandaag een passend instrumentaaltje van Bon Iver:

  4. Vandaag inderdaad een wedstrijd voor sprinters. Wie was de sterkste aan de meet? Tyler Farrar.
    Daarom een liedje van een andere Tyler (de gitarist van Band of Horses, met daarnaast ook een prima solo-cd):

  5. Vanmiddag aan het eind van de rit Le Mûr de Bretagne, oftewel bijna loodrecht omhoog. Dat lijkt natuurlijk op de muur van Geraardsbergen uit de Ronde van Vlaanderen. Alex Roeka heeft daar een mooi liedje bij, met beelden uit die koers. Excuses voor het taalgebruik zo nu en dan, maar zo is het wielrennersleven…

  6. Dit is natuurlijk ook een klassieker van hem, voor de laatste kilometer:

  7. Evans wint de etappe, net voor Contador. Mooie ontknoping. Evans, die vroeger nooit wilde aanvallen, heeft zijn huisstijl sinds een paar jaar veranderd. Fantastisch. De beste man komt uit Australië, vandaar een klassieker uit dat land:

  8. Vandaag nam Cavendish revanche en won alsnog zijn sprint (hoeveel volgen er nog??), maar de etappe werd opnieuw ontsierd door de vele valpartijen. Eén was wel erg bizar: Sörensen werd aangereden door een motor, met een fotograaf die blijkbaar close-ups wilde maken van wel heel nabij. Gevolg: Sörensen belandt in de greppel en de motor sleept vervolgens zijn fiets honderden meters mee achter zich aan. Moto is daarna uit de koers gezet.
    Ja, dan denk je toch automatisch aan dit liedje:

  9. Twee Noren bij de eerste drie vandaag: Hushovd en Hagen, waarvan de laatste de etappe won. Waar was Cavendish in de sprint? Geen flauw idee.
    Daarom A beautiful day without you van de Noorse electro-band Röyksopp, met een prachtige surrealistische animatie-clip trouwens, waarin het ook regent:

    • Da’s spijtig, want de beste man heeft natuurlijk een stel prachtige cd’s gemaakt, waarvan de eerste van bovenaardse schoonheid is, vooral door die subtiele electronische effecten en zijn prachtige stem natuurlijk.
      Maar ja, het is geen Noor ;-). De Noorse band Immortal vond ik trouwens weer een brug te ver…

      • O ja, Johnny Hoogerland bemachtigt vandaag de bolletjestrui, oftewel de man met het mooiste Zeeuwse accent uit het peloton. Dit doet natuurlijk denken aan de Zeeuwse band (nee, geen Blöf; bewaar me!) Nuff Said, met (jawel!) Beautiful:

    • Zong Lucinda Williams niet over car wheels on a gravel road? Nou, die volgauto’s moeten soms ook over steenachtige wegen. Zoiets…

    • Ehm Daniel, wordt het niet eens tijd voor Hans Anders? 😎

      Mijn avatar is een foto van mijn 3 kinderen :-))

      En een bril heeft dan wel weer alles met de tour te maken, want daar zeiden ze vroeger altijd dat er een racefiets van kon vouwen…

  10. Oh… haha Ik zou zweren dat het’de hoes van ‘Blessed’ was. Vond het al wat uitbundig.

    Tsja, misschien heb ik dan inderdaad een bril nodig. Of wat doping om m’n ogen wat verder open te sperren.

    • Ik voel me wel blessed…dus qua gevoel zat je dan helemaal goed. Op mijn facebook staat deze foto duidelijker. Doping lijkt me een prima middel om de ogen te openen; het schijnt dat je met een percentage van cero cero cero cero cero cero cero cero cero uno al grote effecten teweeg brengt…nu ja, buiten je lichaam dan

  11. Ha, ik heb op je gravatar geklikt en ben op je Facebook-pagina terecht gekomen
    Nou, dan worden we daar ook vrienden.

    Het plaatje is wat groter daar en ik zie gelukkig het verschil.

