the late Lhasa (de Sela)

Aan het begin van het tweede decennium van het nieuwe millennium verloor de Mexicaans-Canadese folk zangeres Lhasa de Sela de strijd tegen borstkanker. Daarmee verloor de muziekwereld een bijzonder stem. De zwervende muzikante heeft in twaalf jaar tijd (slechts) drie albums afgeleverd, maar die zijn dan ook wel bijzonder. De eerste twee zijn voornamelijk in het Spaans gezongen, haar laatste is volledig Engelstalig. Hoewel ik de eerste twee cd’s, La Llorona en The Living Road, een beetje een ratjetoe vond, door de veelheid aan stijlen en talen, was het vooral haar stem die me meteen bij mijn lurven greep. Wie zo’n mooie stem heeft als Lhasa had heeft al die poespas eigenlijk niet nodig. Waarschijnlijk had ze dat zelf ook begrepen, want haar laatste werk, simpelweg Lhasa gedoopt, kenmerkt zich door rust en eenvoud. Het is een prachtige, verstilde en spirituele plaat. Helaas hebben wij nooit de kans gehad dit live te mogen meemaken, want eind 2009 werd haar Europese tour al gecancelled omdat ze toen al te ziek was om nog op te treden. Lhasa is 37 jaar oud geworden.

Ik hoop, dat als ik later in de hemel kom (als die al bestaat natuurlijk) dat Lhasa daar dan is om voor de troon van God haar prachtige liederen te zingen. Ik stel me voor dat ze dan in een engel is veranderd en haar stem mooier is dan ooit. Ik kan me, als ik aan de hemel denk, haast niet anders voorstellen…

Ter nagedachtenis aan Lhasa maakten Esmerine + Patrick Watson het nummer `snow day for Lhasa‘.

2 gedachtes over “the late Lhasa (de Sela)

  1. de hemel bestaat wel. De vraag is alleen of er Engels of Spaans gesproken wordt. Afgaande op jouw recensie heeft Engels de voorkeur…
    Ik ben benieuwd naar haar laatste cd.

Reacties zijn gesloten.