Recensie: Buffalo Tom – Skins

Er zijn van die bands die een monument hebben afgeleverd en hoewel ze daarna nog steeds doorgaan met platen uitbrengen, blijft het momument staan als iets wat niet meer overtroffen kan worden. We hebben daar natuurlijk een eigen categorie voor: teleurstellende helden.

Maar laat ik wat concreter worden: Buffalo Tom, de band die het meesterwerk ‘Sleepy eyed’ (1995) heeft uitgebracht heeft een nieuwe plaat! De band rond Bill Janovitz is er een tijd tussen uit geweest en kwam in 2007 terug met ‘Three easy pieces’. Ik vond die plaat niet zo bijzonder, wat mij wel opviel was het spelplezier van de heren die de kleine zaal in de Melkweg plat speelden. Datzelfde speelplezier spat van de plaat af die ze nu afleveren. Catchy melodieen, lekker schurend gitaarwerk en af en toe een gitaarsolo. En natuurlijk de gouden stem van Bill Janovitz. Kortom: Buffalo Tom is terug!

Sleepy Eyed is moeilijk te overtreffen, misschien moeten we er ook niet aan blijven refereren. Skins is een plaat die op zichzelf kan staan en voor de Buffalo Tom liefhebber, maar ook voor de instapper, een stevige aanrader. Om terug te komen op de inleiding: teleurstellende helden? Nee! Helden? Ja!

Nu op de luisterpaal.

Advertenties

2 gedachtes over “Recensie: Buffalo Tom – Skins

  1. Hoewel ik de kwaliteit waarneem is dit nu muziek waar ik niet koud of warm van wordt. het klinkt misschien oneerbiedig, voor mij is dit perfecte festivalmuziek, thuis zal ik het nooit opzetten. Dat geldt trouwens ook voor alles van Eddie Vedder na Pearl Jam’s Ten, waar deze muziek me wat aan doet denken. Smaken verschillen he.

  2. ik ben het met je eens wat betreft Pearl Jam (behalve into the wild OST). Luister ‘Sleepy eyed’ van Buffalo Tom eens dan?

Reacties zijn gesloten.