40 = 400

Deze crypische titel verwijst naar het 40-jarig bestaan dat muziekblad Oor deze maand viert. Uit die 40 jaar hebben ze 400 albums geselecteerd. Aan de lezers de keus hier hun top 10 uit te kiezen.  http://www.oor.nl/#specials/8/de_40_albums_van_40_jaar_oor_stem_hier

Uit respect voor dit blad én vanwege mijn lijstjes-fetish heb ik natuurlijk ook mijn stem uitgebracht. Hieronder mijn lijst in alfabetische volgorde. Ik ben benieuwd naar die van jullie.

Het is in ieder geval breder dan de Zwarte lijst van pas…

1.  16 Horsepower Secret South (2000)

2.  Arcade Fire Funeral (2005)

3. Bruce Springsteen Darkness on the edge of town (1978)

4. Kraftwerk The Man-Machine (1978)

5. Nirvana Nevermind (1991)

6. Pink Floyd Dark Side of the Moon (1973)

7. R.E.M. Fables Of The Reconstruction/Reconstruction Of The Fables (1985)

8. Radiohead Ok Computer (1997)

9. Sufjan Stevens Illinois (2005)

10. U2 The Joshua Tree (1987)

Advertenties

38 gedachtes over “40 = 400

  1. Mijn favoriete 10 (moeilijk hoor), in willekeurige volgorde (vraag me niet om ze ook nog eens van 1-10 te rangschikken, dat zou een kwelling zijn):

    16 HP – sackcloth `n’ ashes
    Arcade Fire – funeral
    Bon Iver – for emma, forever ago
    Editors – an end has a start
    Elbow – the seldom seen kid
    Jeff Buckley – Grace
    The National – high violet
    Smashing Pumpkins – mellon collie & the infinite sadness
    Radiohead – kid A
    Sufjan Stevens – illinoise

    • Stuk voor stuk goede platen, alhoewel ik Editors nog steeds een Joy Division-kloon vind. En dan luister ik liever naar het origineel…
      Grappig is ook om te zien dat we van bepaalde bands dan net een ander album kiezen, van 16 Horsepower en Radiohead. Sackloth and Ashes vind ik een prachtalbum, maar op Secret South werd het voor mij vervolmaakt. Kid A vind ik ook een goede plaat, maar ik kies toch meer voor de onvergetelijke liedjes van Ok Computer.

      • Ik heb ook getwijfeld of ik een plaat van JD zou kiezen, maar uiteindelijk luister ik dat toch niet meer zo vaak. Deze plaat van Editors luister ik nog heel veel, en dus zal ie wel goed zijn…
        S `n’ A van 16HP vind ik een meesterlijke plaat, op secret south inderdaad verder gegroeid, maar kon toch niet meer zoveel indruk op me maken dan hun eerste pla(a)t(en).
        Bij Radiohead moest ik ook weer kiezen en dan kies ik toch voor mijlpaal/kantelpunt Kid A ipv klassieker OKC. Maar die had net zo goed gekund.

    • Mooie lijst. Inderdaad Bon Iver, erg mooi. Verder ben je wat meer Brits georienteerd dan ik.

  2. Nou, dat was niet moeilijk natuurlijk! 😉

    Bruce Springsteen – Live 1985/1986
    Buena Vista Social Club – Buena Vista Social Club
    Daniel Lanois – Acadie
    GangStarr – Daily Operation
    Johnny Cash – American Recordings
    Kanye West – The College Drop Out
    Lauryn Hill – The Miseducation of Lauryn Hill
    Lenny Kravtiz – Let Love Rule
    Stevie Wonder – Songs In The Key Of Life
    U2 – The Joshua Tree

    • Mooi lijstje Daniël. Je hebt duidelijk ook gezocht binnen genres als Soul, R & B en Hiphop en daar binnen wel een stuk topplaten. 10 op de 400 is natuurlijk ook veel te weinig…

      • die 400 zijn al een enorme beperking, als je van 40 jaar er steeds 10 in de lijst zet ontbreken er ook altijd een aantal meesterwerken.

  3. Dit is mijn lijstje, ook in willekeurige volgorde:

    16 Horsepower – Low Estate
    Arcade Fire – Funeral
    Bruce Springsteen – Live 1975/1985
    Bright Eyes – I’m wide awake it’s morning
    Johnny Cash – American iii
    Nick Cave – Boatman’s call
    Radiohead – OK computer
    Sufjan Stevens – Illinois
    Tom Waits – Raindogs
    U2 –Achtung baby

    Het is inderdaad een beperkte lijst, van sommige artiesten vind ik andere albums beter, dan die in de lijst staan, maar ja. Er blijft toch veel mooie muziek over.
    Niet in mijn top tien maar wel meesterlijk: Metallica – Master of Puppits, Smashing Pumpkins – Siamese dream, Eels – Beautiful Freak, etc

