recensie: The Cold Still by The Boxer Rebellion

I’ve seen all directions as seens uncertain
Another world in another world
A past unspoken

(Organ Song)

Dit is een band om rekening mee te houden. The Boxer Rebellion was tot voor kort het best bewaarde geheim van Engeland. Hun tweede plaat Union werd al goed ontvangen en bezorgde de band vorig jaar een redelijk succes. Het zou me niet verbazen als ze met hun nieuwe album, `the cold still’ echt gaan doorbreken.

Het wat steviger en tevens conventioneler geluid van voorganger Union maakt plaats voor meer ingetogen fijnbesnaarde songs. De muziek doet me geregeld aan The National denken en de zang zo af en toe aan Novastar.

Het album begint sterk, met het sferische No Harm. Op The National achtige wijze wordt een minimale groove van bas, gitaar en stuwende drums neergelegd, waaroverheen melodieuze, losjes uitgesmeerde zang wordt gelegd. De zang van Nathan Nicholson is hoger dan die van Matt Berninger, maar het geeft wel een zelfde soort gevoel. De toon lijkt gezet.
Of toch niet, de tweede track Step Out valt met de deur in huis met een steviger en rauwer geluid en toont dat Nicholson zijn stem ook heel anders kan gebruiken. We worden opgeroepen om toch vooral op tijd uit die auto te stappen met zijn onvermijdelijk desastreuze bestemming. Een goed advies.
De lieflijkheid van Locked In The Basement is bedrieglijk, maar dat had je met die titel natuurlijk al lang door. Een mooie song, maar muzikaal niet erg bijzonder.
Cause For Alarm is weer lekker sferisch, zorgvuldig opgebouwd. Ik vind de band met dit soort nummers toch het beste uitkomen. Bij track 5, Caught By The Light, gaat het gas nog meer terug en mag het licht gerust uit. Laat de muziek het duister maar verlichten. Nicholson durft gevoelig te zingen, maar het wordt niet pathetisch. Het piano’tje tegen het einde is prachtig.
Organ Song begint zowaar met een kerkorgel, waar ik een beetje allergisch voor ben, maar het wordt een prima nummer met een heerlijk postmoderne tekst.
Memo is weer uptempo, het lijkt te gaan over niet-luisteren ofzo…
Both Sides Of Even is mooi gebracht, maar de tekst is mij iets te geforceerd filosofisch (it’s the same, right or wrong), en daardoor licht pathetisch. Het gebruik van iets teveel cliché’s is sowieso een zwak in de teksten van Nicholson.
Met The Runner gaan we nog even lekker rocken, en trekt Nicholson zijn scheur weer even open. We sluiten stemmig af met het gevoelige Doubt, dat begint met een simpele akoestische gitaar en breekbare stem, en gaandeweg naar een laatste climax gebracht wordt. Ik blijf het toch mooi vinden, dit soort Mew-achtige composities.

Afsluitende opmerking: wat High Violet van The National vorig jaar voor mij was, zou deze plaat dit jaar wel eens kunnen worden, hoewel ze dat niveau net niet halen.

23 maart staan ze in de Melkweg.

Tracklist:

1. No Harm
2. Step Out
3. Locked in the Basement
4. Cause for Alarm
5. Caught by the Light
6. Organ Song
7. Memo
8. Both Sides are Even
9. The Runner
10. Doubt

Advertenties

3 gedachtes over “recensie: The Cold Still by The Boxer Rebellion

  1. Pingback: Concert: The Boxer Rebellion (Rotown, Rotterdam 15-05-2011) « mousique

  2. Pingback: The Boxer Rebellion | CULTUURSHOCK

  3. Pingback: recensie: The Boxer Rebellion – promises | mousique.nl

Reacties zijn gesloten.