Oh great intentions!

Oh great intentions
I’ve got the best of interventions

Vandaag eens geen recensie of achtergrondartikel, maar een heel gewoon en alledaags verhaaltje, maar wel een met een moraal. Vandaag kreeg ik namelijk de cd Illinois van Sufjan Stevens over de post. Gratis en voor niets! Hoe dat zo komt?

Soms bestel ik eens iets via marktplaats. Het scheelt flink in de prijs en zolang het om kleine dingen/kleine prijsjes gaat is het risico beperkt.
Achter marktplaats gaat een bijzondere wereld schuil, en net als in het echte leven gebeuren er soms leuke dingen. Een goede vriendin van me is bevriend geraakt met iemand waarmee ze een koop had gesloten via marktplaats. Zelf ben ik al op verschillende plekken geweest of heb mensen thuis gehad, met als doel om simpelweg een artikel dat de een niet meer nodig heeft te ruilen tegen wat geld waarmee de ander weer iets leuks voor zichzelf kan kopen. Moderne ruilhandel. Natuurlijk zit er ook kaf tussen het koren en je moet wel een beetje opletten. Ik kan me voorstellen dat er een heleboel mensen zijn die zich er nooit mee zouden inlaten, huiverig voor wie je nu weer aan de deur krijgt, maar ik zou deze ervaringen toch niet willen missen.

Deze week mailde ik dus iemand over de cd Illinois van Sufjan, die hij te koop aanbood. Onderaan mijn mailtjes staat standaard een link naar deze website, en de verkoper had daar, waarschijnlijk uit nieuwsgierigheid naar wie er achter mijn hotmail adres zat, op geklikt. Vervolgens kreeg ik een email terug, dat hij voor een echte liefhebber graag een uitzondering maakte en bood me aan de cd gratis en voor niets aan me op te sturen!
Ik weet het, het gaat om een paar euro’s, het is een klein gebaar, en toch maakte dit me zo vrolijk. Ach, die paar euro’s had ik best kunnen missen, daar gaat het niet om; het zat hem in het totaal onverwachte gebaar: wat brengt iemand ertoe om zomaar aan een wildvreemde iets weg te geven, terwijl je er eigenlijk nog wat aan had willen verdienen? Het was een klein gebaar, maar met een groot effect. Ik heb namelijk weer eens zo’n zeldzame ervaring gehad die me in herinnering brengt hoe het ook al weer is om zomaar iets te krijgen, belangeloos. Waarom zijn dit soort dingen eigenlijk zo zeldzaam, waarom doen we het niet vaker?

Het kado is veel groter dan de cd. Ik probeer deze ervaring te koesteren, hopelijk helpt de herinnering eraan me om in voorkomende gevallen ook eens vaker iets gewoon te geven, zonder iets terug te verwachten, gewoon omdat het leuk is om iemand anders blij te maken.

Erik, bedankt voor deze mooie ervaring!

Advertenties

6 gedachtes over “Oh great intentions!

  1. Tja, ik kocht vandaag op Marktplaats een stapel cd’s, die me wel de nodige pecunia kostte… Dat dan weer wel dankzij een tip van Daniël D. Toch een great intention… ?

  2. ja, goede tip; ik kocht er ook twee van dezelfde persoon.

    grappig: iemand doet fysieke cd’s weg omdat ze haar collectie heeft gedigitaliseerd, ik ben juist bezig mijn collectie (die nog steeds voor een substantieel deel digitaal is) te vervangen door fysieke cd’s. ik ben nogal romantisch ingesteld, wil graag iets in handen hebben…

    😉

  3. Ik ben ook zo’n Thomas-type als het over muziek gaat…
    Downloads doen me weinig. De kwaliteit is gewoon ook minder.
    Bovendien: de geur van een vers cd-boekje, de teksten die je kunt lezen, de moeite die van het artwork is gemaakt (neem bijvoorbeeld de cd’s van De Kift; ware kunstwerken); het is onvervangbaar.
    Natuurlijk heb je dit nog meer bij vinyl, maar het moet ook praktisch blijven; ik heb nog steeds geen platenspeler in mijn auto 😉

Reacties zijn gesloten.