    • Heel weinig op aan te merken Daniel! Alhoewel… over 16 Hp heb ik het gehad. Van Bright Eyes vind ik Lifted or… (met die hele lange titel) het best. Dat was ook mijn kennismaking met Conor Oberst, de Dylan van de 21e eeuw… En bij Nick Cave ga ik dan voor No more shall we part. Achtung Baby vind ik eigenlijk even goed als The Joshua Tree. Net in welke stemming ik ben: de vervolmaking van het klassieke U2-geluid met Amerikaanse invloeden of de vernieuwing uit Berlijn… Van Tom Waits vind ik Swordfishtrombones nog net iets beter, omdat hij toen die potten en pannen sound introduceerde. Ik weet eigenlijk niet of deze albums in die 400 lijst staan. Vergeef me dat dan maar.

  4. @ Kees
    mooie lijst.
    Ik vind van the Boss Darkness denk ik ook een van zijn mooiste platen. Die live box heb ik denk ik wel vaker gedraaid en heeft toendertijd meer indruk op me gemaakt. En Nebraska vind ik ook geniaal.
    Van Pink Floyd vind ik denk ik Wish you were here de mooiste plaat.
    16 horsepower is misschien wel de band waar ik het meest van onder de indruk ben geweest. Ik vind denk ik Low Estate wel de mooiste plaat, maar in principe zouden al hun albums wel in een soort eeuwige top 10 terecht mogen komen.

    Albums die ik mis zijn bijvoorbeeld Mumford & Sons, van Emmylou Harris Wrecking Ball, van Johnny Cash vind ik American iv en v mss wel mooier, waar is Natalie Merchant, the Waterboys, etc, etc

    Mijn top 10 tien allertijden zouden wel een aantal albums op staan die niet in deze 440 staan. Mss leuk voor nog een item haha

    • @ Daniel

      Thanks! Nebraska is zeker geniaal, maar stond die er wel bij? Ik wissel bij The Boss ook altijd tussen zijn ingetogen en meer uitbundige kant. Net hoe mijn stemming is…
      En de beste van Pink Floyd vind ik zelf Meddle, maar die stond er niet op, is volgens mij ook ouder.
      Van 16 HP is gewoon alles goed, maar The Secret South heb ik toch het meest gedraaid. En natuurlijk missen we heel veel. Oor is best een graadmeter geweest in 40 jaar, maar heeft ook heel veel gemist.

  5. ja, vind ik wel. Ik vind dat hij echt groeit in de serie. IV en V vind ik eigenlijk nog beter.

    • Niet mee eens. 1 en 3 zijn het best, daarna is het ook goed, maar wordt het ook wel erg broos, waarbij je soms denkt: moet ik dit horen, deze bijna terminale man? Het is me dan te intiem en ook te kwetsbaar.

  6. Ik vind het ook steeds zwakker worden eigenlijk. De covers worden steeds voorspelbaarder, de stem idd steeds brozer. Nummer één blijft voor mij het meesterwerk. Nummer twee vind ik trouwens ook erg goed, net als de box Unearthed. Niet dat de latere cd’s slecht zijn, verre van dat, maar die eerste drie pakken me het meest.

  7. 1 en 3 vind ik helemaal top, 2 wat minder, omdat het me daar te obligate country-rock wordt, met wel erg veel aandacht voor die Tom Petty en die keur aan gastmuzikanten, die allemaal willen tonen dat ze zoveel respect hebben voor The Man in Black. Nou, dat respect kunnen ze ook hier op Mousique betuigen 😉 Ik houd gewoon ook het meest van een sobere Cash, met louter gitaat en die geweldige bariton, waarbij natuurlijk 1 het beste voorbeeld is (en My Mother’s Hymnbook uit genoemde box Unearthed). Op deze cd’s klinkt de stem van Cash nog ongebroken en dan is hij me het liefst!

  8. mooie nieuwe site ook, van OOR. wel even wennen na al die tijd: hoe vind je er je weg? maar het ziet er zeker cool uit!

  9. Ik heb een beetje dubbel gevoel bij die nieuwe site. Hij ziet er wel strak en mooi retro uit, maar zoeken is een crime… En een site moet ook wel praktisch zijn!

  10. Mijn top 10, ook in willekeurige volgorde. Kan over een paar maanden anders uit zien. Ik heb ook lang niet alles uit die top 40 geluisterd.