  12. Heb ff ’t hoesje opgezocht en het líjkt er niet eens op! En toch dacht ik het echt, rare perceptie van me:

  13. Onze reacties hebben elkaar gekruist, maar we dachten hetzelfde. Enfin, be blessed!

  14. Na al dat onderlinge gezegen hier, trek ik het graag wat breder met ‘Bless us all’ van Retribution Gospel Choir (met daarin Alan Sparhawk van Low). Die zegen betreft natuurlijk ook al de renners van de Tour. In de Giro is er nog een priester die ze allemaal zegent. De Tour is natuurlijk veel verder geseculariseerd. Daarom de zegen van RGC (en van mij). Het gaat om het eerste nummer van de drie. Excuses voor de gebrekkige kwaliteit…

    Wil je het nummer in studio-kwaliteit horen, dan even deze link gebruiken en ‘play this track’ indrukken:

    http://hypem.com/#!/item/ze20/Retribution+Gospel+Choir+-+Bless+Us+All

    • Erg fraai (ook de studio-versie gehoord). Hun debuutalbum heb ik vandaag nog gehoord en de nummers pakten me al veel meer. ‘Bless us all’ heeft wel een andere sound dan de nummers van het debuut. Maakt mij wel nieuwsgierig naar het hele tweede album.
      Sorry, de tour volg ik verder niet.;-)

  15. En dat is nr. 2 voor Mark Cavendish! Doet natuurlijk direct denken aan ‘Two stones in my pocket’ van Neil Halstead (voormalig zanger/gitaris van Slowdive, met ook een niet onaardige solo-carrière).

      • Zekers! Slowdive is heel fijn – de dromerig kant van de shoegaze; heerlijk – Souvlaki is werkelijk een prachtig album, maar hun andere twee mogen er ook wezen (en toen was de koek op met deze band).

  16. Vandaag de eerste echte krachtmeting in de bergen, althans in het Central Massif. Helaas kon Gesink het niet bijbenen en kreeg een minuut aan zijn broek. Maar nu alle aandacht voor de winnaar, de Portugees Costa. Muzikaal doet dat denken aan Portugal the Man. Zijn nieuwe album heet niet voor niets ‘In het mountain, in the cloud’! Hiervan een mooie videoclip, dat bijna een mini-speelfilm lijkt. Enjoy!

    • Ik lees zojuist dat Robert Gesink denkt aan opgeven. Misschien leest hij Mousique (en waarom niet? ;-)); daarom dit bemoedigende liedje van Peter Gabriel en Kate Bush:

  17. Sanchez wint de etappe en geeft de geplaagde Rabo-ploeg wat – in de taal van de Oude Berijming – ‘prijzensstof.’ Maar deze etappe werd opnieuw ontsierd door verschillende valpartijen en een bizar ongeluk: een auto van de Tourorganisatie rijdt twee renners uit de kopgroep aan, waaronder ‘onze’ Johnny Hoogerland. Deze wordt het prikkeldraad in getorpedeerd. Later komt hij met diepe snijwonden alsnog over de finish. Dit muisje krijgt nog een staartje…
    Daarom ‘daddy’s gonna pay for your crashed car’ van U2 met speciale aandacht voor het dramatische begin. Dat vond ik wel passend… Wie voor Mephisto staat, mag u zelf bedenken!

  18. Ik kan heel slecht tegen onrecht en hoop dat Hoogerland flink gecompenseerd gaat worden. Nog veel belangrijker hoop ik dat het hem goed gaat, want wat een vreselijk ongeluk. Niet helemaal de betekenis van dit nummer van Men At Work, maar ik wil hiermee Johnny al het goede toewensen:

  19. Vandaag is het rustdag in de Tour. Voor alle renners die hun wonden likken (en dat zijn er nogal wat), hier het mooie liedje van The Cox Family ‘I am weary (let me rest)’, bekend van de soundtrack van ‘O Brother, where art thou?’. Hier een live-uitvoering:

  20. Vandaag wint de Duitse renner Andre Greipel de etappe. In een ultieme sprint troeft hij oud-ploeggenoot Cavendish af. Daarom het nummer ‘Für wen sind die Blumen’ van Einstürzende Neubauten, één van mijn favoriete Duitse bands.

  21. Even tussendoor, mensen. Vandaag bereikt ons het droeve bericht dat Mario Been ontslag heeft genomen als trainer van Feyenoord. Mijn rood/witte hart is de laatste jaren al behoorlijk gekrompen, maar het houdt nog steeds niet op.
    Daarom, voor Mario en voor tot mijn eigen troost, het prachtige liedje ‘Farewell, farewell’ van Fairport Convention. Ook eens iets anders dan Lee Towers met zijn eeuwige You’ll never walk alone…

  22. En dat was nr. 3 voor Mark Cavendish. Dit keer met overmacht. Greipel en Farrar met een fietslengte verslagen. Maak een Cavendish niet boos, dan komt het sprintbeest pas echt in hem naar boven.
    Een toepasselijk muziekje dacht ik: Trinity Dub (Three), de geweldige dub-versie die Mad Professor van Massive Attacks ‘Three’ maakte. Op de koptelefoon al helemaal een belevenis.

