The Great Recession Orchestra – have you ever even heard of Milton Brown?

Milton Brown? Who the * was Milton Brown? Het zou maar zo kunnen dat je nog nooit van deze man hebt gehoord. De maar 33 jaar geworden muzikant was in de jaren ’30 een van de grote namen uit de toen nieuwe stroming Western Swing. Het was een soort zuidelijke variant van de New-Orleans Jazz, een stroming waarbij jazz, country en pop met elkaar werden vermengd. Het grote verschil met de New-Orleans scene was dat binnen de Western Swing voornamelijk snaarinstrumenten werden gebruikt. Later kwamen daar ook wel blaasinstrumenten bij.

Het gelegenheidsproject The Great Recession Orchestra (alleen de bandnaam al!) heeft nu 10 van Browns liedjes opnieuw opgenomen. Misschien dat dit een poging is tot een muzikaal medicijn in nieuwe tijden van recessie. Hoe dan ook, het is een heerlijk cd’tje met vrolijke dansbare nummers, met liefde en vakmanschap in elkaar gezet.
Pas op, draai het niet op je mp3-speler als je op de fiets zit, ik ging er namelijk zo van swingen dat ik bijna een ongeluk heb veroorzaakt…

Luister maar eens. Meer info hier.

Advertenties

22 gedachtes over “The Great Recession Orchestra – have you ever even heard of Milton Brown?

  1. Wat krijgen we nou? De indie-kid in ons midden in een wel heel nostalgische bui! Moeten we dit serieus nemen of is de hitte u naar de kop gestegen?

  2. Ik neem aan dat je ‘talkt’ met Peter… Ik begrijp hier de urgentie (en zelfs de lol) niet van. Als we dan toch nostalgisch gaan doen, wacht ik met smart op de nieuwe Gillian Welch.

  3. Jaja, ik talk met PeTer. Waarom moet muziek altijd urgent zijn? Trouwens, met de omvallende Europese economiën lijkt me dit wel urgente muziek… 😉

  4. Ik had het ook over lol broeder. En ik zie hier ook de lol niet van in. Doe me dan maar Glenn Miller of andere honkie tonk-muziek.

  5. Nee, dit is pure fun. Leve de New Orleans jazz! Bij honkie tonk denk ik trouwens meer aan Johnny Cash en Hank Williams…

    • Je hebt gelijk: waar ik ‘honkie tonk’ zei bedoelde ik ‘big band’ beste Kees Driehuis…
      Maar jij zit je duidelijk al voor te bereiden op North Sea. Ik ga zaterdag lekker naar De Kift… Nog gratis ook 😉

  6. nee, dit heeft geen enkele urgentie, maar daarom kan het juist prima op Mousique 😉
    ik ben het met Daniel eens, dit is gewoon lekkere muziek. inderdaad, helemaal niet hip, maar ach, waarom zou ik me daar druk om maken. het is duidelijk met veel plezier/liefde gemaakt en daar ben ik dan toch ook gevoelig voor. een lekker tussendoortje, maar hij komt niet in mijn jaarlijstje hoor…

    • hokje? Volgens mij hop jij van het ene naar het andere hokje… Doe ik ook hoor.

    • ‘Amen, Omen’; een heel mooi soulvol nummer van Ben Harper (moet je ook eens checken Peter!)

  7. Heb het gecheckt. Ik vind het toch meer neigen naar country / honkey tonk dan naar jazz / big band, maar het klinkt erg lekker en ontzettend vrolijk. Nadruk op gitaar, piano en viool. Perfect materiaal voor een avondje line dancen…

  8. Ik had net een geweldige luister-ervaring: ik hoorde dat honky-tonk orkest met een geweldige Krautrock saus. Ik dacht: dat is toch wel heel hip en zelfs postmodern (bleek mijn Luisterpaal ook nog aan te staan) en wat er daarna overbleef was inderdaad jaren 30 crisis-muziek. Weg magie.

  9. =)
    Over Luisterpaal gesproken: die Shabazz Palaces waar je het elders over had, klinkt inderdaad erg vet. Mimimalistische old skool east coast hiphop met jazzinvloeden, zou ik het willen noemen (terwijl ze uit Seattle blijken te komen). Maar ik zag dan ook dat die gast van good old Digable Planets er achter schijnt te zitten…

  10. Ja, dat laatste las ik ook. Pitchfork is trouwens nooit zo scheutig met hoge cijfers als het over hiphop gaat, dus dan moet het wel speciaal zijn (hoezo drogreden, Kees?). Je deelt ze trouwens mooi in. Da’s natuurlijk weer jouw piece of cake.

Reacties zijn gesloten.