Recensie: Jesus & the Christians Remixing water into wine

Met remixes heb ik een haat-liefdeverhouding. Vroeger zat ik regelmatig gespitst te wachten op de nieuwste remix die Ben Liebrand van de nr. 1 uit de Top 40 had gemaakt. Twee vingers op de play en rec knop van mijn cassettterecordertje en opnemen maar. Geweldig waren ze, die ruim 6 minuten remixes van Frankie Goes to Hollywood of van Michael Jackson. Tegelijk moet ik zeggen dat ik eigenlijk weinig cd’s met remixes in mijn kast heb staan. Daar vind ik ze vaak te tijdgebonden voor en meestal hoor je ook wel dat ze snel in elkaar gestampt zijn. Uitzonderingen hierop vind ik bijvoorbeeld het prachtige remixalbum Leaves You Puzzled met nummers van at the close of every day of Open Season waarop Feist door de mixer wordt gehaald. Daarentegen kocht ik ooit in mijn verzamelwoede het dubbelalbum Dead Pig waarop Mogwai geremixed wordt door allerlei techno-artiesten en die cd is echt niet om aan te horen.

Maar goed, nu een remixalbum van Nederlandse bodem.

Pim van der Werken, gitarist van Silence is Sexy en Eins, Zwei Orchestra en producer van menig indie-album, heeft sinds kort een erkend nevenproject: remixen. Hij doet dat onder de licht controversiële naam Jesus & the Christians. De titel van het album vind ik daarbij weer heel goed gevonden: Remixing water into wine. Ach beste lezer, u merkt het al: hier speelt de nodige ironie mee. Dat bewijst ook het hilarische persbericht dat Pim het internet op zond en nu al een hit is op m.n. Facebook: http://www.digimuziek.nl/nieuws/?p=1082

Ter zake: op het album worden 11 nummers van vooral bands uit de Utrechtse scene door de mangel gehaald. Bijzonder is dat er zelfs al een remix is van Mensenkinderen. Tussen twee haakjes: Mensenkinderen is een nieuw project van Bas van Nienes (de helft van Anderson) en ik zie erg uit naar dat project, dat geproduceerd wordt door Minco Eggersman. Maar van dat hele Mensenkinderen is nog geen nummer paraat en de remix is er dus al! Een aparte volgorde… Het nummer – veelzeggend Plastic Bijbel geheten – heeft trouwens een lekker electro-sausje gekregen.

Het Bijbelverhaal, waarin Jezus’ eerste wonder in Kana wordt verteld, verhaalt dat de wijn die Jezus aflevert van hele goede kwaliteit is. Geldt dat ook voor de geremixte nummers op de plaat? Het begin – And So I Do A Little Dance van Krach in de remix – is overdonderend. Het is een soort Autobahn van Kraftwerk in de turbostand. Geen VW, maar een opgevoerde Corvette zeg maar. Ook Quiet German Girls van Blaudzun en Built to Fly van Ponoka hebben een mooie remix-versie gekregen. Het zijn natuurlijk ook stuk voor stuk goede liedjes, maar het knappe van Van der Werken is dat hij het liedje laat staan. Er is ook geen sprake van een eindeloze opgerekte remix, maar een korte, krachtige en gedreven versie.

De remix van Happy Camper’s Lousy Conversation kan mij minder bekoren. Het origineel is een mooi dromerig nummer en daar blijft nu niets van over. Ik vind het ook een beetje botte bijl. Eerlijk gezegd kom ik die techniek ook tegen bij de remix van So Beautiful van Little Things That Kill. De beats met name doen me erg denken aan The Chemical Brothers. Die maakten in de jaren 90 flink indruk met hun Big Beats, maar hier had Jesus & the Christians best iets zachtmoediger mogen wezen. Of om in het beeld van de wijn te blijven. Dit is duidelijk geen wijn van Grand Crue kwaliteit. Het is ook geen ‘omfietswijn’, om de onvolprezen Nicolaas Klei te citeren, maar meer een Aldi-wijn.

Beter gelukt zijn m.i. de remixen van Silence is Sexy en The Black Atlantic. Met name Dandelion van de laatst genoemde blijft zijn dromerigheid behouden en krijgt zelfs een soort arty laag. Mooi gedaan!

