recensie: Johan Borger – sometimes

De familie Borger (een zeer muzikale familie, ik vraag me af er nog gezinsleden zijn die géén instrument bespelen?) kende ik al een beetje van samenwerking met bijvoorbeeld Minco Eggersman en Ruben Bekx, in elk geval vader Jan en zus Mariecke. Zodoende wist ik ook van het debuut van Johan Borger dat er aan zat te komen en waar ik lovende dingen over hoorde. En niet geheel onterecht.

Je moet er van houden, dat wel. Sometimes is geen spectaculaire plaat, het is ook verre van hip, een kwade genius zou zelfs kunnen beweren dat het oubollig of braaf is. Dat zou waarschijnlijk meer zeggen over de criticus dan over Borgers debuut; zeker is wel dat het een rustig, erg rustig album is. Maar het is dan ook echte luistermuziek. Johan blijkt als songwriter vooral een poëet, wiens teksten langzame en stille luisterbeurten vereisen. De muziek, die nergens de geijkte paden verlaat, maar daardoor ook nergens echt spannend wordt, staat duidelijk in dienst van de teksten. Van mij had het best iets spannender gemogen, maar ik moet zeggen dat het wel van vakmanschap getuigt. Het is gewoon een goede plaat, perfect opgenomen, zeer precies gemixt, volledig in balans. Dat is voor een debuut van zo’n jonge muzikant toch bijzonder, je zou het eerder verwachten bij grootheden als Johnny Cash of Leonard Cohen. Borger meteen in een zin noemen met deze legendes klinkt misschien grotesk, en ik zou hem hier ook niet mee willen vergelijken. Toch herinnert hij wel aan hen en ze hebben songwriterschap en balans gemeen.

Door de verstilde en alledaagse sfeer blijven weinig liedjes echt hangen en ik moet zeggen dat ze ook niet allemaal even sterk zijn. Het titelnummer, tevens eerste track op de cd, vind ik persoonlijk prachtig, verder zijn favorieten Walk Away, Don’t Be Hard On Me en afsluiter Seven Secret Letters, met zang van zus Mariecke, die qua stemgeluid haar broer geweldig aanvult.

Oh ja, op 3 februari is de officiële cd-presentatie in theater `de Lieve Vrouw’ in Amersfoort.

Een gedachte over “recensie: Johan Borger – sometimes

  1. Pingback: recensie: Johan Borger – wild geese calling « mousique.nl

Reacties zijn gesloten.