Favoriete clips

Daniël bracht mij in zijn vorige item op een idee. Natuurlijk zijn al die hobbyfilmpjes best leuk bij mooie liedjes, maar ik wil hier graag een pleidooi houden voor de videoclip. Een goede videoclip voegt ook echt iets toe. Beelden kunnen nu eenmaal hard binnenkomen. Vroeger (sprak de oude man 😉 ) keek ik graag naar 120 Minutes en Alternative Nation op MTV en Alter8 op TMF voor de nieuwste clips van mijn alternatieve helden. Ja, dat was de tijd dat dit soort zenders nog clips lieten zien. Die tijd ligt ver achter ons. We zijn tegenwoordig op Youtube aangewezen. Of blogs. Zoals deze, of niet?

Daarom ben ik eigenlijk wel benieuwd naar jullie favoriete videoclip top 3.

Laat ik de aftrap doen. Ik vind dat nog niet zo eenvoudig. Ik kies nu voor die clips, die me direct raakten.

3) Prince – Sign o’ the times. Je zou het The Subterranean Homesick Blues van de jaren 80 kunnen noemen, hoewel deze clip een stuk abstracter is in zijn verbale boodschappen. Goed nummer met een vernieuwende en tegelijk o zo simpele clip. Knap gedaan!

2) Radiohead – Street Spirit (fade out). Misschien wel mijn favoriete nummer allertijden van Radiohead. Dat komt ook door die prachtige clip. Die slowmotion blijft kippevel veroorzaken.

1) REM – Everybody hurts. Sommigen vinden dit melodrama van het slechtste soort. Ik ben een andere mening toegedaan. Met name al die mensen in file met als subtitles hun gedachten op dat moment is zo mooi gedaan. Herkenbaar ook trouwens.



Advertenties

38 gedachtes over “Favoriete clips

  1. ik hecht niet zoveel waarde aan videoclips.
    maar die van REM kan ik me nog heel goed herinneren, ik vond die van losing my religion ook erg mooi. eenzaam dansende man, net als de nieuwe clip van Radiohead, lotus flower. eenvoud kan ik meestal het best waarderen.
    ik zal nog eens bij mezelf nagaan of er videoclips zijn die ik in dit kader zou willen noemen, zou het zo 1,2,3, niet weten.

  2. @ Peter: Muziek is natuurlijk hoofdzaak, maar een mooie clip kan wel iets bijdragen. Ik heb trouwens getwijfeld tussen de clip van Losing my Religion en die van Everybody hurts. Dat begin van Losing my Religion: met dat trillende glas dat valt, de mandoline van Peter Buck en Stipe die inderdaad begint te dansen, terwijl de rest toekijkt, maar ook die prachtig tableau vivants (wel licht homo-erotisch…), die doen denken aan de schilderijen van Caravaggio: heel mooi. Tegelijk is het ook allemaal té. En kies ik toch voor de kleine verhalen van Losing my Religion. Vergelijk het met de verhalen van Vonne v.d. Meer…

  3. Johnny Cash – Hurt
    Johnny Cash – God’s Gonna Cut You Down
    Coldplay – Fix You
    Kanye West – Jesus Walks
    Jay-Z – Hard Knock Life

    Dat is zo’n beetje het eerste wat er in me opkomt. De clips voegen iets toe aan de toch al fantastische muziek.

    • Mooi lijstje Daniel, waarbij die ‘Hurt’video mij het meest aanspreekt: Cash’s leven in vogelvlucht, gefilmd in dat (helaas later afgebrande) mooie huis van hem. Goed nummer ook!

  4. Nou, komt ie dan toch nog een:

    David Bowie maakte altijd al briljante en vaak intrigerende clips. Deze is ook een klein meesterwerkje, hoewel misschien een beetje duister. Prachtig gemaakt en een goed voorbeeld van hoe een clip een sleutel kan aanreiken voor de betekenis van een song.

  5. Zeker duister of moeten we zeggen: helder. Want het is wel duidelijk wat Bowie wil: een jong ding… 😉 En zag ik daar nu Ziggy Stardust weer? Gaat het dus eigenlijk om de strijd tegen het ouder worden, die we uiteindelijk allemaal verliezen?
    Het liedje vind ik een beetje saai, maar de clip wel weer intrigerend.
    Over duistere clips gesproken. De jongens van Massive Attack zijn daar meesters in. Zoals deze ‘golden oldie’ van hun onvolprezen debuut. Gefilmd door David Lynch dacht ik, maar na even checken blijkt dat ene Baillie Walsh te zijn (ja mensen, we moeten de historie wel recht doen!)

  6. nee, David Lynch is een lekkere!
    ik denk inderdaad dat het clipje van Bowie gaat over het ouder worden en het verliezen van onschuld. als oude man verlangt hij terug naar de tijd dat hij nog jong was (en zij ook). het gaat ook over wroeging/spijt, twijfel of het leven is geweest wat je ervan verwacht had (en ook je relaties). ik vind het een mooi en menselijk verhaaltje en prachtig verfilmd.