Slotconclusie: er staan een paar hele goede nummers op en een paar miskleunen. Maar als je bedenkt dat je de cd gratis kunt downloaden via Bandcamp (even op de cover klikken) dan kijken we dit gegeven paard natuurlijk niet al te veel in de bek. Er zit trouwens genoeg lekkers in. Of om het vinologisch te zeggen: geniet, maar drink met mate.

15 gedachtes over “Recensie: Jesus & the Christians Remixing water into wine

  1. ja, lekker voor op de dansvloer misschien, maar niet voor op de oortjes of over de hi-fi installatie.

    lekker kort door de bocht reactie, maar ik wilde er niet nog eens 4 alinea’s aan toevoegen…

  2. Ik heb geen bocht gezien; hij kwam aan als een linkse directe… Au!
    Return: wat vind je dan überhaupt van remixes?
    Ik vergat trouwens nog een ander heel mooi remix-album te noemen: Redrawn waarop nummers van Soccer Committee & Machinefabriek worden geremixed, bijvoorbeeld door Peter Broderick, Xela en Steinbrücel. In één woord: prachtig!

    • sorry, was niet persoonlijk bedoeld.

      ik heb het inderdaad niet zo op remixes, het genoemde album leaves you puzzled bijvoorbeeld: het is best aardig, maar na 1x luisteren zet ik het nooit meer op. over het algemeen vind ik remixes een soort uithangbord/reclamespotje voor de artiest, ik beschouw ze niet als creatieve uitingen op zichzelf. zoals gezegd: op de dansvloer werkt het goed, maar ik ga er niet voor zitten.

      maar dat is uiteraard slechts mijn persoonlijke mening, ik wil daarmee niets afdoen aan jouw luistergenot. als ik je een linkse directe heb gegeven, keer me dan nu je andere wang toe voor een broederkus… 😉

      • Mijn andere wang keer ik me je toe, tenzij die broederkus van je erg prikt. Dat artikel over ‘mannen met baarden’ (https://mousique.wordpress.com/2011/03/26/zangers-met-baarden/) baart(!) me wel enige zorgen 😉
        Ik hoop trouwens dat je ook de ironie in mijn bovenstaande reactie geproefd hebt.
        Ach, ik schreef al: ik heb een haat-liefdeverhouding met remixes. Dat van die uithangborden voor de artiesten zelf herken ik dan ook wel. Aan de andere kant zijn er toch echt hele mooie remixes. Die van Sylvain Chauveau bijvoorbeeld op Leaves You Puzzled (van het nummer Ik weet) is echt van grote schoonheid, misschien wel mooier dan het origineel. Maar ja, dan heb je het ook over een klasse-artiest als Chauveau!
        En dat remixalbum Redrawn moet je echt eens checken.

  3. vandaag was er bij ons in de wijk een soort kunst-braderie. naast allerhande artistiekelingen die daar hun standje hadden was er ook een kraampje met bakken indie/postrock/postfolk/shoegaze/ambient/idm/techno. leuke verrassing, en ik zag er Redrawn liggen dus heb het maar meegenomen. inderdaad een mooi `remix’album, hoewel ik denk dat de term remix niet van toepassing; het is meer een herdefinitie/herinterpretatie. een mooi album.

    verder vond ik er nog cd’s van Castanets (first light’s freeze), Belle & Sebastian (the boy with the arab strap) en Efterklang (tripper). een mooie oogst dus.

  4. Graag had ik even naast je gestaan, struinend door de bakken… Heerlijke momenten voor ‘jagers en verzamelaars’.
    Ter zake: ‘Redrawn’ is inderdaad meer dan remixen. Misschien dat het woord het al zegt: de stukken worden opnieuw geschilderd als het ware. Met echte parels erbij.
    Die van Castanets is ook prachtig. Nu gewoon nog de rest van zijn oeuvre en je bent een gelukkig man!

