Recensie: Justin Townes Earle – Harlem River Blues

Afgelopen week zijn cd gekocht en me daarna eens gaan verdiepen in deze man.
De roots heeft hij wel mee. Zoon van Steve Earle. Zijn stiefmoeder is Allison Moorer (7de vrouw van Steve Earle) die weer de zus is van Shelby Lynne (ook diep in de country). Geen wonder dat Justin muziek maakt.
En ook al zit hij tijdelijk in rehab en treed hij voorlopig niet op, de cd verkoop gaat gewoon door.

De beste omschrijving van de cd geeft zijn bio op Twitter: ‘Earle uses a base of acoustic blues and prewar folk to build his own brand of American roots music.’

Dat is misschien nog wel het meest opvallende van een cd die een echte ‘southern sound’ heeft. Het gaat over NY. Voor de duidelijkheid, Harlem River ligt tussen Manhattan en de Bronx. Country in de stad. Misschien nog net geen contradictio in terminis.

De cd begint opgewekt. Het ‘Harlem River Blues’ swingt de pan uit en heeft een gospelsound. De hoopgevende boodschap ontbreekt echter … hij gaat naar de rivier om zich te verdrinken.

‘One more Night in Brooklyn’ beschrijft een nacht in Brooklyn met heimwee naar Tennessee.

‘Workin’ for the MTA’ klinkt als de trein die door de vlakte rijdt. Het gaat echter over de metro in NY:

I’m a son of a railroadman,
born and raised back in south Louisiana
this ain’t  my daddy’s train
I ain’t seen the sun in days

‘Wanderin’ en ‘Rogers Park’ hebben Springsteen-achtige klanken en de cd sluit af waar het mee begon; Harlem River Blues Reprise, in gospelkoor versie (30 seconden). Daar tussen in liggen nog heerlijke nummers waaronder ‘Christchurch Woman’ en het swingende ‘Move over Mama’.

In de eerste luisterronde viel de cd me wat tegen. Naarmate ik meer luister kruipt ie meer onder mijn vel. Een heerlijke relaxte cd met swingmomenten. Lekker fris, oude sound, instrumentaal strak en subtiel en tekstueel niet briljant, maar wel goed. Aangezien ik weinig aankopen heb gedaan die het jaartal 2010 op het hoesje hebben wordt dit voor mij 1 van de beste 4.

Advertisements

Een gedachte over “Recensie: Justin Townes Earle – Harlem River Blues

  1. Ik word wel nieuwsgierig, na deze recensie. Opvallend dat er qua thematiek overlap is met de eerder besproken Ray Lamontagne.

Reacties zijn gesloten.