recensie: Bliss Release by Cloud Control

Pas was ik in mijn favoriete platenzaakje, De Plaatboef in Rotterdam. Terwijl ik mijn vingers door de bakken liet gaan op zoek naar hebbedingetjes begon ik steeds nieuwsgieriger te worden naar de muziek die mijn oren opvingen. Nu draaien ze meestal goede muziek in de winkel, en meestal herken ik het ook wel: Belle en Sebastian, Arcade Fire, Atari Teenage Riot Club, Ray Lamontagne, etc.etc. Dit keer meende ik ook iets te herkennen, maar ik kon er mijn vingers niet achter krijgen (die bewogen zich namelijk nog steeds gedachteloos door de rijen cd’s). Ik had het gevoel dat ik al die nummers al eens eerder had gehoord, en toch wist ik dat het nieuw was. Het was alsof de naam op het puntje van mijn tong lag, maar ik er net niet bij kon.

Toch maar even gevraagd. Cloud Control, een of ander Australisch bandje. Ja, goed hè. Nooit van gehoord dus.
Hebben ook nog maar 1 cd uitgebracht, hun debuut Bliss Release (2010). Rare titel. Foute hoes. Als ik het tegen was gekomen in de bakken had ik het straal genegeerd, waarschijnlijk. Maar nu hadden ze mijn aandacht gevangen. Wat research leerde me dat de band uit dezelfde stal komt als o.a. Local Natives en The Temper Trap (ook best aardig).

De cd bevat 10 nummers en dat zijn stuk voor stuk pareltjes. Elk nieuw nummer doet je vreugde toenemen (wat heerlijk!), maar meteen ook het vorige nummer weer vergeten. Dat komt omdat ze stuk voor stuk zo’n kracht hebben. Er zit van alles in: melodie, dromerigheid, dans, rock, shoegaze, psychedelica, Fleet Foxes, 60’s, 70’s, afrikaanse tribalritmes. Maar het is geen allegaartje geworden. Ik ben oprecht verrast door deze band en ze staan nu al een paar weken onafgebroken op mijn mp3-speler. Heerlijk om onderweg op de oortjes te hebben.

Advertenties

7 gedachtes over “recensie: Bliss Release by Cloud Control

  1. Heerlijk bandje! Ik had ze al op de Luisterpaal gehoord en was ook aangenaam verrast.
    Doet me zeker denken aan Local Natives, met wie ze toerden. Maar ik moet ook denken aan Fool’s Gold en Vampire Weekend. Allemaal bands die kwistig gebruik maken van Afrikaanse muziek. De samenzang doet ook denken aan Fleet Foxes. Allemaal bands die ik koester, dus dit zit wel goed. Het enige dat je wel kunt zeggen is dat het niet zo bijster origineel is. Maar dat is natuurlijk een beetje een kniesoor-opmerking bij zulke vrolijke muziek.
    Leuk filmpje ook. Vooral aan het eind met die auto en voorbijgangers die op gepaste afstand blijven. Terecht!

    p.s. Blijkbaar vind jij Peter het ook zo urgent dat je er ongeveer een halve pagina op de homepagina voor inruimt… 😉

  2. haha, foutje bedankt! ik was de MORE knop even vergeten te gebruiken. excuses voor het schenden van ons protocol, ik heb het meteen aangepast 😉

  3. Gelukkig dat het zo weer helemaal in ‘Control’ is (kleine woordspeling op de bandnaam; alhoewel je ook aan Anton Corbijns mooie film over Ian Curtus/Joy Division kunt denken; alhoewel het daar niet zo in control is, enfin, ik stop maar)

  4. Vandaag in dagblad ‘Trouw’ ook een mooie recensie (misschien hebben ze die ook wel bij jou vandaan Peter 😉 )

  5. Pingback: la liste week 36 | mousique.nl

Reacties zijn gesloten.