Biddinghuizen 1993. Samen met mijn broer ben ik daar op het Flevo Festival. Dé reden om daarnaar toe te gaan, is de line-up met persoonlijke favorieten als Over The Rhine en vooral The Seventy Sevens (of 77′s of The 77′s; alle schrijfwijzen zijn legitiem). Zojuist heeft laatstgenoemde band een degelijk concert op het hoofdpodium gegeven, maar het kan bij deze band veel beter, weet ik uit eigen ervaring. Gelukkig komt er nog een herkansing. In een oude boerenschuur genaamd ‘De Akkerbouw’ treden veel bands nog een keer op. Hier is het tijdsschema veel minder strak en kan er naar hartelust gejamd worden: een prima omgeving voor The 77′s.
Volgende week wordt de week van de Kautrock bij mousique. Er staat een diepgravend artikel op stapel over deze obscure Duitse muziekstroming van eind jaren `60 t/m de jaren `70.
Dit artikel zal donderdag (10 mei) op de site gepubliceerd worden.
Tevens zal de uitzending van Radio Mousique (woensdag 9 mei, van 22:00u tot 23:00u) volledig in het teken staan van Krautrockbands als Amon Düül, Can, Faust, Neu!, Cluster, Ash Ra Tempel, Popol Vuh, Tangerine Dream, etc.
Voor het gemak bestempelen we deze serie maar als drie sterke singer-songwriter platen, al is de middelste feitelijk gewoon een band. Ik bespreek nieuwe werk van Gravenhurst, Patrick Watson en Rufus Wainwright. De muziek is dit voorjaar al dik in orde, laat nu de zon ook maar gaan schijnen!
Een tekstboekje van een cd, waarin de medische staf wordt bedankt; zoiets heb ik nog nooit gezien. Het gebeurt bij Sweet Heart, Sweet Light, het nieuwe album van Spiritualized. Het heeft alles te maken met de gezondheid van kopman Jason Pierce a.k.a. J. Spaceman. Hij lag een paar jaar geleden op het randje van de dood wegens een leverziekte. Uiteindelijk viel hij niet over dit randje heen. Welke indruk dit op Pierce maakte, is te beluisteren op het vorige prachtige album Songs in A & E (2008). Met name het aangrijpende nummer Death Take Your Fiddle getuigt hiervan. Een experimentele behandeling met medicatie moest soelaas bieden. In die tijd mixte Pierce het nieuwe album.
Nou, ik ga maar vrolijk verder met mijn zelf gecreëerde nieuwe traditie van het bespreken van drie nieuwe ‘zwarte’ cd’s.
Ditmaal gerijpte wijsheid van een in Stockholm wonende Amerikaan die muziek maakt uit het Diepe Zuiden, een jazztalent op leeftijd en een nieuwe Britse r&b-ster.
Al heel lang wil ik iets schrijven over Martyn Joseph.
Over zijn prachtige nieuwe album Live At The Brook. Verder Lezen
“If Aretha Franklin were to attempt a Neil Young covers album, then it would probably sound a lot like The Pines“. Aldus een zinnetje uit een reactie op deze cd. Naast de vele variaties die er zijn in de country wereld (alternative country, country rock, traditional country e.d.) komt Phantom Limb met country soul op de proppen. En wat klinkt dat goed!
Net zoals bij Mumford and Sons is het verbazingwekkend om er achter te komen dat dit een Britse band is, en wel uit Bristol. Ze klinken op en top Amerikaans met een heerlijke mix van blues, country, soul en gospel.
Yolanda Quartey heeft Verder Lezen
Voor mooi vuurwerk kun je mij wakker maken: daverende burstknallen, wijdse shells, boeketten in felle kleuren en die heerlijke geur van kruit. Verrukkelijk! De band Explosions in the Sky ontleende ooit zijn naam aan dit prachtige stukje techniek, dat de Chinezen ons schonken. Deze band uit Austin, Texas, heette aanvankelijk Breaker Morant. Toen ze bij één van hun eerste sessies de studio verlieten, knalde er net vuurwerk in de lucht. Eén van de bandleden mompelde: ‘Explosions in the Sky’ en een nieuwe bandnaam was geboren. Na How Strange, Innocence (2000) en Those Who Tell the Truth Shall Die, Those Who Tell the Truth Shall Live Forever (2001) kwam in 2003 The Earth Is Not a Cold Dead Place uit. Verder Lezen
Valtari (geplande release: 28 mei) is nu al de meest spectaculaire leak van het jaar. Het album lekte op 14 april via het internet. Je kunt je voorstellen dat het de maandag erna geen gezellige dag is geweest op het kantoor van de platenmaatschappij. Het gaat vooralsnog om een rip van inferieure kwaliteit (nochtans goed genoeg om het album te kunnen beoordelen). Natuurlijk verklappen we niet hoe je eraan kunt komen, maar we lichten wel alvast een tipje van de sluier op door middel van een voortijdige recensie. Zonder scrupulus, want het album staat uiteraard al in voorbestelling, en we beschouwen dit cadeautje van het vrije internet dus maar als een in de schoot gevallen recensie-exemplaar.
Bijzondere cd van een vrouw die deze cd helemaal alleen heeft geschreven, gecomponeerd en opgenomen in haar eigen huisstudio. Deze ‘experimentele Agnes Obel’ maakt mooie en wat bevreemdende muziek waar je wel even de tijd voor moet nemen.
Er valt van alles te beleven in de zangpartijen die tegen en over elkaar heen buitelen, het muzikale behang dat plotseling tot leven komt, genres die elkaar probleemloos overlappen. Dreampop, folk, klassiek, elektronisch, een keltisch briesje, experimentele geluiden, het zit er allemaal in. Haar engelachtige stem Verder Lezen