    • Wil je zien hoe Mad Professor zulke geestverruimende geluiden uit z’n knoppenkast krijgt, zie deze heerlijke Dub Lesson (hier kun je mij wakker voor maken!):

      • En nog eentje, om het af te maken (maakt ook weer drie!), een heerlijke dub-versie van Bob Marley’s ‘Lively Up Yourself’:

  23. In de eerste echte bergetappe wordt het een slagveld: alles wordt uit elkaar gereden. Gesink is o.a. slachtoffer.
    De Basken zullen er niet om malen. Zij juichen om Sanchez die de etappe pakt. Voor hen is het Salvador Sanchez.
    Daarom het gelijknamige nummer van Sun Kil Moon:

  24. Tweewerf jammer: – allereerst voor de Rabo’s
    – en dat ‘It’s all over’ niet beschikbaar is. (jouw smaak is gewoon té apart JW!)

  25. Een onverwachte winnaar in de vorm van Hushovd. Die Noor hadden we toch niet verwacht na een enorme berg als de Aubisque. Maar goed, het is de Tour van de verrassingen. En dan aankomen in bedevaartsoord Lourdes (gewijd aan Maria, die daar ooit verscheen aan Bernadette, zegt men). Vergeef me als ik dit keer daar op focus. Maar dan wel in swingende vorm: Santa Maria van Gotan Project:

  26. De koninnerit in de Pyreneeën wordt gewonnen door Jelle Vanendert. Chapeau voor deze Vlaming die ook al zo geweldig reed naar Luz-Ardiden. Daarom een liedje van de Vlaamse reuzen die Gorki heten. Het is toepasselijk ‘wij houden stand’ getiteld.

  27. Ik vond het nu weer eens een echt mooi gevecht, waarbij de vedettes het helaas nog steeds af laten weten, maar waarbij de keiharde werker beloond werd met een verdiende zege. Vandaar dat ik van The Sound het nummer Winning zou willen toevoegen:

  28. Mooi nummer Jan Willem! Blijft toch fijn, die goede jaren 80 muziek (of zet ik nu te vroeg in?). Mooie cover ook: die Daniël in de leeuwenkuil blijft ook na de kinderbijbel een intrigerend verhaal. Alhoewel ik de tekening van Rembrandt nog mooier vind:

  29. 1981, dus goed ingezet!
    het album heet “From The Lion’s Mouth”
    …en ik altijd maar denken dat ik naar een dompteur aan het kijken was die riep: kijk mama, zonder handen! fraaie schets inderdaad.

  30. Da’s het lastige van commentaren zonder mimiek…
    Die van die dompteur vond ik wel een sterke trouwens. Ik vond Cancelara vorig jaar ook een betere dompteur (back to topic).

    • je mist gewoon die leeuw die even een berg temt hier…aan de andere kant is het niet meteen een tour -zoals vele- die direct door een paar bergen beslist wordt….

      • Eh, na twee glazen straffe Spaanse wijn moest ik deze drie keer overlezen, maar ik geloof dat ik hem begrijp. Over bergen en dieren gesproken, wat dacht je hiervan:

      • Vorig jaar regelmatig gedraaid deze dames, maar in 2011 nog niet in mijn cd-speler terechtgekomen. Ik vond het ook een beetje teveel een hype. Eerder deze avond The Unthanks (hun vorige besteld). Dat vind ik folk met net wat meer body (overdrachtelijk bedoeld ;-))

  31. Trouwens: op deze manier gaan we met dit topic het record aan comments nog breken. ‘For Nihon’; here we come! Wordt het nog een spannender tour…

  32. En – het wordt saai – dat was opnieuw Cavendish. Het is niet mijn favoriete type renner: veel te arrogant, maar tegelijk is het natuurlijk wel knap. Jammer dat Terpstra het niet redde…
    Het was intussen wel de negentiende (!) etappe-overwinning van Cavendish. En dat in vier Tours. Ongekend.
    Daarom ‘Nineteen’ van Forward Russia (lekker gooien met verfbommen):

    • Kwam je op dit nummer door die mooie cover met bergen en bloemen? Of zit er nog een diepere (!) bedoeling achter?
      Ik kies voor de gothic country van O’Death:

