recensie: the night the cumberland came alive by mike farris (and the cumberland saints)

Samen met Eric Bibb is Mike Farris voor mij dé ontdekking van 2010. Farris was in een vorig muziekleven leadzanger van blues-, jam- en rockbandjes als de Screamin’ Cheeta Weelies, Double Trouble en Peaceful Knievel. Vanaf zijn jongste jeugd al bezig met muziek, maar ook met de bijprodukten van een leven ‘on the road’ : drugs en alcohol. Als jonge jongen zat Mike al in een afkickcentrum. Later viel hij opnieuw  terug. In 2004, bij de begravenis van een vriend, besloot hij definitief te stoppen. Zijn breuk met alcohol ging hand in hand met overgave aan God. En dat is te horen op de cd’s die hij daarna ging maken, onder zijn eigen naam. Cd’s die ik niet ken, maar die hoog gewaardeerd worden door critici. En dus besloot ik zijn nieuwste aan te schaffen. En jawel, fenomenaal. Het plaatje eindigde in mijn jaarlijstje op de vierde plaats en dat dat niet de eerste plaats werd, komt eigenlijk vooral omdat het niet echt een volwaardig album is, maar een EP. Er staan slechts 6 nummers op en het feest duurt al met al nog geen half uur. The Night The Cumberland Came Alive is een benefietschijfje: het refereert aan een grote overstroming in mei 2010 in Nashville en de opbrengst gaat naar slachtoffers daarvan. De nummers werden in één middag opgenomen in de locale Presbyteriaanse kerk, samen met een groep die de Cumberland Saints heet. En het resultaat klinkt als een klok. Een mandoline, banjo, piano, viool, gitaren, blazers, een gospelkoortje en de unieke, soulvolle stem van Mike Harris (die af en toe lijkt op een hardrockende Al Green) zorgen voor een spetterende samensmelting van blues, gospel, country en jazz. Het doet hier en daar denken aan Bruce Springsteens Seeger’s Sessions, maar het is wat kleinschaliger, rauwer, rootsier. De teksten gaan over De Overstroming, over dood en opstanding en hoop op betere tijden. Je raadt al wat er nu op mijn verlanglijstje staat: eerder werk van deze man!

Advertenties

2 gedachtes over “recensie: the night the cumberland came alive by mike farris (and the cumberland saints)

  1. Fascinerend om te lezen. Ik heb ooit nog een cd-tje gehad van the screamin’cheetah weelies, maar dat vond ik niet echt wat.
    Jou recensie klinkt echter wel heel erg uitnodigend. Ik ga het zeker luisteren!

Reacties zijn gesloten.