Het album dat een internetadres is, de website die een album is. Dat is het nieuwe project van Peter Broderick. Tevens is het zijn meest toegankelijke album ooit, ook al blijft het genoeg eigenzinnig om te voorkomen dat hij ooit tot een publiek van Coldplay-formaat zal doordringen. Gelukkig maar, want deze bijzondere componist/singer-songwriter houden we liever voor onszelf…
Het lijkt een redelijk ambitieus project waarmee Broderick op originele wijze aan probeert te sluiten bij het huidige digitale tijdperk. Of je zijn nieuwe album nu (gratis) hebt gedownload of er een eerlijke prijs voor hebt betaald, je bent gewoon welkom op zijn website en krijgt toegang tot alle filmpjes, lyrics, artwork etc. Blijkbaar heeft meneer Broderick meer zelfvertrouwen dan de mannen van Coldplay (die niet op Spotify te vinden wilden zijn) en/of heeft hij gewoon lak aan roem en rijkdom.
Op de website vind je genoeg info over het album, en je kunt er alle tracks beluisteren, een recensie is dus redelijk overbodig; je kunt gemakkelijk voor jezelf bepalen wat je ervan vindt. Rechtstreeks reageren richting meneer Broderick kan er ook, en dat maakt het weer interactief.
Eén reactie wil ik er even uitlichten, bij het nummer Blue, omdat het zo mooi is (de reactie én het liedje):
“I heard this track, as I passed by a record shop, in town. I had a big smile on my face ,when I picked up my Daughter from her school.I always smile when I see her but she asked why I was smiling ‘so big’ today. I told her about the music I’d heard and we listened to this track while she had her tea. She put down her fork and announced, ‘it sounds like laughing water!’ Thank you , Peter, for the laughing water. I have’nt stopped smiling yet.”
Ontroerende reactie!:) Het album klinkt ook erg mooi. Moet ‘m nog wat vaker luisteren om er echt goed iets over te zeggen.
Ongelooflijk hoe in vorm de Luisterpaal is op het moment. De nieuwe Lambchop, de nieuwe Fanfarlo, Ólafur Arnalds, ME, Peter Broderick. Allemaal stuk voor stuk schitterend. Door Lambchop en Fanfarlo ben ik echt zeer aangenaam verrast.
En dan ‘vergeet’ je en passant nog even The Dirty Three, Sleigh Bells, Damian Jurado, Tindersticks, Soap & Skin, Field Music, Shearwater enThe Secret Love Parade; voorwaar ook geen misselijke albums…
Ik ben trouwens ook zeer gecharmeerd van dit nieuwe project van Broderick. Het laat vooral de breedte van ‘s mans kunnen zien: filmisch, folky en zelfs ook wat electronica. Erg mooi.
Ik dacht dat ik veel nieuws aan het luisteren was. Waar haal je de tijd vandaan om dat allemaal te beluisteren?! Nou vooruit… Tindersticks, Damien Jurado en Shearwater heb ik ook al beluisterd. Damien Jurado stiekem al op mp3. Heerlijk album. Tindersticks moet misschien nog even landen en Shearwater misschien ook. Of ik ben gewoon niet zo enthousiast over de laatste.
Weleens gehoord van muziek afdraaien en tegelijk werken…?
Shearwater is van grootse schoonheid. Probeer anders hun album ‘Rook’ of ‘Paolo Santo’ eens… Het borduurt verder op de late Talk Talk en de midden Pink Floyd…
Muziek afdraaien en tegelijk werken doe ik ook. Maar dan nog vind ik het verbazingwekkend wat jij bijhoudt.
En over Shearwater: ik heb net hun nieuwe album weer geluisterd en ben nu stiekem wel onder de indruk. Grootse schoonheid is juist geformuleerd.
je moest eens weten wat ik verstouw per week
shearwater is inderdaad erg mooi, zie: http://www.subjectivisten.nl/caleidoscoop/2012/02/shearwater-animal-joy.html
En wat dacht je van Perfume Genius? Wat een schoonheid!
Mooi stuk peTer! De mijne staat al even in bestelling…ja wowhd is niet altijd even snel
Het viel me in de intro online van deze cd trouwens op dat je naamgenoot best een treiterkop heeft; ik had hem veel serener in gedachten. Maar het is en blijft een eigentijds genie.
Ben het nu aan het luisteren. Erg mooi!
Echt heerlijk dit.:) Ik moet bij ‘Blue’ trouwens aan Sun Kil Moon denken. Zeg ik iets vreemds nu?
nee hoor, dat is niet vreemd, Sun Kil Moon is duidelijk beinvloed door Broderick;-)
Ja, en Bruce Springsteen weer door Sun Kil Moon