  5. Gisteren voor een luttele drie euri’s viste ik ‘Most Of The Remixes We’ve Made For Other People Over The Years Except For The One For Einstürzende Neubauten Because We Lost It And A Few We Didn’t Think Sounded Good Enough Or Just Didn’t Fit In Length-Wise, But Including Some That Are Hard To Find Because either people forgot about them or simply because the haven’t been released yet, a few we really love, one we think is just ok, some we dit for free, some we did for money, some for ourselves without permission and some for friends as swaps but never on time and always at our studio in Gent’ (zo, en wie vond er dat Sufjan Stevens idioot lange titels had??) uit de bakken. Deze gasten kunnen ook remixen zeg! LCD Soundsystem, Daft Punk, Justice, DJ Shadow, enz. enz. worden heerlijk door de mangel gehaald.

  6. Dit ‘album’ staat ook op mijn computer. Heb er eerlijk gezegt nog geen tijd voor genomen om het kritisch te gaan beluisteren, maar sommige nummers klonken wel lekker.

    Overigens wist ik niet dat de recencist iets van auto’s afwist. 😉

    • Grappig Anne-Jan, zo’n reactie na meer dan een jaar! Eerlijk gezegd is het met dit remixalbum toch weer gegaan, zoals de meeste. Ik heb het sindsdien nooit meer gedraaid. Ga ik misschien toch weer eens doen… Die Pim v.d. Werken is sowieso vaak goed bezig: met z’n bandjes, maar zeker ook als producer.
      Enne… ik weet inderdaad iets van auto’s, maar dat beperkt zich in dit geval wel tot de buitenkant. Mij onder de moterkap laten kijken, is het zelfde als een pinguin de Sahara insturen!

  7. Ja deze reactie was het bewijs dat ik even een klein uurtje naar muziek aan het zoeken was die ik kon gaan luisteren.
    Pim v/d Werken ken ik eerlijk gezegt niet, maar na een kleine Google-search zie ik dat er redelijk wat werk van hem op Facebook langsgekomen is. Ik noem een ‘Meindert Talma’ en ‘How to throw a Christmas Party’ en ‘Silence is sexy’ zegt me wel iets, maar of die ooit voorbij gekomen is weet ik niet.
    Overigens zou er eventueel nog wel een mogelijkheid kunnen zijn om een pinguin de Sahara in te krijgen hoor. Het is te proberen. Neemt zo’n beestje veel ruimte in beslag? Anders past hij half september wel in mijn koffer.

    Ik kwam er gisteravond achter dat er nog genoeg rond te neuzen was qua muziek en dat Youtube voorlopig nog niet van mij af is. De muziek van Perez Prado die ik laatst te horen kreeg en daarna op ging zoeken is al een eind afgedaalt in de geschiedenis van mijn account.

    • Meindert Talma en How To Throw A Christmas Party zijn ook hier op Mousique te vinden 😉
      Silence Is Sexy is een indieband, die intussen helaas ter ziele is. Tegenwoordig speelt Pim in Eins, Zwei Orchestra, een niet onaardige shoegazeband.
      Maar je hebt gelijk: muziek luisteren én ontdekken is eindeloos. Vertel mij wat!

  8. Ondertussen zit ik via Spotify (iemand tipte mij dat dat ook gratis te gebruiken was ;)) wat muziek te luisteren en artiesten namen af te speuren hier op mousique. Maar is het misschien handig om artiesten ook per muziek-categorie te sorteren?
    Het is inderdaad jammer dat Silence is Sexy al ter ziele is, want het klinkt wel lekker.
    Meindert Talma & de rode kaarten heb ik ook reeds getipt aan iemand die helemaal niet van het voetbal is. Is even kijken wat die ervan vind.
    Ik ga weer verder luisteren en ontdekken!

    • @ Anne-Jan, toch mooi om te horen dat Mousique zo’n leidraad voor je is! 🙂
      Het bijhouden van de rubriek ‘besproken artiesten’ is al een hele crime; laat staan dat we het ook nog eens op muziekstijl moeten doen. Dat gaat niet lukken denk ik. Maar onder aan de recensie zie je wel altijd een aantal kernwoorden, de zgn. ‘tags’. Die helpen je vaak wel als het over muziekstijl of vergelijkbare artiesten gaat.

      Tot slot: het doet mij werkelijk goed dat iemand eindelijk Meindert Talma waardeert en zelfs aanprijst bij anderen!

Reacties zijn gesloten.