recensie: White Wilderness by John Vanderslice

Op 21 januari komt het nieuwe album van John Vanderslice, White Wilderness, uit in Nederland. Van zijn vorige album, Romanian Names, was ik al erg gecharmeerd; hoewel niet erg opvallend of pretentieus heeft hij een eigen geluid, en dat geluid bevalt me goed.

White Wilderness begint met het mooi georchestreerde See Salt, compleet met akoestische bas en strijkers, en geeft Vanderslice meteen zijn visitekaartje af. Met zijn befaamde `sloppy hi-fi’ opname-techniek heeft de muzikale duizendpoot-meester-perfectionist een nieuw hoogtepunt bereikt. Samen met het Magik Magik orchestra heeft hij het hele album in drie dagen tijd live opgenomen. Dat geeft het geheel een zekere spontaniteit, wat niet wil zeggen rommelig of onaf, integendeel: het is een zeer uitgebalanceerd geheel, van Vanderslice zou je ook niet minder mogen verwachten.
De sprankelende helderheid van dit album is evident, maar niet bijzonder voor Vanderslice. Wat wel opvalt is de klankenrijkdom die door de samenwerking met het orkest aan zijn composities wordt toegevoegd, wat onverwachte twists oplevert en een veelheid aan boventonen. Dit geeft duidelijk een meerwaarde aan het werk van Vanderslice, wat anders toch wat lichter van kleur is.
Ik zou eigenlijk geen favoriete tracks kunnen aanwijzen, ze zijn allemaal even bijzonder en kwalitatief even sterk. Het album is kort (ruim 30 minuten), maar dat maakt ook dat het nergens inzakt. Ik zal dit album nog vaak draaien, zeker omdat het nog even wachten is op de nieuwe Iron&Wine, die ook bijzonder moet zijn.

Advertisements

6 gedachtes over “recensie: White Wilderness by John Vanderslice

  1. Hoe kom je aan de cd’s als ze hier allemaal nog moeten uitkomen? Je bent trouwens in een lekker tempo aan het publiceren 🙂

    • @David,

      Ik heb die cd’s natuurlijk ook nog niet fysiek in handen, maar tegenwoordig `lekken’ die cd’s vaak al heel vroeg (deze was geloof ik in december al uitgelekt), en zie je bv op soundcloud al tracks staan of op andere plekken. Ook Spotify kan handig zijn. Daarnaast wil ik wel eens een cd uit Amerika bestellen, omdat ze daar soms eerder gereleased worden, maar ik bestel natuurlijk niet alles, zoals je zult begrijpen. Dit is wel een cd die ik, zodra die uit is, waarschijnlijk zal aanschaffen, maar dat kan dan net zo goed in NL want de release is vrijwel gelijktijdig.

      Ik vind het wel leuk om er alvast aandacht aan te besteden, als warm-makertje en omdat mensen het toch al wel kunnen vinden.

      Overigens doe ik nu even een serie korte recensies, daarna val ik wel weer even stil en is het weer tijd om te gaan luisteren…

      groet,

      peTer

  2. Zoiets vermoedde ik al. Zelf luister ik veel via Grooveshark, maar de cd’s van de afgelopen dagen staan er helaas nog niet op.

    • er zijn natuurlijk nog allerlei andere (lees: dubieuze) manieren om aan nieuwe muziek te komen, maar ik ga hier natuurlijk niet beweren dat ik daar wel eens gebruik van maak…

      😉

  3. Ben trouwens helemaal weg van Monsters of Folk die ik via Grooveshark heb beluisterd. De comments daarvan waren gesloten dus vandaar hier maar even.

Reacties zijn gesloten.