recensie: Bach’s Cello Suites by Jean-Guihen Queyras

De suites van Bach voor solo-cello behoren tot de absolute top van wat de klassieke muziek ons te bieden heeft. Zijn cello-suites zijn een meesterproeve voor de gevorderde cellist en tevens (vaak) een bekroning van een carrière. Inmiddels zijn er zeker 70 verschillende opnames gemaakt en de meeste cellisten wagen zich pas op wat latere leeftijd (50+ of zelfs 60+) aan dit veeleisende werk. De bevlogen cellist Jean-Guihen Queyras doet dit al op zijn 40e, en waarom ook niet: hij levert een fenomenale prestatie.

Typisch voor de cello-suites van Bach is de imaginaire polyfonie; door slim gebruik te maken van arpeggio’s en het kort achter elkaar spelen van hoge en lage tonen wilde hij de illusie scheppen dat een enkele cello een meerstemmig stuk speelt.
Queyras staat bekend om zijn feilloze techniek. Hij houdt ook de vaart er goed in. Zijn interpretatie is misschien niet de meest emotionele en rijke (ik ken b.v. ook prachtige uitvoeringen van Rostropovich en Starker) en zeker niet de meest serieuze, maar zijn vlotte, luchtige stijl zorgt wel voor verrassingen. Door het tempo komt de imaginaire polyfonie goed tot zijn recht, doordat de verschillende noten dicht op elkaar volgen hoor je de harmonieën goed. Tevens laat zijn benadering de suites dansen, zoals Bach ze volgens mij oorspronkelijk ook moet hebben bedoeld.

Al met al een bijzondere uitvoering van dit meesterwerk. Overigens in een prachtige vormgeving, met nog een bonus-DVD erbij, waarop de complete 3e suite staat, waarbij we Queyras eenzaam met zijn cello in een lege kerk in geestvervoering zien spelen. De soundtrack voor de hemel…

2 gedachtes over “recensie: Bach’s Cello Suites by Jean-Guihen Queyras

    • Warempel!
      Over deze cd kan ik een keer niet meepraten, wel een beetje over Bach: ik draai bijvoorbeeld graag zijn clavecimbelmuziek….
      En over de soundtrack van de hemel gesproken… dichtte Willem Barnard al niet eens over het nieuwe Jeruzalem:

      En Bach, de grote Bach,
      die mag de maat der englen slaan
      de lieve lange dag. (Gezang 265:18)?

Reacties zijn gesloten.