    • Voordat we hier een uitgebreide off topic discussie gaan voeren over het werk van David Lynch; hij is dus de regisseur van deze clip niet. Mijn lange termijn geheugen liet mij even in de steek.

    • Sigur Ros heeft zeker prachtige én bevreemdende clips gemaakt. Ken je die film Heima, over hun optredens in IJsland, op de vreemdste plekken? Heel mooi gedaan. Het zou ook zo een promotiefilm kunnen zijn voor het verkeersbureau van IJsland…
      Grappig ook, die nog jonge en vooral gekwelde Cave. Ik vind de clip niet zo heel speciaal, maar het nummer is wel grandioos. Later ook nog eens heel mooi gecoverd door Cash trouwens.

      • Natuurlijk ken ik Heima. Voor mij is Heima de ultieme Sigur Rós ervaring. Hun muziek is al geweldig, maar met IJsland zelf erbij is het helemaal magisch. Heel mooi dat ze daar als volkshelden in de kleinste dorpjes of gewoon ergens op een veld gratis optredens geven. Inmiddels treden ze op in dingen als de Heineken Music Hall. Ik zou ze graag nog een keer live in IJsland zien op één of ander dorpsfeest.;-)
        Maar waar ik de Sigur Rós clips sowieso vaak heel erg mooi vind, vond ik die van Cave eigenlijk vooral in combinatie met de muziek en tekst mooi. Bij Sigur Rós hebben de video’s niet altijd evenveel te maken met het nummer zelf. Behalve qua sfeer.

      • “Het zou ook zo een promotiefilm kunnen zijn voor het verkeersbureau van IJsland…”

        Heima ligt inderdaad bij zo’n beetje elke VVV daar. 🙂

  7. Mooi geschreven over Sigur Ros en heel herkenbaar. Ik heb nog nooit een concert van deze gasten meegemaakt helaas. Maar als het dan toch ‘moet’ dan inderdaad maar in IJsland 😉
    Ik vind trouwens deze clip van Cave nog mooier (en echt niet alleen qua vrouwelijk schoon…)

    • Inderdaad een mooie clip. Een heel andere Cave. Een rustige en liefdevolle. Ik heb me nog niet helemaal in deze man verdiept, maar veelzijdig is hij volgens mij wel.

      • Veelzijdig is hij zeker. Ken je bijvoorbeeld ook zijn filmuziek, die hij samen met violist en mede-Bad Seeds-compaan Warren Ellis gemaakt heeft, voor bijvoorbeeld The Road? Prachtig!
        Ik ben het trouwens deels met je eens dat het hier een rustige en liefdevolle Cave betreft. Aan de ene kant wel – qua melodie en pastorale beelden – , maar inhoudelijk gezien gaat het hier wel om een murder ballad! Ik bedoel: er ligt wel een lijk in de rivier, met ook nog eens een slang… (hoe zo archetypisch?) en aan het begin van de langere versie van de clip wast Cave het bloed van zijn handen… En die steen is niet om in de river te plonsen (dat alle kleine en grote jongetjes doen), maar bereft het moordwapen… De liefde gaat dus tot de dood hen scheidt, maar wel op een bepaalde wijze…

      • Als een klein jongetje dat net niet meer met stenen in een rivier gooit, was me dat nog niet eens opgevallen. Ik vond het altijd een nogal zoet liedje, maar nu ik er goed naar luister… Het maakt de clip wel bijzonderder.
        Maar Nick Cave vind ik steeds enger worden. Nu snap ik waarom hij in de cel beland is bij The Mercy Seat. Ik zal nog eens naar The Boatman’s Call luisteren om alle duistere geheimen eruit te halen.
        Oké, vooruit, een wat vriendelijkere Cave: http://www.youtube.com/watch?v=Ny4izkgnX_k (hoe kun je trouwens een filmpje in een reactie plaatsen?) Als blijkt dat hij hier ook iemand vermoord heeft, hoor ik het graag.;-)

  8. Zo zie je maar: niets is wat het lijkt….

    Dat duet met Kylie Minoque komt trouwens van een cd met alleen maar dat soort moordzuchtige liedjes. ‘Murderballads’ heet dat album dan ook veelzeggend. Cave staat hierin natuurlijk in een lange traditie. Ik zal hier niet weer naar The Anthology of American Folk Music verwijzen ;-), maar ik noem alleen maar even Cash met zijn triologie: God, love and murder (!).
    Dat liedje ‘To be by your side’ schreef Cave bij de docu ‘Le peuple migrateur’. Vandaar die trekganzen! Mooie beelden trouwens.

    Hoe je hier een clipje plaatst, weet ik alleen als subscriber van dit blog. Hoe het werkt voor reageerders, weet ik niet. Ik vind zo’n link ook prima hoor. Een klik en je ziet het clipje ook.

