recensie: End Times by Eels

Eels, pseudoniem van Mark Oliver Everett, is een chronisch depressieve singer-songwriter uit Amerika. Een hele serie weinig opbeurende albums maakte de man al, vrijwel geheel geënt op alle persoonlijke ellende die hij heeft meegemaakt. Met een flinke dosis gitzwarte humor maakte hij er steeds een enigszins dragelijk geheel van. Zijn laatste product met de onheilspellende titel `end times‘ ontbeert die relativering volledig, en ik kan er dan ook maar een ding zeggen: kwel jezelf er niet mee. Als je nog enige levensvreugde kent, als je voor jezelf de illusie in stand wilt houden dat er in het leven, hoe moeilijk het soms ook is, altijd betere tijden zullen komen, luister niet!

Als je daarentegen, zoals ik, verslaafd bent aan het literaire thema van de neergang, als je juist in de eindigheid van dingen schoonheid ontdekt, als je houdt van de verhalen van Raymond Carver, dan kun je je niets mooiers wensen dan dit album zo luid mogelijk aanzetten, de lichten dimmen, een fles whiskey openen, en zwelgen maar!

E, bedankt voor dit meesterwerk, en niet te vergeten deze prachtige clip: