recensie: The Place We Ran From by Tired Pony

Tired Pony heet het gelegenheidsproject van Snow-Patrol zanger Gary Lightbody. The Place We Ran From heet het resultaat.
Lightbody, die altijd al eens een `country’ album wilde maken, werkt hier samen met Richard Colburn, Ian Archer, Jacknife Lee, Scott McCoughey en R.E.M.’s Peter Buck, toch niet de minste namen. Het is een hobby-projectje met weinig pretenties, en het resultaat is dan ook niet echt wereldschokkend: 9 glad gepolijste weinig zeggende songs op een half gevuld schijfje, maar wel lekker als achtergrond muzakje, tijdens het koken, lezen of studeren.

Storen zal het je zeker niet, onthouden doe je het ook niet.
Hier kun je alvast wat tracks beluisteren en zelf je oordeel vellen.

Een gedachte over “recensie: The Place We Ran From by Tired Pony

  1. ik hoorde dat de plaat uit is, ja. Mijn broer (die ooit een groot REM fan was) vond hem een beetje lafjes. Peter Buck was altijd al de man met de mandoline, he?

    Er is een hele generatie jonge artiesten die zulke urgente muziek in dit genre maakt dat het bloed je in de aderen stolt (bij wijze van spreken). Frontier Ruckus, Two Gallants, mumford & sons, maar ook bands als Bon Iver, Timesbold, Dolorean. En vroeger natuurlijk bands als Son Volt, Uncle Tupelo, Slobberbone, etc, etc Dan zet ik dat nog wel een keer op.

    Ouwe lullen die nog zoiets gaan opnemen leveren vaak slappe platen af. Of ze moeten werken met Rick Rubin. Of the Boss heten.
    Alhoewel, Lightbody zal ook niet zo oud zijn, of wel?
    Anyway, deze plaat is geen aanrader, wat de oorzaak ook is…

Reacties zijn gesloten.