Recensie Booker’s Guitar by Eric Bibb

Eric Bibb was mij tot voor kort totaal onbekend. Via North Sea Jazz en Radio 6 kwam ik deze artiest op het spoor en vervolgens kreeg ik van mijn broer het album Booker’s Guitar. En wat een prachtige plaat is dat. Als ik de cd in twee woorden zou moeten typeren, zijn het deze: rust en warmte. Een man en zijn (akoestische) gitaar, zo nu en dan valt een harmonica in, die met diepe stem kalme bluesliedjes zingt. Een drumstel tref je niet aan op deze cd. Het is heel prettige achtergrondmuziek, maar eigenlijk zijn het vooral  prachtige luisterliedjes waar je met je ogen dicht bij weg kunt dromen. Bibbs teksten zijn beeldend. Zijn liedjes zitten vol geschiedenis, geloof, geografische verwijzingen – en blues. Hij schildert de grote overstroming van de Mississippi, maar ook een schommelstoel op een schaduwrijke veranda. In één liedje bezingt hij zijn liefde voor boeken, terwijl hij in andere liedjes put uit de literatuur van Deepak Chopra en James McBride. Hij covert Wayfaring Stranger (één van de beste versies die ik ken) en Nobody’s Fault But Mine. Zó zou je de cd ook kunnen samenvatten: acoustic blues meets gospel meets singer-songwriter. De albumtitel refereert overigens aan de gitaar van Bukka White, een legendarische Delta bluesman. Na een optreden in Londen kwam er een fan naar Bibb met de vraag of hij geïnteresseerd was om te spelen op de National Guitar die ooit van Bukka White geweest was. In het openings –en titelnummer, vertelt (half pratend en half zingend) Bibb dit verhaal, terwijl hij zichzelf begeleidt op die bewuste steel gitaar. Voor mij verbleekt menig hippe folkie en singer-songwriter bij Eric Bibb. Dit is een muzikant die ik gewoon vaak ga draaien. O ja, het boekje bij de cd is ook nog eens tot in de puntjes verzorgd, met foto’s, een beschrijving over het leven van Bibb en zijn muzikale invloeden, een toelichting door Bibb bij ieder liedje én (bijna) alle songteksten. Booker’s Guitar scoort bij mij negen uit tien. Nu nog een keer live meemaken, dat schijnt volgens de berichten ook een ervaring apart te zijn.

Booker’s guitar got a story to tell
Of boxcars and scars, moonshine and beer
Booker’s guitar rings like a bell
It’s gonna keep on ringing
For a thousand years

2 gedachtes over “Recensie Booker’s Guitar by Eric Bibb

  1. Nu ik ‘m op 1 zie staan bij jou ben ik toch wel erg benieuwd. Nadeel van dit blog is toch wel dat ik er achter kom dat ik een chronisch gebrek heb aan geld voor cd’s 🙂

Reacties zijn gesloten.