      • een combinatie van dat alles denk ik, dus ja bergen (na de afgelopen week mogen we ons verheugen op de Alpen)
        en het feit dat het een rustdag is….ook al is het dan geen zondag en zou het eigenlijk “untouched” moeten zijn 🙂

  33. Fijn om jouw respect voor de zondag te horen, JW!
    Dat brengt mij natuurlijk bij de volgende open deur:

    • Ha, The Sundays, bijna net zo goed als The Innocence Mission…

      Maar als we in deze lijn nog even doorgaan, kunnen we denken aan:

      of:

      of:

      of:

      of:

  34. Misschien spreek ik voor mijn beurt, maar vandaag een prachtige ontknoping. Leuk Hushovd winnaar, maar nog interessanter dat Contador en Evans de andere titelkandidaten zo maar op afstand kunnen zetten. Vandaar deze:

  35. Maar mag ik er toch één voor het lijden van de rest er tegenaan gooien. En wat is er dan toepasselijker dan één van het Noorse Bel Canto (waar Biosphere’s Geir Jenssen ooit is begonnen):

    • Fraai dat Bel Canto. Doet me behoorlijk denken aan Dead can dance ook. Die gast van Biosphere heeft een aardige ontwikkeling door gemaakt! Alhoewel, hij wel binnen de grijze muziek is gebleven zeg maar. Dit clipje past ook prima bij de ‘regenrubriek’.

  36. En dat is de 100e comment! Nieuw record op Mousique. Tadam!!!
    Daarom deze klassieke countrysong met toepasselijke titel:

      • Zeker! ‘Toads’ zijn niet alleen ‘vuiliken’ (trouwens, hoe schoon is de Tour…?), maar ook ‘padden’ en dat betekent het in dit liedje, dacht ik. Nu is de pad sinds Arnold Lobels ‘Kikker en Pad’ een geliefd dier, toch?
        Zo tevreden my friend?
        En nu gauw met dochterlief naar de manege, eventjes cowboytje spelen…

      • Je begrijpt dat ik als man van het Woord direct de link naar de tekst legde, maar er is toch helemaal niets mis met The Handsome Family? Ze hebben gegraven in The Anthology of American Folk Music en deze vertaald in eigen liedjes over waanzin, moord en doodslag. Vooral Through the Trees en Twilight zijn echt prachtige albums, in de stijl van Johnny Cash, Merle Haggard, The Carter Family, maar ook Uncle Tupelo en Blanche. Of houd je soms niet van country?

  37. Eigenlijk is er zelden iets mis met muziek, het blijft een kwestie van smaak. Ik houd meer van altcountry (Lambchop, Tarnation, Paula Frazer) en minder van “gewoon” country. Cash vind ik het mooist als zijn stem gebroken en ziel geslepen is. Die American serie heeft vele mooie songs wat dat betreft.

  38. Grappig, The Handsome Family worden ook tot de alt.country gerekend. Ik geef toe, bedoelde liedje is qua muziek wat doorsnee. Tekst blijft geweldig (rolverdeling bij HF: man Brett Sparks zingt, vrouw Rennie Sparks schrijft de teksten, vaak behoorlijk creepy en weird).
    Maar dan nu één van hun mooiste liedjes, Weightless again (wie weet voelen de renners zich ook zo als ze over de rand het ravijn in storten…):

    • En deze is ook niet te versmaden (één van de weinige keren dat Rennie zingt)

      • Ja dit is zeker mooi!
        Die laatste doet me denken aan de immer fijne Paul Frazer (zangeres van Tarnation). Hieronder 2 nummers voor de prijs van 1, waarbij vanaf 3:46 één van mijn altcountry favorieten allertijden start:

      • Zeker een mooie stem. Halfzus van Elisabeth Fraser (van Cocteau Twins)? 😉
        Tweede liedje heel mooi. Stem van die Frazer is natuurlijk wel een stuk gepolijster dan die van Rennie Sparks. Vandaar dat manlief 95% van de liedjes van Handsome Family (wat vind je van die naam als je event googlet hoe ze er uit zien?) voor zijn rekening neemt. Hij is immers gezegend met een fijne bariton. Toch heeft de stem van Rennie een prettig karteligheid, vind ik.

  39. Mooi gevonden!
    Maar na zo’n beklimming van een berg moet er natuurlijk ook afgedaald worden.
    Na de angst van de Schleckjes gisteren vloog vandaag Voeckler zelfs uit de bocht. Daarom:

Reacties zijn gesloten.