recensie: Dromen van Johanna door Ernst Jansz

Nederlandstalige popmuziek is niet zo mijn ding. Maar momenteel geniet ik van een Nederlandstalige meesterwerkje en dat is – grappig genoeg – de verdienste van een Nederlander en een Amerikaan (en voorwaar niet de minsten): Ernst Jansz en Bob Dylan. Er zijn, nogmaals, maar weinig Nederlandstalige artiesten die mij echt raken. Brel en Bos; soms. En – lach maar – Elly en Rikkert, die briljante en tijdloze liedjes gemaakt hebben. En via Elly en Rikkert kom ik, onverwachts misschien, bij Ernst Jansz. Hij zong op hun verzamelcd 30 Jaar Onderweg een nummertje mee. Jawel, Ernst Jansz. Bekend van CCC Inc en natuurlijk bekend van Doe Maar. Minder bekend als soloartiest en boekenschrijver. Ik ken zijn eerste twee cd´s De Overkant en Molenbeekstraat ook niet, maar had er positieve geluiden over gehoord. En toen kwam Dromen van Johanna. En Dromen van Johanna is niet meer uit mijn cdspeler te branden. Ernst Jansz heeft op dit album een ongekend knap staaltje werk geleverd door zijn favoriete Bob Dylannummers naar het Nederlands te vertalen (12 songs in 12 maanden tijd). Wie zich ooit bezig heeft gehouden met vertalen, kent de spanning tussen de letterlijke vertaling van de tekst en het weergeven van de sfeer; tussen de betekenis van een tekst en de interpretatie daarvan. Ernst Jansz slaagt erin om én met prachtige vertalingen te komen én die typische Dylan-sfeer te behouden. En daarbij heeft Jansz de goede stem om deze liedjes te vertolken en ook nog eens een puike band om zich heen verzameld. De mondharmonica neemt uiteraard een prominente plaats in, maar daarnaast zorgen onder meer dobra, steelgitaar, mandoline, ukelele, cello, hammondorgel en piano voor een warm folkgeluid. Het klinkt zo goed dat Dylan zelf er jaloers op zou kunnen zijn. Maar het is vooral heel bijzonder om te horen hoe in het Nederlands de poëtische teksten van Dylan nog steeds onbegrijpelijk, pathetisch, mysterieus, betoverend zijn. Af en toe haken ze aan en raken ze je ergens diep van binnen. Woorden waarvoor Jansz zich, zoals hij het zelf ergens zegt, ‘in alle uithoeken van de Nederlandse taal heeft moeten begeven.’ Toch klinkt het nergens gekunsteld. Als je de originele nummers kent (en ik ken ze niet alle twaalf), dan luister je soms verrukt naar de vondsten van Jansz en soms vind je het echt tekort schieten ten opzichte van het origineel, maar dat is allemaal subjectief. Wat mij betreft komt er over een jaar een vervolg met twaalf nieuwe songs! Luister zelf en laat je ziel beroeren door Jansz & Dylan.

ik hoor de echo van een voetstap
als het ritme van de zee
soms draai ik me om en ben ik alleen
soms loopt er iemand mee
in de weegschaal van de werkelijkheid
balanceer ik op de rand
als iedere mus die vallen kan
als iedere korrel zand

Hier de site van Ernst Jansz. En hier een clipje:

Advertisements

5 gedachtes over “recensie: Dromen van Johanna door Ernst Jansz

  1. leuk, best goed gedaan eigenlijk.
    ik ben ook niet zo `into’ nederlandstalig, maar kom deze week nog even hierop terug, omdat ik nl. wel erg weg ben van Eefje de Visser. wordt vervolgd.

    peTer

  2. Mmm, ik ben dan nr. 3 die niet zo ‘into’ nederlandstalig is. Maar dit klinkt wel erg mooi. Als de cd verder net zo goed klinkt als dit clipje ga ik zeker luisteren. Dank voor de tip!

  3. Boeiend project van die Ernst Jansz. Ik had er al wat van gehoord, maar nog niet zelf in mijn bezit. Als je trouwens een volledige Nederlandse bewerking van Dylans teksten wilt hebben, kun je terecht bij de twee dikke bundels Liedteksten die Bindervoet & Henkes hebben uitgegeven (Nijgh & Van Ditmar). Ze hebben alle liedjes van Dylan tot en met 2001 in het Nederlands vertaald, maar dan zo dat je ze nog steeds kunt zingen. Het bijzondere is dat Jansz dus zijn eigen bewerking heeft gemaakt. Dat project van Bindervoet en Henkes is namelijk knap, maar soms ook stuitend.
    Goed, even over goede Nederlandstalige pop. Die is er wel. En dan bedoel ik niet de Borsato’s en de Blufs (ik heb geen zin om die Zweedse ‘O’ te zoeken, bovendien vind ik het ook blufferige muziek en dito teksten zonder werkelijke inhoud). Nee, geef mij maar Spinvis bijvoorbeeld: mooie dromerige muziek, met poëtische vaak ook licht absurde teksten. Fan ben ik ook van De Kift. Zij zijn heel goed om hun potten en pannenmuziek te voorzien van literaire vertaalde teksten (vaak van Russische schrijvers en dichters): geweldig. In maart komt hun nieuwe er aan: Brik.
    Ik het hier al eerder over The Anthology of American Folk Musis. Meindert Talsma maakte een aantal jaar geleden een album met 9 Nederlandse bewerkingen uit deze schatkist. Titel is (schrik niet): Nu geloof ik wat er in de Bijbel staat. Tussen de liedjes door vertelt hij – onder begeleiding van een harmonium, een echt ‘hijgend hert’ – over de achtergrond van de liedjes of lieddichters. Geweldig!
    En wat Eefje de Visser betreft: ik vind het te veel binnen de lijntjes. Geef mij dan maar Roosbeef: die kan zo heerlijk uit de bocht vliegen, maar haar liedje over die Boerderij die gesloopt wordt is van ontroerende schoonheid.

    Goed, tot zover mijn bespiegelingen.

  4. Dat project van Meindert Talsma, daar heb ik van gehoord. Interessant!
    Stef Bos vind ik bij vlagen ook erg goed, maar wel veel van hetzelfde, muzikaal gezien dan. Zijn cd ‘Van Mpumalanga tot die Weskaap’ vind ik briljant.

Reacties zijn gesloten.