DM Stith – heavy ghost (& appendices)

Het feit dat Sufjan Stevens 21 mei in Eindhoven een concert geeft is een goede reden om `coming man’ DM Stith nog eens in de schijnwerpers te zetten. Waarom? Omdat hij het voorprogramma voor Sufjan doet; een voorprogramma dat op voorhand veel meer beloofd te zijn dan een warmmakertje.

Stith is een weirdo. Zijn artistieke carrière is tot nu toe niet bepaald van een leien dakje gegaan. Hij had zijn luit al weer enige tijd in de wilgen gehangen toen hij door Shara Worden (aka My Brightest Diamond) gevraagd werd om haar te helpen bij haar debuut Bring Me The Workhouse, waarna hij blijkbaar de moed gevonden heeft om ook een eigen cd op te nemen (Heavy Ghost, 2009). Gelukkig maar. En toen werd hij door Sufjan opgepikt, die altijd een neus heeft voor bijzonder talent.

Hij heeft ook wel wat weg van Sufjan, een soort light-versie zeg maar. Zijn muziek zou je kunnen omschrijven als gevoelig-gelaagde-spooky-soundtrack-folk-liedjes, zijn stem is een kruising tussen Antony Hegarty, Patrick Watson en Nick Drake. Zijn stem scheert af en toe tergend hoog langs ijle regionen, waar zelfs voornoemde Antony hem niet meer volgen kan.

Een paar hoogtepunten van de cd:

Pitty Dance – komt rustig en zwoel meanderend op gang a la Patrick Watson, maar barst na 3 minuten uit in een bijna klassiek Rachmaninov-achtige climax, om vervolgens weer te eindigen in rust. Stith heeft zijn visitekaartje afgegeven.

Pigs – subtiel gelaagd muzikaal fluweel met meerstemmige koorzang van DM zelf (overdubs).

Spirit Parade – de geesten waren werkelijk rond in dit nummer, onheilspellend zwevend over een hypnotiserende tribaldrum.

Thanksgiving Moon – wie ooit deze engelachtige crooner genaamd DM Stith voor het eerst een microfoon onder de neus heeft gedouwd verdiend de nobelprijs voor de vrede!

Fire Of Birds – ik zie het hele Sufjan-circus al voor me, in de kleedkamer hun uitzinnige kostuums aantrekkend terwijl over de intercom een live-uitvoering van dit nummer als soundtrack voor hun freakshow dient.

GMS – pas op, val niet in slaap! Of, waarom ook niet eigenlijk, een zoetere slaap zult u in uw leven niet meer slapen…

Braid Of Voices – gewoonweg betoverend.

Als je na het beluisteren van dit meestwerkje nog geen genoeg hebt van DM Stith, dan is daar ook nog Heavy Ghost Appendices, een tussendoortje dat eigenlijk geen tussendoortje mag heten. Naast prachtige `nieuwe kennismakingen’ of zojewilt `remixes’ van de beste treurwilg-liedjes van Heavy Ghost staan er een paar unieke covers op, zoals een hemelse uitvoering van David Byrne’s A Soft Education, Suzanne van Randy Newman en een koude-rillingen-versie van Be My Baby van The Ronettes.

Kortom, voor wie fan is van Sufjan Stevens, gecharmeerd van Antony, Patrick Watson en Bon Iver en DM Stith nog niet kende: succes met graven!

Advertenties

4 gedachtes over “DM Stith – heavy ghost (& appendices)

  1. tja, ik moet het nog eens goed gaan luisteren. Ik zag hem vorig jaar bij Motel Mosaique, maar was niet erg onder de indruk. Ik ben na twee of drie nummers weggegaan.
    Maar mss is ie op plaat beter.

  2. je moet er van leren houden, natuurlijk, dat is altijd het geval met dergelijke artiesten. ik kan me voorstellen dat bij een eerste spontane kennismaking op een festival je niet direct een klik hebt; misschien dat het na een paar keer luisteren naar de cd wel komt.
    apart is het in elk geval.

  3. Grappig, ik was ook niet gelijk weg van hem. Ik vond vooral zijn stem te hoog – primair raakt laag me meer – maar toen ging ik steeds meer details in zijn nummers ontdekken. Ze zitten echt schitterend in elkaar. Kortom: die DM Stith is echt een groeibriljant.
    Hij schijnt ook een keer een concert in De Duif in Amsterdam gehouden te hebben en dat moet fabelachtig geweest zijn (ik was er niet bij). Nu is dat wel een kerk met schitterende akoestiek. Dat kan allemaal meespelen.
    Die twee albums die jij bespreekt Peter zijn me intussen dus heel lief. Verder heb ik ook nog de ep Curtain Speech met een vijftal pareltjes.

  4. Pingback: recensie: The Revival Hour – scorpio little devil | mousique.nl

Reacties zijn gesloten.