teleurstellende helden: Band Of Horses

In de door Daniel geïnitieerde serie `teleurstellende helden’ mag wat mij betreft Band Of Horses niet ontbreken. De indieband uit Seattle, in 2004 opgericht door Ben Bridwell. De band kwam met twee sterke albums, Everything All The Time en Cease To Begin. Deze albums stonden vol met gepassioneerde indie songs; de band wist precies de juiste toon aan te slaan. Ik heb beide albums veel gedraaid. Net voordat de band bij het grotere publiek doorbrak en vlak na de release van de tweede cd verliet Mat Brooke de band om verder te gaan met zijn eigen project Grand Archives. Dat moment is het breekpunt geweest. Ik weet niet precies wat er gebeurd is, maar het lijkt of de band in zijn ziel geraakt is door deze breuk. Ongetwijfeld zal de chemie bij Band Of Horses voortgekomen zijn uit de samenwerking tussen Bridwell en Brooke. De bezieling is met de scheiding verloren gegaan.
Band Of Horses derde plaat, Infinite Arms, die dit jaar uitkwam smaakt als een bak koffie die een halve dag op je bureau heeft gestaan. En met het soloproject van Brooke, Grand Archives is het niet veel beter. Hij maakt lekkere liedjes, heerlijke achtergrondmuziek bij een wijntje, gedimd licht en een goed boek, maar het pakt me niet bij mijn strot, wat Band Of Horses (met Mat) wel deed. Daniel & Daniel, nog bedankt voor dat cd’tje van Grand Archives, het blijft gewoon goede muziek hoor.

Maar: Band Of Horses was beter. En Band Of Horses is dood. Misschien moet ik dat gewoon verwerken en beide nieuwe bands omarmen. Maar ik blijf heimwee houden naar vroeger. Die tijd komt nooit meer terug. En dat is toch een teleurstelling.

Advertenties

2 gedachtes over “teleurstellende helden: Band Of Horses

  1. ja, herkenbaar. Grand Archives gaat dezelfde kant op. Hoewel ik hun eerste plaat wel mooi vind, zie je bij de tweede dat er ook zo’n gladde pop sound overheen komt. Jammer is dat.

    • Deels herkenbaar. Ik vind de eerste twee albums ook een stuk beter dan hun derde worp, alhoewel er toch een paar pareltjes op staan en die zijn altijd nog een stuk beter te pruimen dan veel meuk van vergelijkbaarbare Neil Young adepten, want zo zie ik ze wel.
      Jullie vergeten nog een nevenproject van deze Paardenband: de solocd van Tyler Ramsey: A long dream about swimming across the sea. Dit is allemaal wat ingetogener dan het werk van Band of Horses, maar wel erg fraai en een stuk beklijvender dan het latere werk van Grand Archives bijvoorbeeld.

Reacties zijn gesloten.