    16 Horsepower – Sackloth ’n Ashes
    Antony and the Johnsons – I am a Bird Now
    Beach House – Teen Dream
    Bright Eyes – I’m Wide Awake, It’s Morning
    Jeff Buckley – Grace
    The National – High Violet
    Radiohead – In Rainbows
    Spinvis – Spinvis
    Sufjan Stevens – Illinoise
    Tom Waits – Swordfishtrombones

    Erg jammer dat het album ‘Secrets of the Beehive’ van David Sylvian niet in de lijst stond, anders had deze in mijn top 10 gestaan. Ook jammer dat er niets van Sigur Rós te kiezen viel. Verder had ‘Seven Swans’ van Sufjan ook wel in het lijstje gemogen, maar voor de variatie heb ik ‘m er niet in gezet.;-)

    • leuk dat je David Sylvian noemt. mijn favoriete album van de man is Manafon. meesterlijk in al zijn eenvoud.

    • Mooie lijst Daan! Stuk voor stuk staan deze albums bij mij in de kast en ze zijn bemind!
      Ik heb zelf altijd wel bij hele recente platen als die van Beach House en The National dat ze zich nog wel bewijzen moeten in de loop der jaren. Vandaar dat ik zelf voor iets oudere albums heb gekozen.

      • Begrijpelijk! Ik moet zelf nog veel van deze oudere albums ontdekken (ik ben zelf ook nog niet zo oud;-)). De reden dat ‘In Rainbows’ bijvoorbeeld bij mij in de lijst staat, is het feit dat ik hier de release heel erg bewust van heb meegemaakt… en dat helpt blijkbaar mee. Vandaar de wat jongere albums in mijn lijst. Jullie lijstjes zien er overigens ook erg goed uit. Er is nog wel erg veel waar ik me in moet verdiepen… of wil verdiepen.

      • Laten we zeggen dat ik even alles dubbel zag…

        En dit is mijn laatste post voor vandaag, want zo reis ik af naar Amsterdam, voor Happy Camper live. Yes!!!

  11. @Peter: Ik ken Brilliant Trees, Secrets of the Beehive en Dead Bees on a Cake. Secrets of the Beehive is hiervan mijn favoriet (wel jammer dat op mijn versie het nummer ‘Forbidden Colours’ ontbreekt). Manafon ken ik nog niet. Grappig dat dat je favoriet is. Het is niet echt een populair album van hem, geloof ik. Maar bedankt voor de tip!

    • Ik heb ook een paar albums van Sylvian in de kast staan en een verzamelaar van Japan. Muzikaal vind ik het zeer goed, alleen trek ik die stem van Sylvian minder. Hij is me te vlak. Of is dit vloeken in de kerk van Sylvian-adoreerders?

      • nee hoor, ik kan me daar best iets bij voorstellen; ik vind lage stemmen altijd fijn, in de popmuziek zijn ze behoorlijk in de minderheid. hij kan inderdaad wel een beetje lijzig klinken, maar dat versterkt op Manafon de desolate sfeer alleen maar. het is wel een loodzwaar album hoor, je moet er echt geduld voor kunnen opbrengen.

    • Sylvian heeft heel verschillende dingen gedaan; vaak zit hij wat in de jazz-hoek, met Manafon ging hij een heel andere kant op, oa door samenwerking met ambient-producers. het is heel minimale gitaar + stem gecombineerd met soundscapes. erg bijzonder, maar je moet er wel van houden, veel experimenteler dan bv Beehive.

      • Laag vind ik geen probleem: Cash, Lanegan, Tindersticks, Waits. Lijzig wel. Dat van die soundscapes klinkt weer erg boeiend.
        Sylvian werkt toch ook veel samen met Ruichi Sakamoto en Fennesz, die ik beiden ook bewonder?

      • Ik heb ooit een deel gehoord van het album When Loud Weather Buffeted Naoshima van Sylvian in samenwerking met Fennesz geloof ik. Dat vond ik echt te wazig allemaal. Terwijl ik het album ‘Endless Summer’ van Fennesz dan wel weer erg mooi vind. En over het algemeen ben ik helemaal niet vies van soundscapes. Jammer dat Manafon niet op Spotify te vinden is. En dat de stem van Sylvian vlak is… ik heb er geen problemen mee eigenlijk.

  12. @cornelisb

    op zijn nieuwste plaat werkt hij wederom met deze twee grootheden samen (beter gezegd: het album is een verzameling van tracks die uit samenwerkingsprojecten voorkomen), op Manafon ook al met Christian Fennesz.

  13. Bizar trouwens dat Van Morisson niet in deze lijst staat. Zijn ‘Into The Music’ vind ik de beste cd ooit. Maar ook tig andere cd’s van Van the Man zijn fenomenaal en hier nergens te bekennen.

    • Terechte opmerking! Van the Man vindt men blijkbaar te gedateerd en te spiritueel. Ik kan erg van zijn muziek én teksten genieten. Misschien vind ik Common One of Veedon Fleece wel het mooist. Ook zeer mystiek.

  14. Astral Weeks en Tupelo Honey zijn ook geniaal; eigenlijk al zijn oudere werk.

Reacties zijn gesloten.