Recensie: Jason Upton and the Goodland Band – Family Music (2010)

Jason Upton is een singersongwriter die aanbiddingsmuziek maakt. Dat wil zeggen muziek die gemaakt is als een gebed naar God toe. Hij laat die liedjes het liefst live ontstaan op het podium, zodat zijn discografie grotendeels bestaat uit albums vol lange live nummers. Mijn vrouw is liefhebber, net als een aantal andere kunstenaars die ik ken, dus waarschijnlijk raakt het iets bij de meer visionair ingestelde mensen. Anyway, waarom een recensie hier op Mousique? Omdat zijn nieuwste plaat een heel andere weg inslaat. In plaats van in de kerk waan je je op een redneck feestje.

En ik moet zeggen dat ik van dat soort redneck feestjes niet vies ben. De plaat is uptempo, er wordt samen gezongen, geschreeuwd en geklapt. De plaat heeft een soort live feel (dat is blijkbaar een constante) waardoor je je de hele tijd in een huiskamer vol mensen waant die samen zingen, lachen en lawaai maken. Kortom, een hele losse plaat, die – als ik het ergens mee zou moeten vergelijken – eigenlijk vooral aan de Felice Brothers doet denken. En een beetje aan de gekte van O Brother where art thou. De wonderen zijn de wereld nog niet uit…

Beoordeling 7/10

Advertisements

5 gedachtes over “Recensie: Jason Upton and the Goodland Band – Family Music (2010)

  1. Waar heb ik dit toch gehoord? Was het tijdens ons ‘muziekavondje’?
    Ik heb zelf heel weinig met worshipmuziek, maar dit doet mij ook nieuwsgierig worden.

    • Nooit verwacht hier een recensie van Jason Upton te treffen. Alleen het feit al dat het toch gebeurt, maakt ook mij nieuwsgierig naar dit album.

  2. heb ooit eens een `worship’ concert van deze man bijgewoond. hoewel ik een beetje allergisch ben geworden voor dergelijke kietel-ceremonies kon je wel meteen merken bij uitzondering eens met een echt goede muzikant van doen te hebben. dat maakt me gematigd nieuwsgierig naar deze plaat.

  3. Ik ben ‘m aan het beluisteren en ben bij het tweede nummer beland. Het kan me tot nu toe wel bekoren eigenlijk. Leuk, die kinderen die op de achtergrond meezingen! 🙂 Ooit dacht ik met Jason Upton een goede ontdekking te hebben gedaan. Uiteindelijk viel het me toch wat tegen. Een beetje op een irritante manier zweverig. Maar met dit album kan het weleens goed uitpakken.

Reacties zijn gesloten.