    • in het kader van lijstjes: wat is je top drie van Nick Cave albums? Ik ben ook groot fan (geweest), heb hem een aantal keer live gezien, etc.
      Mijn top drie (in willekeurige volgorde):
      boatman’s call, let love in, no more shall we part
      Zijn mooiste nummer is trouwens een bonusnummer bij no more shall we part: bless his ever loving heart

      • @Daniel,

        je noemt precies die albums die ik ook het liefst hoor. het wat ruigere werk van hem (zoals bv het tegenwoordige Grinderman) pruim ik een stuk minder.

      • Mag ik er maar 3 noemen? Dat wordt lastig, want ik vind er veel meer goed!
        Toch een poging. Maar dan noem ik er wel 4….
        En dan begin ik met album dat ik als eerste bewust beluisterde: The Good Son. Dit is uit de middenperiode van Cave. Het is een vrij rustige plaat, met opvallend veel ‘meezingers’. Het greep me toenmaals bij de strot.

        Verder heb ik No more shall we part echt grijs gedraaid. Prachtige teksten en ook heel melodieus. Bovendien is het landschap van de Elzas sindsdien onlosmakelijk verbonden met Halleluja en de rest.

        Daarna pas ontdekte ik de vroege Cave. Dat ongepolijste en ook maniakale (toen hij nog niet naar kantoor ging om zijn liedjes te schrijven!) vind ik toch wel heel intrigerend. Uit die periode kies ik voor Kicking against the pricks. Temidden van deze ruige periode – volgens mij zaten zijn aders toen verstopt van de heroïne – koos hij opeens voor covers van Blues- en Countryhelden. Heel goed gedaan.

        Een mooie mix van de ingetogen en wat ruigere (Grinderman vind ik echt te vulgair) Cave vind ik nog steeds Abattoir Blues. Met name Let the bells ring – zijn requiem voor Cash – is van ontroerende schoonheid.

        Toch trek ik Cave niet altijd. Ik vind hem soms ook een aansteller, veel te theatraal. Eigenlijk hetzelfde als ik met Tom Waits heb. Ik moet er dus wel voor in de mood zijn.

      • ja, the good son vond ik ook erg goed. Murder ballads heb ik lang tegen aan zitten hikken omdat ik het niet kon plaatsen, maar ook erg mooi.
        Dat in de mood zijn herken ik. Ik kan ‘m ook zo een jaar niet draaien. Dat heb ik inderdaad ook met Tom Waits. De laatste tijd draai ik Waits trouwens wel weer regelmatig. Mule variations bijvoorbeeld. Wat een mooie nummers staan daar op. Die plaat had wat dat betreft ook wel in iemand zijn lijstje ‘beste religieuze platen’ kunnen staan.

      • Gaan we nu ook nog een top 3 van favoriete Tom Waits albums doen? 😉
        Mule Variations is zeker goed. En bij het religieuze denk je zeker aan Chocolate Jesus? Hier druipt het sarcasme wel van af hoor! En wat dacht je van Georgia Lee? Oprechte vragen aan de Allerhoogste!

  9. een clipje in een reactie plaatsen gaat heel eenvoudig, je moet alleen niet een html code invoeren, want daar kan wordpress niets mee. als het goed is gaat het zo:

    x is dan de url van het filmpje, gewoon knippen en plakken wat er in de adresbalk staat als je het filmpje op youtube bekijkt.

    ik weet niet 100% zeker of dit voor reageerders ook werkt, maar ik verwacht van wel.

    • Nog even en ze gaan je interviewen bij CV Koers. Je bent duidelijk missionair bezig m.b.t. Mousique 😉

    • Nou, dan zou ik het pr-offensief wel wat breder inzetten dan een website van toch een redelijk obscuur christelijk blaadje als CV Koers. Of ben ik nu erg cynisch?? 😉

    • @ Joël: Amen! En vergeet mijn woorden over het obscure blaadje CV Koers. Ik heb de cultuurpagina’s in jullie blad altijd vooruitstrevend gevonden, zeker met het oog op jullie achterban.

  10. In het kader van het ‘noodweer’ een toepasselijk clipje (vooral het begin) van Fleet Foxes:

  11. Het moet niet gekker worden: opnieuw zijn we het eens! 😉
    Naast alle natuurbeelden vind ik dat schieten op die bierflesjes ook kicken, hoewel dat nou typisch een vorm van alcoholmisbruik is…

  12. By the way: dat nieuwe album van FF had ik nog niet; komt er wel aan, all away from England! En misschien ook nog wel een recensie mijnerzijds; ach, goede dingen kennen geen tijd…

    • het is echt een prachtig album, ben benieuwd naar jouw bevindingen. ik heb laatst FF-FF op de kop getikt, dat is ook erg mooi, maar eerlijk gezegd maakt het nieuwe album meer indruk op me. als ik die voor een leuke prijs tegenkom dan zal ik hem ook wel aanschaffen/bestellen.

  13. Debuutalbum + ep zijn inderdaad ook prachtig. Veel gedraaid twee jaar geleden in La douce France. Toen was het natuurlijk ook nieuw (apart woord voor een retro-band maar je snapt me wel).
    Helplessness blues is nu 7.49 euro bij Play.com.

Reacties zijn gesloten.